تهیهٔ گزارش از کوچهٔ حاج‌ نایب در خیابانِ ناصرخسروی تهران، خودش خاطره‌ای است. این خاطره را، محمدمهدی شیخ‌صراف، ماه‌ها قبل به خاطراتش افزود و بخشی از آن را در گزارشی مکتوب ، نقل کرد. از آن روز، چند ماه می‌گذرد و حالا، خانهٔ کتاب اشا، خاطرهٔ صوتیِ قدم‌زدن و گپ‌زدن در بن‌بستِ‌ حاج‌نایب

تصور کن، بهشت، جایی شبیه این‌جا باشد. تصور کن یک روز، تو، صاحب چنین جایی بودی…

سومین‌ شماره از اشاوه، ویژهٔ سومین نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال است. خانهٔ کتاب اشا، برای اولین‌ بار در این نمایشگاه شرکت می‌کند. کار تهیه و تنظیم این شماره از اشاوه، اگرچه در گرماگرمِ بی اینترنتی و کارهای فراوانِ غرفه پی گرفته شد، اما به لطفِ خدا و سوادِ سید کمال دعایی و خانم

با کتاب استراحت کنیم

چرا «کتاب» این همه در هدیه‌های ما گم است؟ چه عیبی دارد «دانایی» هدیه کنیم؟ چه عیبی دارد آن‌قدر «دانایی» را بزک کنیم که هر دوست و عزیزی، بتواند دوستش داشته باشد؟

خانه کتاب اشا ضمن اعلام این هشدار، انتشار نسخهٔ PDF کتاب اخراجی‌ها (خاطرات شهید محرمی) را بر خود فرض می‌داند و بدین‌وسیله خبر انتشار قریب‌الوقوع این نسخه را در سایت خانه کتاب اشا به اطلاع مخاطبان خود می‌رساند.

در دوره‌ای که به خاطر مشکلات مالی تا آستانة تعطیلی پیش رفتیم، من شکوائیه‌ای نوشتم و برای عده‌ای فرستادم. یکی از مدیران خوبِ کشورمان که مدیر یکی از کانون‌های فرهنگی مهم کشور هم هست، جواب خوبی فرستاد. در نامه نوشته بود: به پیوست نامه از طریق ادارة کل استان 2000 جلد کتاب به شما هدیه می‌دهیم. ما رفتیم کتاب‌ها را تحویل بگیریم، دیدیم که درب کارتن کتاب‌ها باز شده و مسؤولان ادارة استان سمنانِ آن نهاد، تعدادی از کتاب‌ها را برداشته‌اند.

حقیقت خنده‌داری‌ست که نویسندگان انقلابی ما، پس از انقلاب رو به مدیریت و ریاست آوردند و از نوشتن ماندند؛ به جای خلق اثر، مدام لنگِ صادق هدایت را گرفتند و فیتیله‌پیچش کردند؛ حالا گله می‌کنند که چرا اثر خواندنی دربارهٔ انقلاب نداریم. (ظاهراً کسی ناراضی نیست. کتابِ هدایت خوب فروش می‌رود. دوستان ما هم مدیریتشان را می‌کنند. گاهی هم مقالهٔ بلند می‌نویسند، جهت هدایت خلق‌الله!) این حقیقت است. حقیقت این است که شوروی محو شد، اما آثار مکتوبِ تاریخی و ادبی‌اش، هم‌چنان در همه جای دنیا مخاطب دارد. پس، آفرین بر نویسندگان کمونیست.

از طرفِ دیگر محصولاتِ فرهنگی مثلِ هندوانهٔ سربسته می‌ماند که آدم به شرط چاقو می‌خرد. در همان جوامع برای این‌که خیالِ پدران و مادران و معلمان را از هندوانهٔ دربستهٔ‌شان راحت کنند،‌ ساز و کارِ درجه‌بندی محصولات فرهنگی را برای فیلم و مجله و بازی‌‌رایانه‌ای و... ایجاد کردند و با برچسب‌گذاری بر روی محصولات و راحت کردنِ خیالِ اولیای تربیت، فروشِ محصولات‌شان را بالا بردند. شما با وجود درجه‌بندی، دیگر هندوانهٔ دربسته نمی‌خرید؛ بلکه هندوانهٔ سونوگرافی‌شده می‌خرید!

فونتامارا روایتی‌ست از دهکده‌ای قدیمی و گم‌نام. جایی محصور میان کوه‌ها و تپه‌ها. خانه‌های رعیتی فونتامارا -که بخشی از سرزمین ایتالیا است- اغلب یک روزنه دارند که کار در و پنجره و دودکش را با هم می‌کند: مردان، زنان، کودکان، بزها، جوجه‌ها، خوک‌ها و خرها با هم به‌سر می‌برند، می‌خوابند، می‌خورند و قضای