سفرنامه‌خوانی از کارهایِ لذت‌بخشی است که جغرافیا را با تاریخ پیوند می‌زند. اگر فردی مطلع و خوش‌ذوق سفرنامه را نوشته باشد، خواندنش را لذت‌بخش‌تر هم می‌کند.

البته در فرهنگِ جهان‌گردانِ مسلمان و همچنین ایرانی همچون ابن جبیر و ناصر خسرو، سفرنامه‌نویسی از سده‌های نخستینِ اسلامی رایج بوده، ولی در دورهٔ قاجار رونقِ دوباره یافته است. تحفةالفقرا هم از سفرنامه‌هایی است که در دورهٔ قاجار نوشته شده است.

از متن کتاب:

سه شنبه چهاردهم شعبان المعظم: سه ساعت از روز گذشته وارد کاشان شده، در کاروانسرای نو که میرزا مهدی نام در عهدِ آقا محمدخانِ مرحوم ساخته است، منزل شد. این کاروانسرا ده سوگ [طرف] دارد و دو طبقه است و از بازار راه‌ها دارد که مالِ [چارپایان] با بارِ داخلِ صحن و بالاخانه و پشتِ بامِ کاروانسرا می‌تواند شد. هوا سالم، میوه‌جات فراوان و ارزان است.  چهارشنبه پانزدهم شعبان المعظم: به زیارت بارگاه حبیب بن موسی (علیه السلام) رفتم. مقبرهٔ مرحوم حاجی سیدتقی پشت مشهدی که در اطاقِ بزرگِ صحنِ امام‌زاده واقع شده، زیارت شد. این بقعه و صحن خیلی باشکوه و ممتاز ساخته شده است. در شرحِ احوالِ این امام‌زاده چیزهایی گفته شد و شنیده شد، والله اعلم بعد از آن مسجدِ جامع هم که در سنه ۸۹۷ عمارت شده، زیارت شد. چندان تکلفی ندارد. بیرون از مسجد جمعیتی زیاد از زن و مرد مجتمع شده، درویشی مجلس گرفته داستانِ نادرشاه می‌گفت و زن‌ها بی‌جهت گریه می‌کردند

صفاءالسلطنه کیست؟

میرزا علی نائینی مشهور به صفاءالسلطنه نائینی از رجالِ دورهٔ ناصرالدین شاهِ قاجار بود. پدرش از بزرگان منطقهٔ نائین و دائی‌اش از رجال و منشیانِ دربارِ محمد شاهِ قاجار -پدرِ ناصرالدین شاه- بود.

او تا ابتدایِ جوانی در نائین درس خواند، اما بعد پدرش او را به اصفهان نزدِ دائی‌اش فرستاد تا امورِ دیوانی را بیاموزد و بتواند در آینده منشیِ یکی از رجالِ قاجار بشود. البته اینطور هم شد و میرزا علی بعد از چند سال درس خواندن توانست تجربیاتِ زیادی کسب کند.

بعد از آن‌که دائی از اصفهان به تهران مهاجرت کرد، با استفاده از نفوذِ او که کمی بعد به منصبِ وزارتِ قزوین -همان استانداری- رسیده بود، توانست در تهران به ادارهٔ انطباعات راه پیدا کند. اداره‌ای که تا بیست سال بعد از آن صفاءالسلطنه در آن به کارِ تحریر، تدوین و انتشارِ مطالبِ مختلف در روزنامه‌های ایران، اطلاع و ملتی مشغول بود.

داستانِ نوشتنِ این سفرنامه به آن‌جا برمی‌گردد که وقتی دائیِ میرزا علی به وزارتِ مشهد رسید، او که دیگر نزدیک به پنجاه سال عمر داشت، تصمیم گرفت برایِ زیارتِ امام رضا^(ع) و دیدارِ دائیِ پیرش از تهران به مشهد سفر کند. البته بعد از آن سفر هم عزمِ دیدارِ خانواده‌اش در نائین را کرد و از راهِ کویر که آن موقع «رباطات» نامیده می‌شد از شهرها و روستاهایِ تربت حیدریه، طبس و یزد گذشت و به نائین وارد شد.

به این شکل صفاءالسلطنه شرحِ سفرِ خود را از تهران به مشهد و از مشهد به نائین با بیانی روان و شیرین نوشت. و البته در جای جای آن از اشعار و اطلاعاتِ جغرافیایی و تاریخی استفاده کرد. درضمن او به خاطرِ ارادتی که به ناصر خسرو قبادیانی داشته در قسمت‌های مختلف از ناصر خسرو و سفرنامه‌اش یاد کرده است.

شاید یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های این کتاب چاپِ تعدادی از عکس‌های مرتبط با سفرنامه همچون عکسِ صفاءالسلطنه و برخی از رجالِ دورهٔ قاجار باشد که نامشان در سفرنامه آورده شده است؛ عکسِ عمارت‌های تاریخی در دورهٔ قاجار و مردمِ آن عصر به همت آقای محمد گلبن به انتهای کتاب اضافه شده است.

شناسنامه کتاب

عنوان	تحفة الفقراء یا سفرنامه صفاءالسلطنه نائینی
نویسنده	میرزا علی نائینی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	محمد گلبن
ناشر	اطلاعات
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به تاریخ
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	163 صفحهٔ وزیری
نوبت چاپ	دوم - 82
شمارگان	1500 نسخه
قیمت	1400 تومان
شابک	964-423-051-5

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• چارلی و لولا
• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

فکر می‌کنی فقط جنگ‌ها و زلزله‌ها و یخبندان‌ها و آتشفشان‌ها دنیا را تغییر داده‌اند؟ بله، خیلی مؤثر بوده‌اند، اما همه‌ٔ تغییرات زیرِ سرِ آن‌ها نیست. کتاب‌ها هم مؤثر بوده‌اند. برایِ این‌که بدانی کدام کتاب‌ها در تغییراتِ دنیا نقش داشته‌اند، باید یک کتابِ کوچک را ورق بزنی: کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند. این کتاب، حجیم نیست و زود خوانده می‌شود.

