چه خوش‌اقبالیم که می‌توانیم با کتاب‌ها دنیایِ بهتری بسازیم. اگر آینده‌نگر باشیم حتماً این شانس را برایِ بچه‌ها هم مهیا می‌کنیم. در این صورت، می‌توانیم امیدوار باشیم که آدم‌هایِ خوبی بوده‌ایم. نویسنده‌ها از جملهٔ این آدم‌هایِ خوب‌اند. حتی اگر ظاهراً دوست‌داشتنی نباشند، گاهی با نوشته‌شان شانسِ بزرگی به بچه‌ها می‌دهند. این ظاهراً کارِ شاقی نیست، اما قطعاً آینده طورِ دیگری شهادت می‌دهد.

از متن کتاب:

سنگ و گردو / محمدرضا شمس:

سنگ و گردو با هم بازی می‌کردند. سنگ زد و سرِ گردو را شکست. گردو گریه‌کنان رفت پیشِ مادرش. سنگ ترسید و فرار کرد. آن‌قدر هول بود که جلویِ چشمش را ندید و محکم خورد به یک تخمِ سفید. تخم شکست. دو تا سنگ‌پشتِ دوقلو، از تویِ تخم بیرون آمدند. یک قُل‌شان پشتش سنگ داشت. یک قل‌شان نداشت.  آن‌که سنگ داشت به آن‌که نداشت گفت: «داداشی!…». این‌یکی گفت: «جانِ داداشی؟». آن‌یکی گفت: «پس سنگِ تو کو؟». این یکی گفت: «نمی‌دانم!». و این طرف و آن طرف را نگاه کرد. سنگ را دید. خوشحال شد و گفت: «همین است! افتاده این‌جا.» سنگ را برداشت و گذاشت پشتش. دوقلوها دستِ هم را گرفتند و رفتند به طرفِ دریا. گردو و مادرش آمدند. همه جا را گشتند. سنگ را پیدا نکردند و برگشتند.

نویسندگانِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» -از نظر من- برایِ بچه‌ها فرصتِ ساختنِ دنیایِ بهتر را مهیا کرده‌اند. ظاهراً هیچ چیزِ پیچیده‌ای در کار نیست. در هر کتاب یک اسم وجود دارد؛ مثلاً «سنگ». نویسندگانِ این مجموعه دورِ یک میز نشسته‌اند و از سنگ قصه‌ای کوتاه نوشته‌اند. نوشتنِ هر قصه ده-بیست دقیقه طول کشیده است. نویسندهٔ هر قصه پیش از نوشتن به دنیایی که خواهد ساخت فکر نکرده است. همه‌شان بداهه‌نویسی کرده‌اند. نتیجهٔ بداهه‌نویسیِ نویسندگانِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصه‌هایی کوتاه و لطیف است که حتماً اغلبِ خردسالان دوست‌شان خواهند داشت. به‌خصوص که تصاویرِ خوش‌نقشِ کتاب هم قصه‌ها را زنده‌تر و لطیف‌تر کرده است.

حالا قصه‌هایِ کتابِ سنگ تویِ دستِ من است. وقتی قصه‌هایش را می‌خواندم آرزو می‌کردم کاش خردسال بودم و کسی این قصه‌ها را برایم می‌خواند. فکر می‌کنم این‌طوری آدمِ دیگری می‌شدم. شاید وقتی بزرگ می‌شدم می‌توانستم مثلِ سنگی که دوست داشت سبز باشد، انتظارِ یک اتفاقِ دلنشین را بکشم. یا شاید می‌توانستم به اندازهٔ سنگِ تنها، بخشنده باشم. بعد فکر می‌کنم می‌شود کارِ دیگری هم کرد. می‌توان به جایِ حسرت خوردن، به بچه‌ها فکر کرد. حتماً اگر بچه‌هایِ ما این قصه‌ها را بخوانند، دیگر حسرت نخواهند خورد. و بدونِ شک دنیای‌شان قشنگ‌تر خواهد بود. شما این‌طور فکر نمی‌کنید؟

لاله جعفری، فروزنده خداجو، طاهره خردور، مجید راستی، محمدرضا شمس، سوسن طاقدیس، شکوه قاسم‌نیا، مهری ماهوتی، ناصر نادری و شراره وظیفه‌شناس قصه‌هایِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» را نوشته‌اند. تصاویرِ کتاب هم حاصلِ شیرین‌رقصیِ عاطفه شفیعی‌راد است.

