این یگانه تصویری است که از انسان وجود دارد و به احتمال تا ابد همین یک تصویر وجود خواهد داشت.

هرتا مولر در تمامِ طولِ داستان راوی را از گلایه، اعتراض و داوری دربارهٔ زندان‌بانان باز می‌دارد

ساعدی بدون مقدمه‌چینی یک‌راست به سراغ قصه‌اش می‌رود: زنِ کدخدا دارد می‌میرد و کدخدا مجبور است او را با گاری به بهداری ببرد

داستانِ کتاب با رفتنِ سلوچ آغاز می‌شود. سلوچ پیش از آغازِ داستان پا از روستای زمینج بیرون گذاشته و ما و خانواده‌اش را ترک کرده است

«جاده» در یک جمله: رمانی آخرالزمانی است. خیال نکنید با رمانی پُرسروصدا مواجهید. نه؛ مردم در «جاده» مشغولِ کشتن و خوردنِ وحشیانهٔ همدیگر نیستند. از بازگشت دایناسورها هم خبری نیست و هیچ موجودِ فضایی، تخم‌هایش را تویِ چاهِ مستراح نمی‌گذارد. جاده برخلافِ تصورِ اولیهٔ ما از رمانِ آخرالزمانی، داستانی ساده و ساکت است. داستانی کم [...]

«خرمشهر در جنگ طولانی» مقاومتِ خرمشهر را نه در ۳۵ روزِ اول جنگِ تحمیلی بلکه در جنگی طولانی بررسی می‌کند. جنگی که مقاومت‌های آغازین، یکی از ادوارِ آن محسوب می‌شود. این کتاب را انتشاراتِ مرکزِ مطالعات و تحقیقاتِ جنگ منتشر کرده و از دو بخشِ مجزا تشکیل شده است. بخشِ اول با عنوانِ «خرمشهر عرصهٔ [...]

برخلافِ آن‌چه بعضیِ خطبا و مرثیه‌خوانان می‌گویند و می‌خوانند، قصهٔ دختر رسول الله، قصهٔ ناله و عجز و ضعف نیست. این واقعه پر است از دلیل و برهان و منطق و سند. جایِ تأسف است که مثلاً امروز، خطیبی در قم می‌نشیند، خطبهٔ عظیمِ حضرت زهرا سلام الله علیها را بر منبر بازمی‌خواند و دستِ [...]

چقدر جنگل خوسی، میلت ویسی، خسته نویوسی            می جان جانانا، تره گمه میرزا کوچیک خانا… (چقدر برای مردم در جنگل خوابیدی، خسته نشدی ای جان جانان من، تو را می‌گویم ای میرزا کوچک‌خان) امه رشتی جقلان، ایسیم تی فرمان، گوییم امی جان           تی راه قربانا، تره گمه میرزا کوچیک خانا… (ما بچه‌های رشت، گوش به [...]

تاریخ دربارهٔ این بانو که تنها پیوند میان شمس و قونیه است، سکوت امانت‌دارانه‌ای در پیش گرفته است.

ونه‌گوت این کتاب را بر پایهٔ تجربهٔ شخصی‌اش در جنگ جهانی دوم نوشته است. او، در زمان بمباران درسدن، به عنوان اسیر جنگی در این شهر آلمان مستقر بود