رابرت بینگهام داونز فهرستی از کتاب‌هایِ مؤثر در تغییرِ جهان را جمع و جور کرده است. مجموعاً شانزده عنوان کتاب در این فهرست آمده است. کتاب‌هایی که به دو دسته تقسیم شده‌اند: دنیایِ آدمی، دنیایِ علم. مقدمهٔ کتاب دلیلِ این تقسیم‌بندی را توضیح داده است. در مقدمه، گفته شده است که کتاب‌هایِ تغییردهندهٔ جهان بسیارند. برایِ همین، فهرست کردنِ آن‌ها و دسته‌بندی‌شان کارِ شاقی است.

از متن کتاب:

تنها در یک مورد است که مخالفان و هوادارانِ کتابِ کلبهٔ عمو تُم با یکدیگر توافق دارند: جملگی بر آنند که این کتاب در عصرِ خود نفوذ و تأثیرِ عمیقی داشته و در افروختنِ آتشِ جنگ‌هایِ داخلیِ امریکا مؤثر بوده است. گروهی بر آنند که این رمان، «تحریفِ تمام‌قامتِ حقایق است که از تعصباتِ ضدبردگی الهام گرفته و به منظورِ ایجادِ نفاق و دودستگی طرح‌ریزی شده است. و چنان‌که یک تن از استادان و نویسندگانِ معروف در اوایلِ قرنِ اخیر اظهارِ نظر کرده است: «کلبهٔ عمو تُم بیش از هر کتابِ دیگری به دنیا صدمه زده است.»

در سویِ دیگر، گروهِ وسیعِ ستایشگرانِ کلبهٔ عمو تُم جای گرفته‌اند که احساسات‌شان در نامه‌ای که لانگ‌فو در این‌باره نوشته خلاصه شده است.

تا به حال غیر از بینگهام داونز، نویسندگانِ دیگری تلاش کرده‌اند تا این فهرست را جمع‌آوری کنند. مثلاً در سالِ ۱۹۵۳، دو نویسنده با همکاریِ هم، فهرستی از کتاب‌هایِ دگرگون‌کنندهٔ دنیا ارائه کردند. چهار سال بعد، دو نویسندهٔ دیگر دست به کاری مشابه زدند. شش سال بعد از آن‌ها هم، یک نویسندهٔ انگلیسی سعی کرد در کتابی با عنوانِ کتاب‌هایی که دنیا را به حرکت درآورد ده کتابِ مهم را فهرست کند.

همهٔ این‌ها نتوانستند فهرستی جامع و بدونِ عیب ارائه کنند. از طرفِ دیگر، فهرست کردنِ مهم‌ترین کتاب‌ها در رشته‌هایِ مختلف خیلی خیلی دشوار است. برایِ همین، داونز قبل از هر چیز خودش را برایِ انتخاب از میانِ علومِ انسانی و علومِ تجربی محدود کرده است. باز هم دایره را تنگ‌تر کرده و از خیرِ کتاب‌هایِ الهی (مثلِ قرآن کریم) و آثارِ ادبی و فلسفی گذشته است.

نکتهٔ جالب‌تر در این کتاب، نحوهٔ ترجمهٔ آن است. متنِ معرفیِ هریک از شانزده کتاب را، یکی از بزرگانِ علم و فرهنگِ ایران ترجمه کرده است. اسامیِ مهمی مثلِ احمد آرام، امیرحسین آریان‌پور، احمد بیرشک، سیروس پرهام، کاوه دهگان، سیروس سمیعی و… که هرکدام در رشتهٔ خودشان (از پزشکی گرفته تا مترجم و روزنامه‌نگار) سرآمد بوده‌اند.

در این اثر هر یک از کتاب‌ها به تفصیل معرفی شده‌ است. این معرفی‌ها نوعی بررسیِ تأثیراتِ هر کتاب هم هست. کتاب‌هایی مثلِ امیر، اثرِ ماکیاولی، عقلِ سلیم نوشتهٔ تامس پین (که احتمالاً اسمش، قلبِ سلیم آیت‌الله دستغیب را به یادتان آورد)، ثروتِ ملل اثر آدام اسمیت، نافرمانیِ اجتماعی نوشتهٔ هنری دیوید تورو، سرمایه اثرِ کارل مارکس، تأثیر و نفوذِ قدرتِ دریایی در تاریخ اثرِ آلفرد ماهان، نبردِ من مرده ریگِ آدولف هیتلر، دربارهٔ گردشِ افلاکِ آسمانی نوشتهٔ نیکولاس کوپرنیک، اصولِ ریاضی اثرِ نیوتون، اصلِ انواع نوشتهٔ داروین و…

در میانِ همهٔ این‌ها، نامِ کلبهٔ عمو تم هم آمده است. البته نویسندهٔ کتاب اثرِ هریت بیچر استو را از جنبهٔ ادبی بررسی نکرده و به تأثیرِ آن در جامعهٔ امریکا پرداخته است.

اصلِ اثر قدیمی است و کارِ اولین چاپِ آن در ایران، به ۱۳۳۶ خورشیدی برمی‌گردد. بنابراین ساده‌انگاری است اگر این کتاب‌ها را تنها آثارِ دگرگون‌کننده فرض کنیم و از کتاب‌هایِ بعد از آن چشم بپوشیم.

خوب است بدانید کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند محصولِ شرکت سهامی بنگاه ترجمه و نشرِ کتاب (از جمله بقایایِ انتشارات فرانکلین) بوده است. این کتاب حالا بدونِ دستکاری دوباره در جمهوریِ اسلامیِ ایران چاپ شده است. این در حالی است که در بحبوحهٔ انقلاب، هر که با فرانکلین مرتبط بود، انگ و برچسبِ ناجور می‌خورد و مصادره می‌شد!