شکوه قاسم‌نیا در مؤخره‌ای که در پایانِ هر کتاب نوشته است، برایِ بزرگ‌ترها می‌گوید که این مجموعه حاصلِ سه سال نشستِ هفتگیِ نویسندگانِ مجموعه است. به قولِ او، آن‌ها سعی کرده‌اند کودکانه بنویسند و به بچه‌های گرفتار در این دنیایِ «بزرگ‌زده» نزدیک شوند.

پیش از شروعِ قصه‌ها، ناشرِ کتاب از بچه‌ها خواسته تا دربارهٔ اشیا قصه بنویسند و برایش بفرستند. فکر می‌کنم تجربهٔ خوبی باشد. به‌خصوص که از آن‌ها خواسته از بزرگ‌ترها کمک نگیرند و فقط قصهٔ خودِ خودِ خودشان را بگویند. ناشر می‌خواهد به بچه‌ها یاد بدهد که با یک اسم می‌توان قصه‌هایِ جورواجور نوشت. البته فکر می‌کنم قصه‌هایِ کتاب بیش‌تر برایِ بچه‌هایِ پیش از دبستان مناسب است. آن‌ها هم که نوشتن نمی‌دانند. پس یک کم کمک عیبی ندارد.

شناسنامه کتاب

عنوان	یک اسم و چند قصه
نویسنده	شکوه قاسم‌نیا و دیگران
تصویرگر	ارغوان خسروی
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	چکه
گروه مخاطبان	خردسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	32 صفحه
نوبت چاپ	اول - 90
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	4000 تومان
شابک	964-297-016-2

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژه شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• یک اسم و چند قصه: سنگ
• دن کاسمورو
• جوجه‌ای که می‌خواست فضانورد شود
• ورزش ذهن؛ به همین سادگی
• دو تخم مرغ در مه

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

شب‌ها که تاریک می‌شود، اگه همهٔ همهٔ برق‌ها هم خاموش بشوند، وقتی می‌روی توی حیاط یا توی خیابان یا رویِ پشتِ بام، باز هم می‌توانی دور و برت را ببینی؛ چون ماه و ستاره‌هایِ آسمان زمین را روشن می‌کنند. آن شبِ تاریک یادت است سرت را بالا کردی، هزار تا ستارهٔ خوشگل دیدی؟ دلت می‌خواست دستت را دراز کنی و چند تا از آن‌ها را برداری برای خودت؟ با آن ستاره‌های براقِ خوشگل می‌شود خیلی کارها کنی؛ می‌شود برای مامان یا خواهرِ کوچولویت گردن‌بند درست کنی، شب که می‌خواهی بخوابی ستاره را با خودت ببری زیرِ پتو، همهٔ نورش را ببری پیشِ خودت توی رختخواب، بگذاریش توی یک قابِ قشنگ و

از متن کتاب:

یک ستارهٔ دنباله‌دار که از آسمان افتاده است؟… به نظرِ پَرآبی، نوک‌دراز کارِ خیلی بامزه‌ای انجام داده بود. برای همین گفت: «دوستِ کوچولویِ من، مگر نمی‌بینی که اصلاً ستاره‌ای وجود ندارد؟ » ها ها ها! قاه قاه! بعد ادامه داد: «بگذار برایت شرح بدهم: شب‌ها،‌ یک آبکشِ خیلی خیلی بزرگ، دور تا دورِ زمین را می‌پوشاند. ستاره‌ها نورهایی هستند که از سوراخ‌های کوچکِ این آبکشِ بزرگ رد می‌شوند.» اشک‌های نوک‌دراز بند نمی‌آمد. فرفری، برهٔ کوچولو به او نزدیک شد و گفت: «نوک‌دراز گریه نکن! ببین ستاره‌ات را آورده‌ام. می‌خواهم رازی را به تو بگویم…»

