بنویس، تا می‌‌توانی بنویس. آن‌قدر بنویس که انگشتانت بشکند. این شعار چخوف در کار خود بود و آن را روزی در سال 1886 برای دوستش نوشت. تا این زمان که او به بیست و شش سالگی رسید، بیشتر از چهار صد داستان کوتاه و قطعه‌های توصیفی و چند خطی‌های فکاهی و طنز‌آمیز، در مجلدهای آن زمان چاپ کرده بود. اشتباهی پیش نیامده، رقمی که نوشته شده، صحیح است: چهار صد داستان کوتاه