بی‌تعارف اسمش جذاب است و برای آن‌هایی که معنیِ آن را می‌دانند و از آن خاطره دارند یک نوستالژی جالب و آشنا.

آنچه صیاد شیرازی را تا ابد جاودان کرده است، تنها شهادت او نیست و جامهٔ تقدسی که گاه میان ما و امثال او فاصله می‌اندازد.

مزهٔ «کاسنی» با این کتاب است. تلخی دارد، اشکت را طلب می‌کند، اما منفعت‌هایی دارد.

شهید عباس بابایی به روایت همسر

خاطرات خبرنگاری که هیچ‌کس مسؤولیتش را قبول نمی‌کرد