نتیجهٔ بداهه‌نویسیِ نویسندگانِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصه‌هایی کوتاه و لطیف است

نوک‌دراز یک ستاره پیدا کرد و یک عالمه ذوق کرد. اما بعدش فهمید که ستاره‌اش واقعی نیست

«کتابی که می‌توانید بارها و بارها آن را بخوانید». این جمله از یک حقه‌بازیِ تازه خبر می‌دهد؟ دوباره با یک شعارِ الکی رویِ جلدِ کتابی عامه‌پسند مواجه‌ایم؟ نه، ظاهرِ غلط‌اندازش گمراه‌تان نکند. در این یکی خبری از حقه‌بازی نیست. در «جزیرهٔ هزار داستان» قدم به قدم غافل‌گیر می‌شوید. هیچ‌چیزِ پیچیده‌ای در کار نیست. شما محور [...]

شعر خواندن برای بچه‌ها لذتی دارد که کم‌تر می‌شود آن را با چیزی برابر کرد. بچه‌ها به کلمات موزون و سخن آهنگین، علاقه‌ای خاص نشان می‌دهند. وقتی که در قالب کلمات موزون و سخن آهنگین، حرف‌های کودکانه و جذاب ریخته شود، به راحتی می‌شود در چشمان بچه‌ها برق شوق و لذت را دید. این روزها [...]

«دخترهٔ شیطون! کی تا حالا گیلاس تازه رو از روی درخت چیده و تزیین کیک گِلی کرده؟» این ندا را هرگز فراموش نمی‌کنم؛ صدای جوان مادرم هنگامی که با خاک‌های باغچه زیر درخت گیلاس حیاط کیک تولد درست می‌کردم و بعد گیلاس‌های خوشگل درخت را خرج تزیین آن… کودکی ما همین‌قدر ساده بود؛ بازی‌هایمان، فکرهایمان، [...]

حکایت‌هایی که مزه می‌دهند…

داستانی که به راحتی به تجربهٔ مشترک شما و دوستان و خانواده‌تان بدل می‌شود

اگر یک قرقره دلش برای دوستش تنگ بشود، چه کار می‌کند؟ این قصه دربارهٔ قرقره‌ای است که سفر می‌کند

وقتی تیستو هست، همه‌جا سبز می‌شود… چه دوست‌داشتنی!

ویلنکین در این اثر سعی کرده است خواننده را آن‌چنان در فضای ریاضیات غرق کند تا او احساس نکند که دارد ریاضیات می آموزد و به هیچ وجه، تلاش او برای فهم مفاهیم، آزاردهنده و ملال‌آور نباشد.