آن را به دیوار بچسبانی…

دلت می‌خواهد یک روز بروی توی آسمان به ماه و ستاره‌ها سرک بکشی و ببینی آن‌جا چه خبر است؟

نوک‌دراز هم مثلِ تو ستاره‌ها را خیلی دوست دارد. او جوجه خروسی است که با خانواده‌اش توی مرغ‌دانی زندگی می‌کند. روزی نوک‌دراز یک ستاره پیدا کرد و یک عالمه ذوق کرد. اما بعدش فهمید که ستاره‌اش واقعی نیست و خیلی خیلی دلش گرفت. برهٔ کوچولویی به اسمِ فرفری که دوستِ نوک‌دراز است و همیشه با او بازی می‌کند، پیشش آمد تا غصه نخورد. بعد با هم به جاهایی رفتند و چیزهای عجیب و غریبی دیدند؛ مثلاً یک لولهٔ بامزه که از توی آن می‌توانستند ستاره‌ها را بهتر ببینند. راستی! نوک‌دراز یک دوستِ فضایی هم پیدا کرد که ازش یک کادویِ فضایی گرفت! اگر می‌خواهی بدانی چطوری، توی کتابِ جوجه‌ای که می‌خواست فضانورد شود، داستانِ نوک‌دراز و فرفری را از اول تا آخر بخوان. مطمئنم که خیلی خوشت می‌آید.

تازه! توی این کتاب یک عالمه تصویرهای قشنگ با رنگ‌های خوشگل از نوک‌دراز و فرفری و دوستِ فضایی‌شان، مرغ‌دانی و آسمانِ آن‌جا و لولهٔ عجیب و… می‌بینی.

شناسنامه کتاب

عنوان	جوجه‌ای که می‌خواست فضانورد شود
نویسنده	کریستیان ژولی‌بوآ
تصویرگر	کریستیان هانریش
مترجم	سید محمد مهدی شجاعی
ویراستار	ترانه امیر ابراهیمی
ناشر	چکه
گروه مخاطبان	بچه‌های اول دبستان
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	48 صفحه
نوبت چاپ	اول - 90
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	2800 تومان
شابک	978-600-5935-11-0

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژه شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• یک اسم و چند قصه: سنگ
• دن کاسمورو
• جوجه‌ای که می‌خواست فضانورد شود
• ورزش ذهن؛ به همین سادگی
• دو تخم مرغ در مه

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

پرسیدم: «کدوم‌تون تازگی یه کتابِ خوب خونده؟» با شوقِ زیاد گفت: «خانم! من یه کتابی خوندم، حالا نه ها، یه سال پیش. اسمش یه کم ترسناک بود، ولی خیلی خوب بود خانم.» گفتم: «داستانش هنوز یادته یه خورده‌شو تعریف کنی؟» گفت: «بعله خانم، این‌قدر خوب بود که مگه میشه یادم بره؟ امتحانای نهایی هنوز تموم نشده بود که دیدمش، هی دست دست می‌کردم تا بعد از امتحانا بخونمش، گرفتم دستم یه خورده بخونم ببینم خوشم میاد، شب شده بود، دیدم کتاب رو تموم کردم و کلی درسام مونده، بچه‌ها حتماً خوش‌شون میاد خانم، نمی‌دونید چه قشنگ بود»…

***

داگ و کولِت خواهر و برادر هستند اما خیلی با هم فرق دارند. داگ نوجوانی باهوش و فعال و بازیکنِ ماهرِ بیسبال است و روابطِ اجتماعیِ خوبی دارد، روزهایش را به بازی با هم‌سالان یا تماشای تلویزیون می‌گذراند و شاید هم بعضی مواقع کتاب بخواند.

اما خواهر کوچولویش برعکسِ او عاشقِ مطالعه است و کم‌تر با دیگران در ارتباط است یا بازی می‌کند. هر وقت سر برگردانی او را با یک کتابِ تازه در دستش می‌بینی. اگر هم خیلی بخواهد لطف کند و به کسی محل بدهد، اول عینکش را به تهِ بینی‌اش هُل می‌دهد و بعد با کم‌ترین کلمات طرفش را قانع می‌کند.