نکتهٔ جالب دربارهٔ آثاری که در این کتاب بررسی شده‌ است، به روز بودنِ تقریبیِ آن‌ها است. یعنی در همان سال‌ها، آرا و افکارِ داروین، مارکس و ماکیاولی، دغدغهٔ مردم بوده است. با این حساب، شاید در هر عصر بتوان یک جلد «کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند» تألیف کنیم. می‌خواهید شما مؤلفش باشید؟ به آن فکر کنید.

شناسنامه کتاب

عنوان	کتاب‌هایی که دنیا را تغییر داده‌اند
نویسنده	رابرت بینگهام داونز
تصویرگر	-
مترجم	گروهی از مترجمان
ویراستار	سیروس پرهام
ناشر	انتشارات علمی و فرهنگی
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	266 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	سوم - 82
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	1300 تومان
شابک	964-455-468-5

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "آب‌گوشت" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سیر حکمت در اروپا
• کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند
• رازهای نماز
• شب هایکوی امید
• آونگ فوکو

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

اگر اهلِ فلسفه نباشید، اگر زندگی‌نامه و مجموعهٔ خاطرات از قالب‌های ادبیِ موردِ علاقه‌تان نباشد و به خودِ ژان ژاک روسو هم علاقه‌ و ارادت نداشته باشید، آیا دلیلی وجود دارد که اعترافات را بخوانید؟ بله، اگر مخاطب پی‌گیرِ رمان باشید، یک دلیل خواهید داشت.

رمان‌خوان‌ها -اگر اهلِ مطالعهٔ تاریخی نباشند- بیش‌ترِ تصورشان از زمان‌ها و مکان‌های دیگر را از رمان‌ها می‌گیرند. رنسانس را با رمان‌های کلاسیک می‌شناسند، انقلابِ فرانسه را با آثارِ رمانتیک و اگر دربارهٔ زمان یا مکانی به خصوص هیچ رمانی نخوانده باشند، آن دوره برای‌شان وجود ندارد.

از متن کتاب:

هر که هستید، ای که کسانی که تقدیر یا اعتمادِ من شما را حاکم بر سرنوشتِ این دفتر کرده است، به خاطرِ شوربختی‌هایم، به خاطرِ احساسات و عواطف‌تان، و به نامِ نوع بشر از شما تمنا دارم که این اثرِ یگانه و سودمند را از بین نبرید. اثری که می‌تواند در مطالعهٔ احوالِ بشر، مطالعه‌ای که بی‌گمان هنوز آغاز نشده است، به عنوانِ نخستین معیارِ مقایسه به کار رود و نیز تمنا دارم تنها یادگارِ باارزشی را که حرمت‌بخشِ خاطرهٔ من است و نمودارِ اخلاق و منشِ من و به دستِ دشمنانم تحریف نشده است، از بین نبرید و سرانجام، حتی اگر خودِ شما یکی از این دشمنانِ سرسخت باشید، دیگر به جسدِ خاکستر شدهٔ من دشمنی مورزید و بیدادِ بی‌امانِ خود را تا زمانی که دیگر نه من و نه شما زنده نخواهیم بود، ادامه ندهید بلکه بتوانید دستِ کم یک بار شرافت‌مندانه در نزدِ خود گواهی دهید که بزرگوار و مهربان بوده‌اید، در جایی که می‌توانستید بدخواه و انتقام‌جو باشید: البته چنانچه بدیِ روا داشته در حقِ مردی که هرگز مرتکبِ بدی نشده و یا نخواسته‌ است بشود، بتواند نامِ انتقام به خود بگیرد.

از آنجا که رمان هم مانندِ بیش‌ترِ شاخه‌های ادبیاتِ مکتوب بین طبقهٔ اشراف پا گرفته و رشد کرده است، این شیوهٔ تاریخ‌خوانی و مردم‌شناسی، آن‌ها را از توده‌های مردم دور خواهد کرد. برای همین معدود آثاری که زندگیِ مردمِ عادی را گزارش می‌کنند گذشته از سبک و شیوه و قالب‌شان مهم می‌شوند. اعترافاتِ ژان ژاک روسو یکی از این آثار است.

اعترافات زندگی‌نامهٔ پرجزئیات و بسیار صادقانهٔ روسو است. او در این کتاب، ضمنِ بازگوییِ زندگی، عقاید و احساساتِ خود، چهرهٔ عمومیِ جوامعی را که در آن‌ها زیسته است نیز به خوبی به تصویر می‌کشد:

از مردمی می‌گوید که نزدِ معلمانِ خصوصی تحصیل نکرده‌اند و به دانشگاه‌هایِ بزرگِ اروپا نرفته‌اند اما سرِ میزِ شام آثارِ کلاسیکِ مهم را می‌خوانند، از کسانی که نمی‌توانند مثلِ قهرمان‌‌های بزرگ‌زادهٔ رمان‌ها بخشش‌های بزرگ کنند اما احسان‌های کوچک را فراموش نمی‌کنند، از مردمی که فرزندان‌شان را برای کارآموزی نزدِ ساعت‌ساز و نقشه‌کش و گراورساز می‌فرستند و همین‌طور از شرارت‌ها، رذالت‌ها و انحرافاتِ اخلاقی.

روسو چیزهایی را به خوانندگانش نشان می‌دهد که نه تنها در رمان‌ها، بلکه در بیش‌ترِ کتاب‌های تاریخی هم نمی‌توانند آن‌ها را پیدا کنند. چیزهایی که برای یافتن‌شان دقیقاً باید به همین قالب‌های ادبی مراجعه کرد؛ به زندگی‌نامه‌ها، سفرنامه‌ها و سایرِ گزارش‌های شخصی.

اعترافات رمان نیست اما شیوهٔ روایت‌گریِ روسو و ماجراهایِ کوچک و بزرگی که در طولِ این سرگذشت بازگو می‌کند تا حدودی جای خالیِ ماجرایی داستانی را پُر می‌کند و به کتاب جذابیتی شبیهِ جذابیتِ رمان‌ها می‌دهد.

