از طرفِ دیگر محصولاتِ فرهنگی مثلِ هندوانهٔ سربسته می‌ماند که آدم به شرط چاقو می‌خرد. در همان جوامع برای این‌که خیالِ پدران و مادران و معلمان را از هندوانهٔ دربستهٔ‌شان راحت کنند،‌ ساز و کارِ درجه‌بندی محصولات فرهنگی را برای فیلم و مجله و بازی‌‌رایانه‌ای و… ایجاد کردند و با برچسب‌گذاری بر روی محصولات و راحت کردنِ خیالِ اولیای تربیت، فروشِ محصولات‌شان را بالا بردند.

شما با وجود درجه‌بندی، دیگر هندوانهٔ دربسته نمی‌خرید؛ بلکه هندوانهٔ سونوگرافی‌شده می‌خرید!

«انسان‌ها اساساً برای فهم منطق آفریده نشده‌اند، بلکه آفریده شده‌اند تا داستان‌ها را بفهمند». تصور بفرمایید آقای هاوکینگ چه زحمتی کشیده است تا علم را روایت کند و چه کسی بیش از یک استادِ دانش‌گاه نیاز دارد که روایت کردن را بیاموزد؟ نه فقط برای این که درسش را به‌تر به دانش‌جویش بفهماند، نه. با داستان‌، چیزهایی منتقل می‌شود که هرگز یک مشت فرمول نمی‌توانند با خود حمل کنند.