راستش را بخواهید کولت در بیش‌ترِ مواقع از بس کتاب‌هایی می‌خواند که حرف‌های گنده‌تر از دهنش در آن‌هاست، حرصِ داگ را درمی‌آورد. حتی گاهی داگ به خاطرِ این شکلی بودنِ خواهرش از دوست و آشنا خجالت می‌کشد…

پدرِ بچه‌ها دانشمند است و مادرشان نقاش. خانواده مجبور می‌شود برای یکی از مهم‌ترین تحقیقاتِ پدر به منطقهٔ متروکه‌ای از جنگل مهاجرت کند و در خانه‌ای قدیمی ساکن شود. بچه‌ها دوستان و مدرسه را از دست می‌دهند اما در عوض فرصت دارند تا دل‌شان می‌خواهد در طبیعت بگردند و چیزهای تازه یاد بگیرند.

داگ و کولت در این فرصت دنیای شگفت‌انگیزی را کشف می‌کنند؛ دنیایی زیرزمینی با موجوداتی عجیب و غریب. جانورانی که نه انسان‌اند نه شباهتی به حیوان دارند، با چهره‌هایی ناهنجار و جثه‌هایی ناقص‌الخلقه که بدنِ بعضی از آن‌ها به‌طرزِ چندش‌آوری با اعضای بدنِ انسان پیوند خورده است و بخیه‌های ناشیانهٔ آن‌ها دلِ آدم را ریش می‌کند.

لذتِ خواندنِ این را که این موجودات در کجای جنگل پناه گرفته‌اند، بین‌شان چه می‌گذرد و چه بر سرِ داگ و کولت می‌آورند، چیزی است که با روایتِ ویلیام اسلیتور در کتابِ «هیولک‌ها» باید خواند.

ویلیام اسلیتور به نوشتنِ داستان‌های علمی-تخیلی بسیار علاقه‌مند است، آن‌قدر که می‌شود گفت غرق در این گونهٔ ادبی است. برای نوشتنِ داستانِ علمی-تخیلی نویسنده باید مطالبِ زیادی دربارهٔ پدیده‌های علمی مثلِ رفتارِ سیاه‌چاله‌ها یا بعدِ چهارمِ واقعی یاد بگیرد و سپس آن‌ها را به قصه تبدیل کند. سخت‌ترین قسمتِ این‌جور نوشته‌ها آن است که مطالبِ علمی که نویسنده از خودش ابداع می‌کند، باید به اندازهٔ مطالبِ علمیِ حقیقی قابلِ باور باشد.

در جریانِ داستانِ هیولک‌ها هر صفحه از زندگیِ داگ و کولت را که می‌خوانیم با صحنه‌ای غیرِ قابلِ پیش‌بینی روبه‌رو می‌شویم. اوج و فرودها، دلهره‌ها، ترس‌ها و سرانجام تصمیم‌های غیرِ منتظرهٔ شخصیت‌های داستان، خواننده را غافل‌گیر می‌کند.

مهرداد تویسرکانی هم ترجمهٔ روان و زیبایی از این کتاب ارائه کرده است.

معرفیِ صوتیِ کتاب و بخشی از متن آن را دانلود کنید / بشنوید:

شناسنامه کتاب

عنوان	هیولک‌ها
نویسنده	ویلیام اسلیتور
تصویرگر	-
مترجم	مهرداد تویسرکانی
ویراستار	رضا کریمی
ناشر	انتشارات قدیانی
گروه مخاطبان	نوجوان
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	192 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	اول - 84
شمارگان	3300 نسخه
قیمت	1800 تومان
شابک	964-417-386-4

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست
• اسطوره‌های صهیونیستی سینما

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

«کتابی که می‌توانید بارها و بارها آن را بخوانید». این جمله از یک حقه‌بازیِ تازه خبر می‌دهد؟ دوباره با یک شعارِ الکی رویِ جلدِ کتابی عامه‌پسند مواجه‌ایم؟ نه، ظاهرِ غلط‌اندازش گمراه‌تان نکند. در این یکی خبری از حقه‌بازی نیست. در «جزیرهٔ هزار داستان» قدم به قدم غافل‌گیر می‌شوید.