این کتاب بسیار بیش‌تر از آنچه از زندگی‌نامه‌ای در قرن هجدهم انتظار می‌رود زودخوان است. او هرگز نه گناهان و اشتباهاتش را پنهان می‌کند، نه حتی شیفتگی و محبتش نسبت به خودش را که عموماً بیش از اولی مورد تحقیر و تمسخر واقع می‌شود.

صداقتی که روسو برای نوشتنِ این کتاب صرف کرده است، بارها خواننده را غافل‌گیر می‌کند و به متهم کردن و انکارِ خویش وامی‌دارد. خواننده از خود می‌پرسد: «من هم می‌توانم در وبلاگی خصوصی یا دفترچه‌ای قفل‌دار یا دستِ کم در ذهنِ خودم همین‌قدر صادق باشم؟» و پاسخی که می‌شنود این است: «احتمالاً نه. من فاقدِ آن اندوه و ناامیدی و حسرتِ فیلسوف‌مآبانه‌ای هستم که  نظرِ دیگران را در چشمِ انسان بی‌ارزش می‌کند و آبرو را کم‌بها جلوه می‌دهد و انسان را به راست‌گویی وا می‌دارد.»

شناسنامه کتاب

عنوان	اعترافات
نویسنده	ژان ژاک روسو
تصویرگر	-
مترجم	مهستی بحرینی
ویراستار	نوشته نشده
ناشر	نیلوفر
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	845 صفحهٔ جیبی
نوبت چاپ	چاپ چهارم (دوم جیبی) بهار 1388
شمارگان	3300
قیمت	4800 تومان
شابک	978-964-448-284-7

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "کاسنی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• اعترافات
• نفس بریده
• عزاداران بیل
• جای خالی سلوچ
• جاده

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

این روزها به خاطرِ تداومِ انقلاب‌های منطقه و بیداریِ اسلامی، در اخبارِ رسانه‌ها، بارها و بارها نامِ افرادی چون علی عبدالله صالح (رئیس جمهورِ فراری یمن)، ملک عبدالله (پادشاه عربستان)، شیخ حمد بن عیسی آل خلیفه (پادشاه بحرین)، حسنی مبارک و بن علی (رئیس جمهورهای مادام‌العمرِ فراریِ مصر و تونس)، معمر قذافی و… را می‌شنویم.

حاکمانِ این کشورها و کشورهایی که در آستانهٔ انقلاب به سر می‌برند، در حال حاضر مورد توجهِ جدیِ رسانه‌ها و افکارِ عمومی قرار دارند؛ زیرا مردم دنیا

می‌خواهند بدانند این حاکمان چه رفتاری با مردمِ کشورشان کرده‌اند که امروز با خطرِ سقوط مواجه هستند.

برای من و شمای ایرانی که تا حدودِ زیادی از چراییِ وقوعِ این انقلاب‌ها باخبر هستیم، شاید جالب‌تر باشد که بخواهیم دربارهٔ حاکمانِ این سرزمین‌ها بدانیم. حالا اگر می‌خواهید بدانید که هر کدام از این رئیس جمهورها، پادشاه‌ها و نخست وزیرها که هستند و چگونه زمامِ امور را در کشورهای‌شان در دست گرفته‌اند یا گرفته بودند، خواندنِ کتابِ «حکومتگرانِ کشورهای اسلامی» -قرن بیستم و اوایلِ قرنِ بیست و یکم- را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

سیروس غفاریان (مؤلف) در این کتاب به بررسیِ تاریخیِ چگونگیِ ساختِ قدرت در ۳۳ کشورِ اسلامی می‌پردازد و سپس زندگی‌نامه و عمل‌کردِ رؤسای جمهور، پادشاهان، حاکمان و نخست وزیرانِ این ۳۳کشور را بررسی می‌کند.

در فصولِ اول کتاب، حکومت و حکومتگرانِ کشورهایِ جمهوری آذربایجان، ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قرقیزستان و قزاقستان بررسی شده است. اما بعد از آن براساسِ حروفِ الفبا کشورهای اسلامیِ عربی و غیرِ عربی در هر فصل جداگانه بررسی می‌شود.

خلاصه اگر می‌خواهید بدانید آلِ سعود چگونه با کمکِ تی. ای. لورنس -جاسوسِ بزرگِ انگلستان در کشورهای عربی- توانست بر کلِ شبه جزیرهٔ عربستان حاکم شود، یا این‌که اگرمی‌خواهید بدانید رابطهٔ خاندانِ عربستانی‌الاصلِ آلِ خلیفه در بحرین با انگلیسی‌ها چگونه بوده است یا عبدالعزیز بوتفلیقه حاکمِ کشورِ الجزایر چگونه به قدرت رسیده است و… حتماً کتابِ حکومتگرانِ کشورهای اسلامی را بخوانید.

معرفی صوتی و بخشی از متن کتاب را دانلود کنید / بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2011/06/hokoomatgaran.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	حکومتگران کشورهای اسلامی
نویسنده	سیروس غفاریان
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	انتشارات مدرسه
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به تاریخ سیاسی منطقه
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	312 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	دوم - 86
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	2400 تومان
شابک	964-353-503-7

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• چارلی و لولا
• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بی‌تعارف اسمش جذاب است و برای آن‌هایی که معنیِ آن را می‌دانند و از آن خاطره دارند یک نوستالژی جالب و آشنا.

خاطره‌نویسی در حوزهٔ دفاع مقدس در کشور ما پر سابقه نیست. حقیقت آن است که قبل از آن‌که «دا» تبِ خاطره‌خوانی را باب کند، دفترِ هنر و ادبیاتِ مقاومت، طیِ تلاش‌هایی که بیش‌تر شبیه به تجربه‌اندوزی و البته بسیار ارزشمند بودند، شروع کرد به جمع‌آوری و چاپِ خاطراتِ دفاعِ مقدس. این خاطرات به‌خصوص مربوط به زنان بود؛ چه خودنوشته و چه دگرنوشته و در ابتدای راه بیش‌تر شبیه به آزمون و خطا بود؛ آزمون و خطایی که هنوز هم ادامه دارد.

