شعر خواندن برای بچه‌ها لذتی دارد که کم‌تر می‌شود آن را با چیزی برابر کرد. بچه‌ها به کلمات موزون و سخن آهنگین، علاقه‌ای خاص نشان می‌دهند. وقتی که در قالب کلمات موزون و سخن آهنگین، حرف‌های کودکانه و جذاب ریخته شود، به راحتی می‌شود در چشمان بچه‌ها برق شوق و لذت را

«دخترهٔ شیطون! کی تا حالا گیلاس تازه رو از روی درخت چیده و تزیین کیک گِلی کرده؟» این ندا را هرگز فراموش نمی‌کنم؛ صدای جوان مادرم هنگامی که با خاک‌های باغچه زیر درخت گیلاس حیاط کیک تولد درست می‌کردم و بعد گیلاس‌های خوشگل درخت را خرج تزیین آن... کودکی ما همین‌قدر

حکایت‌هایی که مزه می‌دهند...

داستانی که به راحتی به تجربهٔ مشترک شما و دوستان و خانواده‌تان بدل می‌شود

اگر یک قرقره دلش برای دوستش تنگ بشود، چه کار می‌کند؟ این قصه دربارهٔ قرقره‌ای است که سفر می‌کند

وقتی تیستو هست، همه‌جا سبز می‌شود... چه دوست‌داشتنی!

ویلنکین در این اثر سعی کرده است خواننده را آن‌چنان در فضای ریاضیات غرق کند تا او احساس نکند که دارد ریاضیات می آموزد و به هیچ وجه، تلاش او برای فهم مفاهیم، آزاردهنده و ملال‌آور نباشد.

این بار عمو شلبی روایت‌گر زندگی یک شیر است! شیری به نام لافکادیو، که مثل همهٔ شیرهای دیگر در جنگل و درمیان گلهٔ شیرها زندگی می‌کرد، اما انگار با بقیه کمی تفاوت داشت...

قصهٔ کتاب «راز آواز» که «گستابو رولدان» آرژانتینی آن را نوشته، دربارهٔ آوازخوانی جیرجیرک‌های دوست‌داشتنی‌ای است که شب‌های جنگل انبوه را آهنگین می‌کنند، اما؛ مثل همیشه که جانورهای خودخواه می‌خواهند صدای دیگران را نشنوند، شیرکوهی داستان هم دلش می‌خواهد جیرجیرک‌ها را ساکت کند