هیچ‌چیزِ پیچیده‌ای در کار نیست. شما محور داستان هستی. تنها، خسته و گرسنه، از یک طوفانِ سهمگین در دریا جانِ سالم به در برده‌ای. چشم باز می‌کنی و می‌بینی تویِ جزیره‌ای دور هستی. کجاست؟ نمی‌دانی. خب باید راه بیفتی و از اوضاع سر در بیاوری. از کدام طرف شروع می‌کنی؟ چپ یا راست؟ آن طرف که نیزار است یا طرفِ درخت‌ها؟ سرنوشتت با یک انتخاب عوض می‌شود. اگر می‌خواهی از طرفِ نیزار بروی، باید داستان را در یک صفحهٔ دیگر دنبال کنی….

داستان در جزیرهٔ هزار داستان صفحه به صفحه پیش نمی‌رود. بنا به انتخابِ راهِ مخاطب، داستان از جایِ دیگر و طورِ دیگر دنبال می‌شود. ممکن است هر انتخاب

به مرگِ مخاطب منجر شود، پس باید محتاطانه انتخاب کرد. گاهی مجبوری خودت را به بخت و اقبال بسپاری. هر چه هست، می‌توانی بارها به جزیرهٔ هزار داستان سر بزنی و هربار چیزِ تازه‌ای ببینی.

این برایِ رمان‌خوان‌هایِ حرفه‌ای سبکِ تازه‌ای نیست. شاید سبکِ عقب‌افتاده‌ای هم باشد. اما ما با یک داستانِ نوجوان مواجه‌ایم. جزیرهٔ هزار داستان می‌تواند هیجان‌انگیز، ترسناک و امیدبخش باشد. این جمعِ احساساتِ متضاد، ذهنِ نوجوان را بارور می‌کند.

جزیرهٔ هزار داستان، به خوبی تخیل را قلقلک می‌دهد و می‌جنباند. پس این کتاب برایِ بزرگسالان کسل‌کننده است؟ نه چندان. کافی است عصرِ یک روزِ تعطیل، گوشه‌ای لم بدهید (رویِ کاناپه یا مخده فرقی ندارد)، کتاب را باز کنید و هر طور دوست دارید خودتان را در داستان پیش ببرید.

داستان‌هایِ جزیرهٔ هزار داستان هرجا نوشته «پایان» تمام می‌شود؟ می‌توانید این‌طور فکر کنید. اما تصور کنید با پسرِ نوجوان‌تان یا خواهرزاده/ برادرزاده‌تان تویِ حیاط نشسته‌اید و مخاطراتِ جزیره را پشتِ سر می‌گذارید. نگذارید به نوجوانِ همراه‌تان بد بگذرد. بازی را گسترش دهید. هرجا لازم می‌دانید چیزی به داستان اضافه کنید یا احتمالی دلهره‌آور یا امیدبخش به آن بیفزائید. هر وقت به کلمهٔ «پایان» رسیدید، کتاب را دست به دست کنید و مسیرِ دیگری را انتخاب کنید. از این کار لذت ببرید، چون در عالمِ واقع هرگز شانسِ دوباره پیمودنِ یک مسیر را به شما نمی‌دهند؛ مخصوصاً اگر مرتبهٔ قبل مرده باشید!

بعد از پایانِ هر داستان هم می‌توان درباره‌اش کلی حرف زد. «اگر از اون‌طرف می‌رفتیم…»، «این‌جا به نظرم باید اون کار رو انجام می‌دادیم…» و هزار فکر و خیالِ دیگر، مزهٔ جزیرهٔ هزار داستان را بیش‌تر می‌کند.

با کتابی کوچک مواجه‌اید که می‌تواند شما و جمعِ خانواده‌تان را سرگرم کند.