«دخترانِ اُ. پی. دی» یکی از همین خاطره‌نوشته‌ها است. خاطرات مینا کمایی که در دورهٔ هشت سالهٔ جنگ در بیمارستانِ شرکتِ نفتِ آبادان -که بینِ اهالی معروف به بیمارستان O.P.D است و نامِ کتاب هم از همین اصطلاح گرفته شده- امدادگر بوده است.

از آن‌جا که کتاب مقدمه و پیش‌گفتاری ندارد (و چه‌قدر حیف)، مشخص نیست که این خاطرات طی چند جلسه مصاحبه و به چه شیوه جمع‌آوری و تدوین شده است. با این حال از نثرِ کتاب به‌راحتی می‌شود فهمید که مصاحبه‌ها محدود بوده و مصاحبه‌گر سعی نکرده است در شیوهٔ نقلِ خاطرات دخالت کند.

نثرِ کتاب ساده است. آن‌قدر ساده و پُر تشتت و شبیه به کلامِ واقعی که انگار خواننده دارد همراه با خاطره‌گو در خیابان‌های آبادان راه می‌رود و او هر دفعه بخشی از خاطره‌ای را که گوشه‌های شهر یا آدم‌ها به یادش می‌آورند، تعریف می‌کند.

با مینا کمایی به فضایِ قبل از انقلاب و روزهایِ مدرسه‌اش می‌روی. درخیابان‌های آبادان تظاهرات می‌کنی. با اردوهای جهادی به روستاها سرک می‌کشی. امدادگر می‌شوی و مدام بینِ بیمارستان و خوابگاه در کوچ و نوسانی…

این شیوه که شاید حتی عمدی هم باشد به‌نوعی جذاب است. آن هم وقتی که بسط و گسترشِ خاطره‌ها و تأکید بر بعضی نکاتِ کوچک کاملاً با تأثر و حسِ راوی از آن خاطره ارتباطِ مستقیم دارد. این‌جوری راوی را حس می‌کنی و می‌شناسی‌.

اما کم‌کم که بعضی نکات از قلم می‌افتد و حفره‌های داستانی زیاد می‌شود آزار می‌بینی. آن وقت متوجه می‌شوی راوی‌ای که آن‌قدر به خودت نزدیک حس می‌کردی، در کنارت نیست تا به بعضی سؤال‌هایت جواب دهد و حفره‌های خالیِ خاطره‌اش را پر کند و آرزو می‌کردی که کاش مصاحبه‌گر هم به اندازهٔ تو مشتاق و کنجکاو بود.

اما یک نکتهٔ مثبت در این کتاب طنزی است که درست و به‌موقع خودش را به رخ می‌کشد. و هر جا خاطره‌ای کاملاً متأثرت می‌کند، بلافاصله و در ادامه با اعترافات و برداشت‌های صادقانهٔ راوی به خنده می‌افتی. این متعادل‌سازی هم‌ذات‌پنداری‌ات را بیش‌تر می‌کند و شیرینی کتاب را خوردنی‌تر.

در کل، دخترانِ اُ. پی. دی کتابی به سبکِ اولین قدم‌های یک کودک نوپا است؛ قدم‌هایی که نمی‌شود اسمش را راه رفتن گذاشت اما این نوپا برای شروع، بیش از راه رفتن و دویدن به ذوقت می‌آورد.

معرفی صوتی و گزیده‌ای از متن کتاب را دانلود کنید / بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2011/06/opd.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	دختران او پی دی
نویسنده	لیلا محمدی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	انتشارات سوره مهر
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به خاطرات دفاع مقدس
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	132 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	سوم - 88
شمارگان	2500 نسخه
قیمت	1900 تومان
شابک	978-964-471-754-3

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

«تنها مرگ و عشق‌اند که می‌توانند هر چیزی را دگرگون کنند.» جبران خلیل جبران

لطفا چشمانتان را ببندید

کتاب را باز کنید

حالا که چشم گشوده‌اید و شروع به مطالعه کرده‌اید، قلندری هستید که برای رسیدن به قلعه‌های علم و حکمت ۸۰۰ سال به عقب برگشته‌اید و هم‌سفر شده‌اید با یحیی بن حبش سهروردی؛ هم‌سفری که شاید پیش از خواندنِ این کتاب برای‌تان ناشناخته بود و از او اطلاعاتِ چندانی نداشتید. اما حالا بعد از مطالعهٔ کتاب اگر با اسمِ سهروردی روبه‌رو شوید به وجد می‌آییی و چنان دربارهٔ او صحبت می‌کنید و نظرهای متفاوت می‌دهید که انگار سال‌ها با او زندگی کرده‌اید.

سید یحیی یثربی -استادِ دانشگاهِ فلسفهٔ علامه طباطبایی تهران- علاوه بر این‌که داستانی جالب و پر از اتفاقاتِ جذاب و عاشقانه  را برای ما روایت می‌کند، در لایه‌های درونی داستان، فلسفه و حکمت و عرفان و… نیز به مخاطب هدیه می‌دهد. برای کسی که کتاب را مطالعه کرده است اشراق تعریف مشخصی پیدا می‌کند و  نور و ظلمت در زندگی‌اش شخصیت‌های تازه‌ای پیدا می‌کنند.

سید یحیی یثربی

خوابی که شهاب‌الدین می‌بیند و سپس سفرهای او به شهرها و روستاهای مختلف برای ادامهٔ تحصیل شروع داستان است. داستانی که وقایع آن گاهی شیرین و موفق و گاهی تلخ و آموزنده است. شهاب‌الدین در کلاس‌های متنوع درس  شرکت می‌کند و مخاطبِ کتاب نیز قدم به قدم با شخصیت اول داستان به معلوماتش اضافه می‌شود.

داستانِ کتاب به‌طورِ کلی به دو بخش تقسیم می‌شود: سفر، مطالعه، بحث و… که بخشِ اول را تشکیل می‌دهد و آشنایی با عرفان و آیین‌های ایرانیانِ باستان (که بعضی اوقات با آیینِ زرتشتیان گره می‌خورد) و ورودِ دختری به نامِ سیندخت بخش دیگر داستان است.

