سورانِ سرد رمانی گرم است و کشمکش‌ها و جذابیت‌های متنوعی در آن قرار دارد

دُن کاسمورو (1899) مشهورترین رمانِ ماشادو در آمریکایِ لاتین است و بیش از هر رمانِ برزیلیِ دیگر موضوعِ نقد و بررسی بوده است

مرگ ایوان ایلیچ داستانی کوتاه، روان، یک‌دست و کامل است که لئو تولستوی آن را در سنِ شصت سالگی و در اوجِ پختگیِ ادبیِ خویش نوشته است

کوندرا در این مجموعه داستان، با شمه‌ای روان‌شناسانه، روحیات و شخصیتِ قهرمانانش را تحلیل می‌کند و آن‌ها را پوست‌کنده در اختیارِ خواننده قرار می‌دهد

آیا ممکن نیست رمانی که بر اساس سرگذشت یک رمان نوشته شده به جذابیت سرگذشت‌های انسانی باشد؟

من خویشی دارم که ساواکی است. ساواکی بودنش را از من مخفی نکرده است. دلت می‌خواهد با او حرف بزنی؟

هرتا مولر در تمامِ طولِ داستان راوی را از گلایه، اعتراض و داوری دربارهٔ زندان‌بانان باز می‌دارد

ساعدی بدون مقدمه‌چینی یک‌راست به سراغ قصه‌اش می‌رود: زنِ کدخدا دارد می‌میرد و کدخدا مجبور است او را با گاری به بهداری ببرد

پایانِ بازِ همهٔ داستان‌ها به شما اجازه می‌دهد که بعد از هر داستان، مدتی در همان فضا درنگ کنید

سطر به سطرِ رگتایم را باید با طمأنینه خواند. شاید بار دوم یا سومی که این کتاب را خواندید متوجهِ هنرنماییِ دکتروف شوید