شناسنامه کتاب

عنوان	جزیرهٔ هزار داستان
نویسنده	ادوارد پکارد
تصویرگر	باربارا کارتر
مترجم	شهین‌دخت بهزادی
ویراستار	شهرام رجب‌زاده
ناشر	کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و نشر دوایر
گروه مخاطبان	خانواده: نوجوان و بزرگ‌سال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	147 صفحه - جیبی
نوبت چاپ	چهارم – 89
شمارگان	5000 نسخه
قیمت	2000 تومان
شابک	978-964-9458-489

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژهٔ شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

جلدش مشکی و نچسب بود و تصاویرِ رویِ آن چنگی به دل نمی‌زد. گمان نمی‌کردم توی قفسهٔ کتاب‌های خوش آب و رنگ و جذابِ کودک، بچه‌ای پیدا شود که دلش بخواهد این کتابِ به ظاهر چندش‌‌آور را بردارد و بخواند. به خاطرِ همین برش داشتم تا نگاهی به آن بیندازم. طبقِ عادت، کتاب را در یک دست نگه داشتم و با دستِ دیگر همهٔ ورقه‌ها را پشتِ سرِ هم و سریع رد کردم. حتی یک ورقه‌اش هم رنگِ شاد یا لااقل سفید نداشت! اما در همان نگاهِ سرسری، تصاویرِ کتاب مرا گرفت. این بار با دقت ورق زدم. این تصاویرِ سیاه و سفید، طرح‌هایی جالب و منحصر به فردند؛ طرح‌های استادانه‌ای از یک عنکبوتِ زشت و وحشت‌ناک با لباسی زیبا و شکیل در همهٔ حالات: سرِ میزِ غذا، موقعِ مطالعه، موقعِ خوشحالی و لذت بردن و… .

مری هویت

از یک مگس خانومِ شیک و پرافاده هم که مهمانِ عنکبوت شده، طرح‌هایی دیدم. همچنین از روحِ حشراتی که در خانهٔ مجللِ عنکبوت سرگردانند و دائم سعی می‌کنند به مگس خانوم هشدار بدهند. در و دیوار و وسایلِ اشرافیِ خانهٔ عنکبوت هم که هر کدام تکه‌ای از بدنِ یک حشره‌اند، جای خود دارد.

داستان را یادم رفت راستی! شعری است از مِری هویت شاعرِ انگلیسیِ قرنِ نوزدهم میلادی که بیتِ اولِ آن خیلی معروف شده است و به صورتِ ضرب‌المثل نقل می‌شود: «دلربا بانوی ناز و نازنین…» عنکبوتِ حقه‌باز با حیله و تزویر و البته چرب‌زبانی، مگسِ زیبایِ سراپا غرور را فریب می‌دهد و….

شعرِ «هویت» قصه‌ای دلچسب را روایت می‌کند. قصه‌ای از زبان‌بازی و «مخ‌زنی!» عنکبوت که سعی می‌کند خودش را بهترین رفیقِ مگس خانم معرفی کند. این اثر، شاید موجزترین پند برای بچه‌هایی باشد که کم‌کم وارد دنیایِ تزویرها می‌شوند و باید بتوانند گلیم خود را از آب بیرون بکشند.

قصهٔ شعرگونهٔ «عنکبوت و مگس»، قصهٔ دنیایِ ما آدم‌ها است. دنیایی که تویش آدم‌ها گول می‌خورند و خام شدن، برایشان گران تمام می‌شود.

احمد پوری

این اثر را احمدِ پوری به شعر ترجمه کرده است آن هم در قالبی ساده و کودکانه که البته برای بزرگ‌ترها هم خالی از جذابیت نیست: «دلربا بانویِ ناز و نازنین/ لطف کن تالارِ زیبایم ببین»

«تونی دی‌ترلیتزی» با الهام از فضایِ فیلم‌هایِ ترسناکِ دههٔ ۱۹۲۰ هالیوود این شعر را به تصویر کشیده است.

خانهٔ کتاب اشا این کتابِ خواندنی را به همهٔ بچه‌هایِ خوب که در این دنیایِ پرنیرنگ زندگی می‌کنند، توصیه می‌کند. و بگذارید به پدر و مادرها هم بگوییم: اگر از فردایِ بچه‌هایتان در دنیا می‌ترسید و نمی‌دانید چطور خطرات را گوشزد کنید، «عنکبوت و مگس» به شما کمک می‌کند. امتحان کنید.