البته آشناییِ بیش‌تر با عرفان و عاشق شدنِ شهاب‌الدین باعث دگرگونی در او می‌شود و شهاب‌الدین با تلفیق تعلیماتِ اسلامی و عرفانِ زرتشتیان، حکمتِ اشراق را معرفی می‌کند. این موضوع باعثِ ایجادِ اختلافاتِ بسیاری بین علمای بزرگِ آن دوران و او می‌شود و این اختلافات دلیلی برای حوادثِ پیش روی شهاب‌الدین و عاقبتِ اوست که مرحله به مرحله ذهن مخاطب را تا رسیدن به سرانجامِ زندگیِ سهروردی پیش می‌برد.

زبانِ نوشتارِ مجموعه با توجه به این‌که داستان در قرنِ ششم اتفاق می‌افتد، زبانی فخیم و ادبی است و فضاسازی‌ها و تصاویر داستان متناسب با ذهنیت‌هایی که از گذشتهٔ تاریخیِ کشور وجود دارد، انتخاب شده است. در واقع این مجموعه کمکِ زیادی به بازشناختِ فرهنگِ ایرانی اسلامی ما می‌کند و در زمانی که کتاب‌های فلسفهٔ غرب و ترجمه‌های بسیاری در این زمینه وجود دارد، وجودش اتفاقی مبارک است.

قبل از شروع شدنِ هر فصل یک یا چند سطر شعر متناسب با مضامین پیش رو نوشته شده است و در خیلی از مواقع خواننده بعد از تمام کردنِ یک فصل چند صفحه به عقب برمی‌گردد و بارها شعر را در ذهن خود مرور می‌کند و به رابطهٔ آن با متن فکر می‌کند.

شناسنامه کتاب

عنوان	قلندر و قلعه
نویسنده	سید یحیی یثربی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	خسرو آقایاری
ناشر	نشر قو
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به داستان‌های فلسفه
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	320 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	نهم - 1390
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	5000 تومان
شابک	8-68-6412-964

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "آب‌گوشت" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سیر حکمت در اروپا
• کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند
• رازهای نماز
• شب هایکوی امید
• آونگ فوکو

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

همیشه یکی از غصه‌هایم، کم دانستن دربارهٔ مقاومتِ خرم‌شهر بوده است. چندتایی فیلم مستند و تک و توک فیلمِ داستانی درباره‌اش دیده‌ام. اما همه در برهه‌ای خاص پخش شده‌اند و در طولِ سال خبری از آن‌ها نیست.

پیش‌تر، گاهی می‌نشستم به فکر کردن. با خودم می‌گفتم: اگر حادثه‌ای مثلِ مقاومتِ ۴۵ روزهٔ خرم‌شهر، تویِ کشورِ دیگری اتفاق می‌افتاد، ظرفِ چند سال، کُلِ دنیا را باخبر می‌کردند. آن‌قدر قصه و رمان و فیلم و روایت و افسانه درباره‌اش می‌ساختند که حد نداشت. طوری ماجرایِ مقاومتِ مردم‌شان را تویِ بوق و کرنا

می‌کردند که صدایش تا دورترین جاهایِ دنیا می‌رفت. و مگر این‌طور نیست؟ نگاه کنید به فیلم و داستان‌هایی که اروپایی‌ها دربارهٔ جنگ‌هایِ نامشروع‌شان ساخته‌اند. طوری از خون‌ریزیِ منفعت‌جویانه‌شان نوشته‌اند که حسِ احترامِ مخاطب را برمی‌انگیزد. آن وقت ما چه کرده‌ایم؟

چندسالِ پیش، به جوانکی اهلِ عراق برخوردم. زمانی بود که تازه صدام گور به گور شده بود و آمریکایی‌ها حسابی تویِ عراق جولان می‌دادند. صحبت از جنگِ عراق و ایران شد. گفتم: «صدام به شما و به ما بد کرد. آتش جنگ را به دامنِ ما انداخت.» جوانک نه گذاشت، نه برداشت، براق شد تویِ رویم، با زبانِ فارسی گفت: «شما بودید که جنگ رو شروع کردید، نه صدام.» و بعد حرف‌هایِ تندتری زد که گفتنش لازم نیست. ببینید! ما با آن همه مظلومیت در جنگ هنوز نتوانسته‌ایم حقانیت‌مان را به مردمِ دور و برمان بفهمانیم، چه برسد به مردمِ جاهایِ دور.

بخشی از ندانستن دربارهٔ مقاومتِ پدران و مادران‌مان در خرم‌شهر، تقصیرِ خودِ ما است. همیشه انتظار داریم مسئولان بیایند و «کن فیکون» کنند، در حالی‌که آگاه شدن از وقایعِ تاریخیِ مردم و مملکت، وظیفهٔ مهم همهٔ ما است. گاهی می‌توان انجامِ این وظیفه را با خواندنِ یک کتابِ کوچک شروع کرد؛ با چیزی مثلِ «پشت دیوارهایِ شهر» یا کتابی که امروز از آن خواهم گفت: «اشغال؛ تصویرِ سیزدهم»

روایتِ چهل و پنج روز مقاومتِ مردمیِ خرم‌شهر در «اشغال؛ تصویرِ سیزدهم» روایتی از دلِ معرکه است. معرکه‌ای که بچه‌هایِ ۱۸ تا ۲۴ ساله تویِ گودش، مو سپید کردند. این کتاب می‌خواهد من و تو را با خود به خرم‌شهر ببرد. ببرد کنار دستِ محمد نورانی، جهان‌آرا، احمد شوش و بقیه. کنارِ بچه‌هایی که زلف‌هایِ بلند مثلِ ناموس برایشان عزیز بود، اما ظرفِ چند ثانیه، گلولهٔ مستقیمِ تانک سرشان را می‌گرفت. در «اشغال؛ تصویرِ سیزدهم» من و تو خونِ ریخته شده رویِ زمین را می‌بینیم، صدایِ گلوله‌ای را که به کانتینرهایِ افتاده تویِ گمرک می‌خورد می‌شنویم، فرار می‌کنیم، زمین می‌خوریم، جان دادنِ دوست‌مان را می‌بینیم، گریه می‌کنیم، گریه می‌کنیم، گریه می‌کنیم…

