کتابی بر اساس دیدگاه‌ها و اندیشه‌های سید مرتضی آوینی در قم منتشر شد. فارس در گزارشی نوشت: مدیر انتشارات خادم‌الرضای قم اعلام کرد کتاب «آوینی پاسخ می‌دهد» با طرح سئوالاتی، گفتگوهایی با این نویسنده، فیلمساز، اندیشمند و هنرمند متعهد تدوین کرده است و پاسخ سؤالات را از بین آثار این شهید ارائه کرده است. این [...]

ویژهٔ هفدهمین سالگرد شهادت سید مرتضی آوینی. با حضور صدای سعید قاسمی و حسن رحیم‌پور ازغدی.

وقتی با صدا بشنوی حسّ دیگری دارد. شاید اول جا بخوری. اما وقتی تعصب را کنار بگذاری، برایت ملموس و دوست داشتنی است؛ درک صمیمیت، سادگی و قرابت برانگیز و خودمانی، خنده‌ات می‌گیرد که «چه ساده و دوست داشتنی»

طایفه‌ای که سعی در روشن‌فکر نشان دادن این شهید و طایفه‌ای که سعی در مرحله‌بندی زندگی وی دارد و می‌گوید اشتغال ایشان به غرب و مباحث جدید صرفاً دورهٔ متقدم زندگی ایشان را شامل می‌شود (توی پرانتز عرض کنم که این جماعت اخیر به استناد این مرحله بندی در زندگی شهید با خوشحالی سعی می‌کند که سریع‌تر قطعهٔ پایانی حیات ایشان را سرمشق خود در زندگی قرار دهد)

یکی مزه پرانی‌اش گل کرد و گفت: «کتاب‌‌های آوینی تجدید چاپ نمی‌شه.» و این خبر یا به قول بعضی «شایعه»!، دهان به دهان گشت تا جماعت عشق آقا مرتضی را به هول و ولا ‌انداخت که «نکند کتاب‌ها تمام شود و ما بی نصیب بمانیم»

همان‌که مادرِ دوران چو او نزاده، تویی
خدا اگر به کسی تابِ عشق داده، تویی
خلیفه روی زمین او اگر نهاده، تویی
بهل که ساده بگویم، امام‌زاده تویی

روز تشییع، ساعت 8:30 صبح، رهبر با حجت الاسلام محمدی گلپایگانی رئیس دفتر خود تماس می‌گیرد و می‌پرسد: «شما نرفتید مراسم تشییع؟» او جواب می‌دهد «داریم می‌رویم» بعد آقا می‌گوید: «مراسم تشییع در حوزه‌ی هنری است؟» «بله» را که می‌شنود ادامه می‌دهد: «من دلم گرفته، دلم غم دارد؛ می‌خواهم بیایم تشیع پیکر پاک شهید آوینی.»

دم اذان است… صدای مرتضی می‌آید. تا بیستمین روز از فروردین چیزی نمانده. امسال، بار دیگر، مرتضی به فکه می‌رود…