اشا: مهدی فاطمی صدر در این نوشته، به بهانهٔ مرور رمانِ «بی‌وتن» نوشتهٔ رضا امیرخانی، به موضوعِ «رمان دینی» اشاره می‌کند و آن را از اساس، موهوم می‌شمارد. خواندنِ این نوشته، شاید این تصور را در برخی ایجاد کند که نویسنده، برای نقدِ «بی‌وتن»، قلم چرخانده است؛ اما فاطمی صدر، نقادِ

وجود نفت در کشور ما، آبستن اتفاقات بسیاری بوده است. اتفاقاتی که مردم و حاکمان، همواره درگیر تبعات آن بوده‌اند. بعضی نفت را عامل عقب‌ماندگی ما می‌دانند و برخی دیگر آن را تنها عامل مهم بودن ما می‌شمرند. در نگاهی تاریخی نیز، این مادهٔ سیاه‌رنگ از هنگامی که برای اولین بار از

همان‌که مادرِ دوران چو او نزاده، تویی خدا اگر به کسی تابِ عشق داده، تویی خلیفه روی زمین او اگر نهاده، تویی بهل که ساده بگویم، امام‌زاده تویی

«نفحات نفت» دومین مقالهٔ بلند امیرخانی بعد از «نشت نشا» است. اگر مقالات و یادداشت‌های انتقادی وی در سایت مرحوم «لوح» را نیز در فهرست یادداشت‌های غیرداستانی امیرخانی بگنجانیم، سیاهه این آثار، از آثار داستانی وی سنگین‌تر می‌شود. در این بین، امیرخانی با انتشار رمان «بیوتن» در سال 87، در لابه‌لای این رمان، دیدگاه‌های سیاسی و نقدهای اجتماعی خود را نیز قلمی کرد تا «بیوتن» بیش از هرچیز به یک اثر غیرداستانی شبیه باشد.

این کتاب مال شما است اگر دانشجوئید، یا دانشجو خواهید شد، یا دوستان و فرزندانی دارید که در پی دانشجو شدن‌اند.

آن دسته از دوستانی که در جریان نشست خبری هفدهمین هفته کتاب بوده‌اند، می‌دانند که معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، از برگزاری گسترده برنامه‌ها در این هفته خبر داد و مدیر اجرایی، از تراکم برنامه‌ها گفت و مشاور معاون وزیر و خود معاون وزیر، متفق‌القول از بی‌مهری‌های رسانه‌ای و سیاه‌نمایی‌ها گفتند.

هفدهمین دوره هفته کتاب از امروز آغاز می شود. به رسم دیرین تمام سالهای گذشته و پیش رو قبل از آن در نشست های خبری برنامه های متنوع و نام گذاری روزهای هفته اعلام و در خبرگزاری ها منتشر شده.  و باز به همان رسم دیرین گفته میشود این برنامه ها

قوچانی برای رسیدن به سطح حرفه‌‌‌ای ژورنالیسم زحمت کشیده است و حالا حق دارد از بهترین امکانات با کم‌ترین محدودیت‌ها بهره ببرد. از این حیث، بهره‌ای که در دههٔ اخیر از امکانات مختلف حوزهٔ کاری‌اش برده، نا به جا و عجیب نیست.

داستانی که از عشق حرف می‌زند، اما هرگز هرگز، حتا در یک جمله یا بند یا بخش به ابتذال و زردپردازی نمی‌افتد

در این دوره، تیمی در مرکز مشاوره و تصمیم‌سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار داشتند (و شاید بعداً هم باشند) که نام‌شان را «تیم سرشار» گذاشته‌ام. تیمی به رهبری آقای محمدرضا سرشار که در ارگان‌ها و مراکز مختلفی همچون «حوزه هنری»، «کانون اندیشه جوان»، «پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی»، «هیئت مدیرهٔ انجمن قلم ایران» و... در کنار هم بوده‌اند و کم و بیش حلقهٔ خود را حفظ کرده‌اند.