نویسندهٔ کتاب دوست داشته تا حضورِ خواننده در کتاب همین‌طور باشد. او موفق شده است و بابتِ این موفقیت، باید به او تبریک گفت و متشکر بود. اما حیف، حیف که نثرش زیادی متفاوت است. تفاوت، فی‌نفسه خوب نیست. تفاوت را باید دوست داشت. تفاوتی که سخت به دلِ آدم بنشیند، پس زده می‌شود. نثرِ «اشغال؛ تصویرِ سیزدهم» متأسفانه این‌طور است. البته، اگر مخاطب کمی تحمل داشته باشد، خیلی زود به نثرِ آقای محمدرضا ابوالحسنی عادت می‌کند. اما کتابِ خوب، کتابی است که نثرش در خدمتِ محتوایش باشد، نه مرحله‌ای سخت برایِ رسیدن به محتوا.

روایتِ این کتاب مستند است. این مستندِ دوست‌داشتنی را برایِ خواندن به اهالیِ خانهٔ کتابِ اشا پیشنهاد می‌کنم.

معرفی صوتی و بخشی از این کتاب را بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2011/05/tasvire13hom.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	اشغال؛ تصویر سیزدهم
نویسنده	محمدرضا ابوالحسنی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	بابک آتشین‌جان
ناشر	روایت فتح
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به تاریخ ایران
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	120 صفحه - رقعی
نوبت چاپ	اول - 82
شمارگان	3300 نسخه
قیمت	؟
شابک	964-7529-24-4

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

جنگ ۳۳ روزهٔ لبنان و اسرائیل از جمله وقایعی است که تا سال‌ها می‌توان درباره‌اش گفت و نوشت. این که هدف اسرائیل از شروع این جنگ چه بود، در طول آن ۳۳ روز چه اتفاقاتی افتاد، مردم لبنان و به ویژه شیعیان جنوب و اعضای حزب الله در مقاومت ۳۳ روزه چه نقشی داشتند و… از جمله مسائلی است که هر کدام می‌تواند موضوع یک تحقیق جداگانه باشد.

کتاب «تاوان شیعه بودن» روایت خانم «فرخنده کیهانی یزدی» است که درست دو هفته بعد از پایان جنگ ۳۳ روزه، به لبنان سفر می‌کند؛

آنهم برای ساخت یک مستند دربارهٔ نقش زنان حزب الله در مقاومت ۳۳ روزهٔ لبنان در برابر تهاجم صهیونیست‌ها. این کتاب شامل مشاهدات ایشان از وقایع مربوط به جنگ و گفتگوهای گروهشان با مردم جنوب لبنان است.

خانم کیهانی در این سفر به روستاهای «کفرا»، «صرفند»، «غازیه»، «صیدا»، «بنت جبیل» و «قانا» رفته و با مادران، همسران، خواهران و فرزندان مجاهدین حزب الله و شهدا گفتگو کرده است. زنان مجاهد در این گفتگوها از مقاومت و شهادت حرف زده‌اند.

شاید حماسی‌ترین قسمت این خاطرات، بخشی است که نویسنده کتاب دربارهٔ زنی جوان به نام «هلا» آورده است. ۲ دختر، پدر و مادر و یک خواهر و برادر هلا در جنگ ۳۳ روزه شهید شده‌اند.

در قسمت پایانی کتاب هم خلاصه‌ای از پنج قسمت مستند تهیه شده در این سفر آورده شده است.

خواندن این کتاب را به کسانی که دوست دارند دربارهٔ لبنان و زنان و مردان مجاهد آن بدانند، توصیه می‌کنیم.

خاطرات شخصیت‌ها در پژوهش‌های تاریخی به ویژه در تاریخ شفاهی، جزء منابع مهم دسته‌بندی می‌شود، زیرا از درون خاطرات افراد می‌توان حوادث تاریخی و سیاسی بسیاری را دنبال کرد و به حقایق نابی رسید.

کتاب خاطرات ابوالقاسم حالت که به صورت زندگی‌نامهٔ خودنوشت تنظیم شده است، از آن دسته کتاب‌هایی است که با خواندن آن می‌توانید اطلاعات بسیاری دربارهٔ سال‌هایی که ابوالقاسم حالت به فعالیت ادبی و روزنامه‌نگاری مشغول بوده است، به دست آورید.

مرحوم حالت فعالیت ادبی و روزنامه‌نگاری‌اش را از سال ۱۳۱۷ شمسی شروع کرده بود. به همین دلیل در لابه‌لای خاطرات او، اشاراتی به دوران سانسور و خفقان حاکم بر

مطبوعات عصر رضاشاه  و دوران آزادی مطبوعات در سال‌های ملی شدن صنعت نفت شده است. مثلا در صفحه ۵۶ کتاب آمده:

«در آن زمان –رضاخان- برای کنترل مطالبی که در روزنامه‌ها و مجلات چاپ می‌شد، اداره‌ای با عنوان ادارهٔ راهنمای نامه‌نگاری راه انداخته بودند و هر نشریه‌ای موظف بود مطالب آمادهٔ چاپش را قبل از چاپ به این اداره ببرد. آن‌ها می‌خواندند و پس از قبول، مهر «روا» روی مطالب می‌زدند. مدت‌ها وظیفهٔ بردن مطالب هفته‌نامهٔ «توفیق» به این اداره بر عهدهٔ من بود…من متوجه شده بودم که مطالب ما را اغلب آقای پاکدل می‌خواند. او هم کم حوصله بود و هم ضعف بینایی داشت. ما برای استفاده از ضعف‌های او شعرها را بدخط نوشته و بعد شعرها و مقاله‌های زیادی را ضمیمه‌اش می‌کردیم. او هم صفحه اول را می‌خواند و مهر «روا» را روی همهٔ صفحات بعد می‌زد.»

