این تاریخ با تاریخ‌های دیگر متفاوت است: دلنشین‌تر است چون آمیخته با ادبیات است.

جستجویی مختصر در میان متون کهن فارسی، گنجینه‌ای عظیم از فرهنگ و ادب را در پیش روی ما می‌نهد. اما اشیای موجود در این گنجینه آنچنان کهنه، غبار آلود و پیچیده شده در تار عنکبوت‌های متعدد است که برای امروز مفید و کارآمد نیست. پس چرا به آنها می‌گوییم: «گنجینه»؟