ولی نه، مانده از چشم انتظاری |
فقط یک ندبه تا برگشتن تو

مسدود می‌کند /
انتهای خیابانِ باریک را /
ماهِ تمام

چگونه «زیستن» را تو به من بیاموز، چگونه «مردن» را خود خواهم آموخت! دفترهای سبز دربرگیرندهٔ سروده‌ها و نثرهای شاعرانهٔ دکتر شریعتی است که از منابعِ پراکنده، دوستان وهمچنین از میانِ مجموعه آثارِ وی گردآوری شده است. شریعتی را بیش‌تر در جایگاهِ نویسنده یا متفکر می‌شناسیم و در جایگاهِ شاعر کم‌تر از او یاد می‌کنیم. [...]

تا حالا هایکو خوانده‌اید؟ همان اشعار هجاییِ ژاپنی که خیلی کوتاه و دل‌نشین‌اند و مضامین زیبایی هم دارند. البته به‌تازگی انگار هایکوی فارسی هم مُد شده است! اما به گمانم این قالب برای شعر فارسی نیست و اگر هم بخواهیم شعر فارسی را در این قالب ببریم، شاید تمام ویژگی‌های هایکو را نتوانیم بر آن [...]

«شاعری در قطار قم-مشهد چای می‌خورد و زیرِ لب می‌گفت شک ندارم که زندگی یعنی طعمِ سوهان و زعفران بانو» شاید ابیاتی از این دست که با مضامینِ جدید و در فضایی امروزی سروده شده است، همان حلقهٔ مفقودهٔ ادبیاتِ آیینی باشد. اشعاری که در آن اعتقادات و باو‌رهای مذهبی با استفاده از کلام و [...]

در جنوبِ شرقِ کشورِ خودمان ترانه‌هایی تک‌بیتی داریم که غالباً نامکتوب‌اند و سینه به سینه میان بلوچ‌های این سرزمین نقل شده‌اند.

شعر سروده نمی‌شود، زاده می‌شود. زادن غزل هم که گل باغ شعر است، آسان نیست؛ اندیشه‌ای جوان می‌خواهد و کلماتی آتشین و زبانی که با روح درونش، این کلمات را به رستاخیز وادارد. غزل، سرود فصل جوانی و مخاطب آن یا جوان است یا اندیشه‌ای که پیری در آن راه ندارد. این بار هم غزل‌هایی [...]

دوباره شب شد و بر زخم من غزل پاشید / و زخم باعث شعر است بنده معذورم

یک جور غم‌ناکی یک دست و دوست داشتنی را سرتاسر سروده‌هایش حس کنی.

این پرده را کنار بزن تا ببینمت