یا در صفحهٔ ۶۶ و ۶۷ می‌نویسد:

ابوالقاسم حالت

«دربار ایران از شهریور ۱۳۲۰ تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ قدرتی نداشت و روزنامه‌های مستقل و روزنامه‌نگاران شجاع، مطالب افشاگرانه‌ای منتشر می‌کردند…. سر همین قضیه پس از دستگیری مرحوم مصدق به خانهٔ آقای توفیق ریختند و غارت کردند… خودش را هم یک سال به زندان انداختند، شکنجه کردند و شلاق زدند. پس از آزادی هم به کلی ممنوع‌القلم شد و دیگر کاری از دستش برنیامد. پس از مرگ آن مرحوم، آقای محمدعلی توفیق [پسر مرحوم توفیق] با اصرار ادامهٔ کار و سردبیری روزنامه را به عهده من گذاشت و همکاری ما ادامه یافت.»

به هرحال خواندن این کتاب را به همهٔ کسانی که علاقمند هستند دربارهٔ وضعیت فرهنگی و ادبی زمان پهلوی پدر و پسر بدانند، توصیه می‌کنیم.

در واقعه‌نگاری‌ها آمده است که پس از نخستین غیبت شمس، مولانا، دختر (یا به گفته‌ای دخترخواندهٔ) خود را به همسری او درآورد تا پای‌بند قونیه‌اش کند. تاریخ دربارهٔ این بانو که تنها پیوند میان شمس و قونیه است، سکوت امانت‌دارانه‌ای در پیش گرفته؛ از او جز یک نام و چند یاد پراکنده نمی‌دانیم. باور عمومی بر این است که کیمیای «جمیله و عفیفه»، تن به خواست مولانا داد و به همسری شمس درآمد اما تلخی‌ها و بی‌مهری‌های او را تاب نیاورد و در خانهٔ او به تحلیل رفت و سرانجام درگذشت. هفت روز پس از مرگ او، غیبت واپسین و همیشگی شمس آغاز شد.

باور این داستان، به خاطر سنگ‌دلی و خودخواهی‌ای که بر مولانا و شمس می‌بندد، برای کسانی که چهره‌ٔ این دو را در مثنوی و غزلیات شمس دیده‌اند، دشوار است. مورییل مافروی یکی از این آدم‌هاست. او تکه‌های برجای مانده از شمایل گم‌شده‌ٔ کیمیا خاتون را پیش روی خود گذاشته، قلم‌مویی به دست گرفته و کوشیده است به یاری سایهٔ محوی که از او بر زندگی مولانا افتاده، چهره‌اش را از نو ترسیم کند. حاصل این تلاش، کتابی است با نام «Rumi’s Daughter» که به فارسی نیز ترجمه شده‌است.

کیمیا خاتون به راستی کیست؟ تاریخ ساکت است اما مورییل مافروی گمان می‌کند پاسخ را می‌داند. پاسخی که سوای درست یا نادرست بودنش، برای ذائقهٔ عاشقانهٔ ایرانی شیرین است: کیمیا چشمه‌ای است که مولانا می‌یابد و راه را برایش می‌گشاید. این چشمه، اندکی بعد، به رودخانه‌ای –که شمس باشد- می‌پیوندد و به دریا می‌ریزد. کیمیا خاتون، آن گونه که خانم مافروی تصویرش می‌کند، هم مرید شمس است و هم معشوقه‌ٔ او؛ هم به شمس تکیه می‌دهد و پیش می‌رود و هم تکیه‌گاه اوست دربرابر طوفان‌هایی که در روح قدرتمند اما آسیب‌پذیرش جولان می‌دهند. عشق میان شمس و کیمیا، آن‌ گونه که خانم مافروی روایت می‌کند، ماجرایی است ناشنیده؛ عشقی است که شبیه هیچ عشق روایت شدهٔ دیگری نیست؛ سرشار است از کشش و دافعه، از شیرینی و گزندگی.  پس آ‌ن‌چه مردم از رنج کیمیا می‌گویند چه می‌شود؟ «مردم همیشه درباره‌ٔ چیزهایی که نمی‌دانند سخن می‌گویند.» این پاسخ را نویسنده از زبان کیمیا می‌گوید.

از «Rumi’s Daughter»  دست کم سه ترجمهٔ متفاوت با سه نام متفاوت وجود دارد.* من، تنها یکی از این سه ترجمه را دیده‌ام و نمی‌توانم با یقین، دیگران را به خواندن همان یکی دعوت کنم. با این حال می‌دانم که این روایت، سوای پیراهنی که هر یک از مترجم‌ها بر آن پوشانده‌اند، بی‌اندازه آشناست؛ گویی قصه‌ای است که شنیده‌ایم و از یاد برده‌ایم. گویی کتابی است که گم کرده‌ایم و باز بافته‌ایم. گمان می‌کنم چنین داستان‌هایی هدیه‌های بی‌مانندی باشند؛ چه به خودمان تقدیم کنیم و چه به دیگران.

*ترجمه‌های مختلف کتاب، با این نام‌ها منتشر شده‌اند:

۱- «دوست» از انتشارات حمیدا با ترجمه‌ی فریبا مقدم.

۲- «کیمیا خاتون، دختر رومی» از انتشارات ثالث با ترجمه‌ی سعیده قدس و غلامرضا خاکی.

۳- «دختر مولانا» از انتشارات  علم ا ترجمهٔ رویا منجم.

*نشر چشمه رمانی با نام «کیمیا خاتون» از نویسنده‌ی ایرانی، سعیده قدس منتشر کرده است. این رمان، داستان زندگی دخترخوانده‌ی مولانا را، با نگاهی کاملا متضاد، روایت می‌کند.

بخشی از متن کتاب را بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2010/05/doost.mp3

مشخصات کتاب (نسخه‌ٔ انتشارات حمیدا):