چرا ملکِ یک ناشر بعد از سال‌ها فعالیتِ فرهنگی از دستش گرفته می‌شود؟ اگر مشکل کتاب‌ها بوده است، پس چرا امروز بازچاپ می‌شوند؟

اولین کسی که در مطبوعاتِ ایران در دورانِ قاجار تحقیق کرده، حمید مولانا است. او در کتابِ «سیرِ ارتباطاتِ اجتماعی در ایران» به‌ویژه مطبوعاتِ دورهٔ مشروطه را بررسی کرده است.

سوارِ ماشینِ آژانس شدم و گفتم: «برو.» راننده پرسید: «چرا این‌جوری کردی؟» گفتم: «می‌گوید بِبَر بفروش. آدم که کتاب‌هایش را نمی‌فروشد…»

کتاب‌نخوانی در ایران اثرِ جادویِ یک‌شبهٔ یک جادوگر نیست. این قطار از کیلومترها دورتر از ریل خارج شده است.

چشم‌های دختر برق می‌زد. انگار نقشهٔ گنج دستش داده بودم. البته واقعاً نقشهٔ گنج دستش داده بودم. این نوشته‌ها، خاطرات و داستان‌ها واقعاً گنجِ ما در تاریخِ طلاییِ دفاعِ مقدس است

آخرِ داستانِ قیصر امین‌پور، قطار قطار امید است. امیدی از جنسِ فردا

دربارهٔ مزایایِ کتابِ کنکور حرف می‌زنم. به دور از احساسات می‌گویم: همان‌قدر که آناکارنینا یا مسیر سبز کتاب به حساب می‌آیند، کتابِ تستِ فلان ناشر هم کتاب است

شانزدهم مهرماه، با سالروزِ تولدِ استاد ایرج افشار مصادف است. یادداشتی از استاد احسان یارشاطر پیشِ روی‌تان می‌آوریم.

از وقتی این موضوع برایم جالب شد، ردِ پایِ خاندانِ یکی دو نفر از اقوام و دوستان را که فکر می‌کردند هیچ اثری از خاندان‌شان در کتاب‌های تاریخی نیست، در کتاب‌های تاریخِ شهر یا استان‌شان پیدا کرده‌ام

وزارتِ اطلاعات پیله کرده و می‌گوید سه چهارمِ کتاب را باید حذف کنید، مصلحت نیست. بهروز می‌گوید: «هی آقا، ای آقا، حالا تا ببینیم مصلحت چیست، مصلحت نیست… تا کی دیگه؟