شناسنامه کتاب

عنوان	عنکبوت و مگس
نویسنده	مری هویت
تصویرگر	تونی دی‌ترلیتزی
مترجم	احمد پوری
ویراستار	-
ناشر	کتاب مریم - وابسته به نشر مرکز
گروه مخاطبان	نوجوان - پنجم ابتدایی تا دوم راهنمایی
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد، اما برای دختران بهتر است
تعداد صفحات	36 صفحه - خشتی
نوبت چاپ	اول - 84
شمارگان	5000 نسخه
قیمت	1950 تومان
شابک	964-305-825-5

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست
• اسطوره‌های صهیونیستی سینما

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بچه‌ها معدن سؤال‌اند. اگر در خانه کودکی داشته باشیم، حتماً در برابر سؤالات‌شان قرار گرفته‌ایم. بسیاری از ما، علاقه‌مندیم به سؤالات کودکان (خاصه اگر فرزند خودمان باشد) جوابی درست بدهیم. مردی را می‌شناسم که تلاش می‌کند به هر سؤالِ پسر ۵ ساله‌اش، منطقی و بر اساسِ چهارچوبِ عقلی جواب بدهد. اما این شیوه همیشه جواب‌گو نیست.

در برابر این سؤالات چه جوابی به کودک می‌دهید؟

1. من چطور به دنیا آمدم؟
2. خدا چیست؟
3. خدا کجاست؟
4. کسی که می‌میرد کجا می‌رود؟

هیچ‌وقت نمی‌توان در برابر این سؤالاتِ برآمده از فطرت، روشی منطقی پیش گرفت. عموماً برای خودِ ما هم، پاسخ به برخی از این سؤالات دشوار است. بسیاری از ما، به این نوع

سؤالات با احساسات‌مان پاسخ می‌دهیم و تنها اگر مردِ جستجو باشیم، به فلسفه و کلام و تحقیق در دین پناه می‌بریم. اما کودکان نمی‌توانند فیلسوف، عالم کلام یا محقق علوم دینی باشند. باید با زبان خودِ آن‌ها، پاسخ سؤالات‌شان را داد و تحقیقِ بیش‌تر را به بعد موکول کرد.

«دلم می‌خواست همه چیز را دربارهٔ خدا بدانم» عنوان کتابِ کم‌حجمی است که می‌خواهد به برخی سؤالاتِ کودکانِ ۶ تا ۹ ساله دربارهٔ خدا پاسخ بدهد. اگر انتظار دارید این اثر یک کتابِ محققانه باشد، سخت در اشتباهید. «ویرجینیا. ال.کرول» در این کتاب دیدی کودکانه در پیش گرفته و بر این اساس، سؤال می‌پرسد و به آن‌ها جواب می‌دهد. قطعاً این برای کودکان پذیرفتنی‌تر است.

«دلم می‌خواست…» کودک را برای یافتن پاسخ سؤالاتش به آفرینش می‌برد؛ به تماشای آیه‌ها. پاسخِ کودک در بوئیدنِ شبنم صبح‌گاهی، پرواز یک پروانه، موسیقیِ یک برکه نهفته است.

در این اثر، متنِ روانِ چند جمله‌ای در هر صفحه، با تصویریِ که تمام صفحه را پوشانده، در اوجِ سادگی هم‌نشین شده. تصاویر کتاب، زنده، رنگارنگ و دل‌نشین است. متن نیز با ترجمهٔ خوبِ «آذر رضایی» کلماتی درست و جا افتاده رو به روی مخاطب گذاشته است.

ناشرِ کتاب در پشت جلد آن نوشته است: «با خواندن این کتاب، بچه‌ها در می‌یابند که خدا را در دل هر چیزی و در چهرهٔ هر کسی و در هرجایی می‌توانند پیدا کنند»، اما من چندان با این جملهٔ تبلیغی موافق نیستم. اگر شما هم تصور می‌کنید این کتابِ ۳۲ صفحه‌ایِ خوب، شما را از تکرار سؤالاتِ فرزندان‌تان دربارهٔ خدا برکنار می‌کند، گرفتار تصور اشتباهی شده‌اید. خواندن این کتاب، تازه آغازِ دانستن و به تبع آن «پرسیدن» است. اگر مشتاقِ دانایی کودک‌تان هستید، «دلم می‌خواست همه چیز را دربارهٔ خدا بدانم» را همراهش بخوانید و تنهایش نگذارید.

