دانشور هر کار کند باز هم دارد از دیدگاهِ زنی اشرافی به جامعه‌اش نگاه می‌کند و همین است که راویِ او حتی نمی‌تواند به اندازهٔ یوسف به میانِ مردمِ دهات برود

مطالعهٔ کاملِ قوانینِ وزارتِ فرهنگ و ارشادِ اسلامی به خوبی نشان می‌دهد که فعالیتِ فرهنگیِ خصوصی در ایران فاقدِ جایگاه و مجالِ ورود و بالندگی است. شما عنوانی برایِ این سیاست پیشنهاد می‌کنید؟

داشتنِ یک شبکهٔ اجتماعیِ کتابخوانیِ ایرانی ایدهٔ خوبی است. ایده‌ای که منافع و محاسنِ خوبی در پی دارد، اما با کپی‌کاری نمی‌توان انتظارِ شق‌القمر داشت.

به انبوهی از تصاویری برمی‌خورید که در آن‌ها موی زنان حتماً از روسری، مقنعه یا حتی شالِ طراحی شده در صفحاتِ کتاب، بیرون زده است

ردای یونانی یک رمانِ کلاسیک با تعریف‌های خط کشیده شدهٔ آن نیست. همان‌طور که در مقدمهٔ کتاب هم آمده است، دربارهٔ طبقه‌بندیِ نوع اثر شاید اصلاً به سختی بشود آن را رمان نامید.

«جریان‌ها و سازمان‌هایِ مذهبی-سیاسیِ ایران» کتابِ خوب و پُر سر و صدایی است. این را از واکنش‌های مختلف به مطالبش می‌شود دریافت. بخشی از این پُر سر و صدایی که گاه جریانک‌هایی هم برساخته است، مدیونِ موضوعِ آن است و بخشی دیگرش از ریزبینی و دقتِ نویسنده‌اش برآمده است. به هرحال، «خانهٔ کتابِ اشا» اعتقادش [...]

این روزها در میان تازه‌های بازار نشر و در میان کتب هنری اثری با عنوان «هنر برای حقیقت» به اهتمام رضا رسولی، منتشر شده است. نویسندگانِ این کتاب خود را به نوعی تبیین‌کنندهٔ راهبردی می‌دانند که دو سال پیش رهبرِ انقلاب در دیدار با عواملِ یک سریالِ تلویزیونی آن را مطرح کرد اما همچنان مغفول [...]

در داستان «سرباز و قمقمهٔ خالی» (که عنوانش آدم را یاد داستانِ «سنگر و قمقمه‌هایِ خالیِ» بهرام صادقی می‌اندازد) یک سرباز از قرارگاهی نگهبانی می‌دهد که در دل بیابان است و تنها یک سرگروهبان دارد. دختری از آن‌جا عبور می‌کند و سرباز از او می‌پرسد: «داری می‌ری از چشمه آب بیاری؟» اگر سرباز دختر را [...]

بالأخره برایِ ایرادهایِ نسخهٔ الکترونیکیِ لغت‌نامهٔ دهخدا منتقدی پیدا شد. امروز خبرگزاریِ ایسنا، در گفتگویی ظاهراً دوستانه! با محمد یعقوبی، از نقدهایِ وارد به لوحِ فشردهٔ لغت‌نامه نوشت. یعقوبیِ نمایش‌نامه‌نویس گفته است: «لوحِ فشردهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا مشکلات سخت‌افزاریِ زیادی دارد و گاه اجرا نمی‌شود!» حق با او است. دهخدایِ الکترونیک، با ویندوزِ ۷ مشکل دارد. [...]

در ترجمهٔ شعرهای مکاتب جدید، موضوع آشنایی با مکتب شاعر، به اندازهٔ آشنایی به زبان مبدأ مطرح و مهم است. اگر مترجمی بخواهد با پس و پیش کردن چند کلمه به ترجمه‌اش آهنگِ شاعرانه بیفزاید، وحشتناک است. این اتفاق، دربارهٔ اشعار مکتبی که هدفش خلاف این است، اشتباه هولناک‌تری است. مایاکوفسکی آن دسته از اشعارش را که در قالب مکتب فوتوریسم سروده است،