?

فرض کنید رئیسِ جمهورِ ایران سالِ 1391 را سالِ کتاب و کتابخوانی نامگذاری کند و بگوید: «با
با تألیف کتابِ صیفیجات در آئینهٔ ادبیات پارسی گامی بلند در راستای توجیهِ مردمِ ادبدوستِ ایران به
جعفریان: انتظارمان این است که واقعبینی حاکم باشد
جعفریان فعالیتهای این حوزه را «خوب» میداند اما میگوید: در مورد انقلاب خیلی چیزها را از شکل اصلیاش درآوردیم!
جلدهایِ دوم و سومِ «آئینه جادو» + «توسعه و مبانی تمدن غرب»
یاحسینی: معلوم نیست چند درصد از آثار تاریخشفاهی جنگ حذفیات دارند
«انسانها اساساً برای فهم منطق آفریده نشدهاند، بلکه آفریده شدهاند تا داستانها را بفهمند». تصور بفرمایید آقای هاوکینگ چه زحمتی کشیده است تا علم را روایت کند و چه کسی بیش از یک استادِ دانشگاه نیاز دارد که روایت کردن را بیاموزد؟ نه فقط برای این که درسش را بهتر به دانشجویش بفهماند، نه. با داستان، چیزهایی منتقل میشود که هرگز یک مشت فرمول نمیتوانند با خود حمل کنند.
هماین است دیگر، چهارتا جوجه فوکولی مثل تو غوره نشده میخواهند مویز از آب دربیایند. فتوشاپ و فرونتپیج را میزنند تنگ هم و سایت میسازند! مگر رفقای شفیق و راهنمایان صدیق و چه میدانم مشاوران جوان و پیر و پدربزرگان برنا توصیهات نکردند که دست بردار؟ بیا مثل بچهٔ آدم سرت را بکن توی درس و مشقت تا سر سالی یک خواستگار خوب برایت پیدا کنیم. یا اینکه یک دختر لپگلیِ همهچیز تمام بگوییم عزیزخانم از توی جلسه قرآن پیدا کند…

پیشنهاد کتاب

نتیجهٔ بداههنویسیِ نویسندگانِ
مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصههایی
کوتاه و لطیف است 
تبلیغ
همخانه
تماس 
امکانات