برای من از «انفجارِ رهپویان» در فصلِ اول تا «دنیای دیگر» در فصلِ آخر اوجِ کار است، اما کلیدِ کار همان فصلِ «حافظ هفت» و «ترورِ رهبری در نماز جمعه» بود

سرشار: کتابِ حافظ هفتِ آقای صحرایی را جذاب‌تر، پخته‌تر و مثبت‌تر از کتاب‌هایی که قبل از کارِ ایشان دربارهٔ سفرِ مقامِ معظمِ رهبری منتشر شده است می‌بینم.

تلاش یک گروه مردمی برای مستندسازی وقایع سال ۸۸، عصبانیت نویسندگان سایت‌های ضدانقلاب را برانگیخت. طی روزهای گذشته یک سایت ضدانقلاب با ارائهٔ اطلاعاتی مخدوش و غیرواقعی، تلاش کرد برگزاری مسابقهٔ داستان‌نویسی ویژه فتنه ۸۸ را تحت الشعاع تبلیغات سیاسی قرار دهد. آن‌چنان که از نوشتهٔ این سایت برمی‌آید، نویسندهٔ مطلب با لحنی عصبی در [...]

باید استدعا کرد از جنابان آقایان، که بیایند و اساساً 100 داستان با موضوع انقلاب که در 4-5 سال اخیر منتشر شده را معرفی کنند. نتیجه هرچه باشد، مطمئناً تصمیم‌گیران فرهنگی را در گرفتن تصمیم به برگزاری جشنواره و جایزه با موضوع داستان و رمان انقلاب یاری خواهد کرد.

زمانِ اعلام اسامی برگزیدگان جایزه کتاب سال رسید تا بار دیگر، جامعه ادبی کشور هنگامی که هیچ نامی ذیل عنوان «برنده شاخهٔ داستان» برده نشد، شگفت‌زده شوند

در این دوره، تیمی در مرکز مشاوره و تصمیم‌سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار داشتند (و شاید بعداً هم باشند) که نام‌شان را «تیم سرشار» گذاشته‌ام. تیمی به رهبری آقای محمدرضا سرشار که در ارگان‌ها و مراکز مختلفی همچون «حوزه هنری»، «کانون اندیشه جوان»، «پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی»، «هیئت مدیرهٔ انجمن قلم ایران» و… در کنار هم بوده‌اند و کم و بیش حلقهٔ خود را حفظ کرده‌اند.