معمولاً وقتی رمان‌نویسان ایرانی، قصد دارند داستانی برآمده از آئیین خلق کنند، نه «رمان» می‌سازند، نه از «آئین» آن‌چنان که شایسته است حرف به میان می‌آورند. دلیلش هم به زعمِ من، اندازه نگاه‌نداشتنِ عناصرِ دخیل در ساختمانِ داستان است. همان عناصری که فرقِ «داستان» با «مقاله» را آشکار می‌کند. گویی که نویسنده فراموش کرده است [...]