«چِلم» را شهری تاریخی فرض کنید در لهستان که ساکنین آن بیش‌تر مردمی ساده لوح هستند که به دست حاکمانی بی خرد، گرفتار آمده‌اند.

«آیزاک بشویتس سینگر» نویسندهٔ لهستانی و برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات به سال ۱۹۷۸با قلمی توانا داستانی نمادین از سرنوشت اجتماعی بشر و نقش حاکمان کم عقل و ناتوان در رقم زدن چنین دنیای شومی را روایت کرده است. البته این کتاب گویا برای نوجوانان نوشته شده اما بقدری حرف دارد که آشکارا می‌شود کتاب را ویژه بزرگسالان نامید.

سینگر در این کتاب تاریخ چِلم را روایت می‌کند. او ابتدا از «گرونام اول» شروع می کند. اولین پادشاه چِلم که به وجود بحران در شهر پی می‌برد و با شورای حکومتی‌اش در صدد رفع بحران بر می‌آید . اما برای رفع بحران تصمیم به شروع جنگ می‌گیرد و دلیلش برای این کار را توهین مردم شهرهای اطراف، به مردم خردمند و نورچشمی چلم می‌داند اما در

نهایت شکست سختی را تجربه می‌کند.

طبق معمول کشورهایی که در جنگ شکست می‌خورند در آستانهٔ انقلاب هستند. رهبر حزب انقلابی «بنم‌پوک راکا» حکومت را به دست می‌گیرد و با وعدهٔ از بین بردن پول و ایجاد جامعهٔ بی‌طبقه کشور را اداره می‌کند که باعث افتادن کشور از چاله به چاه می‌شود. و «فایتل» که دزدی سابقه‌دار است با استفاده از پول‌هایی که در دو دورهٔ قبل دزدیده حاکم شهر می‌شود.

و این داستان ادامه دارد تا روی کار آمدن حزب زنان و نابود شدن کشور.

سینگر در این داستان به وضوح سه نوع حکومت فاشیستی، مارکسیستی و سرمایه‌داری را به تمسخر می‌کشد و ویژگی مشترک هر سه را حاکمان احمق و نالایق آن می‌داند که هر کدام با نام‌های گوناگون، بر بدبختی‌های بشر افزودند. حاکمانی خود رأی، با اطرافیانی چابلوس، که هر چه می‌خواهند می‌کنند بدون این که حتی از رعیت نظری بخواهند.

این کتاب نمادین شبیه «مزرعهٔ حیوانات» جورج اورول آمیخته با مضامین سیاسی، اجتماعی است که بر بستری کمیک پیام‌اش را انتقال می‌دهد.

این اثر، کتاب برگزیدهٔ شورای کتاب کودک و نوجوان نیز هست. شورایی که حقی عظیم بر فرهنگ این مرز و بوم دارد.

«احمق‌های چِلم» را «پروانه عروج‌نیا» ترجمه کرده و «اوری شولتز» تصاویری زیبا به کتاب افزوده است.

بخشی از متن کتاب را بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/audio/chalm.mp3

توضیح اشا: آن‌چه خواهید خواند، نوشتهٔ «محمد حسین اعلمی» نوجوانِ کلاسِ دوم راهنمایی است. محمدحسین، نوجوان اهل مطالعه‌ای است که هم به خوبی کتاب می‌خواند و هم به خوبی دربارهٔ کتاب‌ها مطلب می‌نویسد. یکی از مطالب او دربارهٔ مجموعه رمانِ نوجوانِ «سرزمین اشباح» اینک، بدون دخالت و تغییر، پیش روی شما است. او قول داده که بعدا مطالب بیش‌تری برای هم‌سن‌هایش بنویسد.

«سرزمین اشباح» یک رمان دوازده جلده از نویسنده‌ای به نام دارن شان است. سرزمین اشباح به داستان پسری می پردازد که بر اثر یک اتفاق و برای نجات جان دوستش وارد دنیای اسرار آمیز اشباح می‌شود. دارن شان با پرداختن زیاد به جزئیات و در نظر گرفتن آن‌ها جلوهٔ دیگری به داستان بخشیده است که آن را در سایر رمان‌های هم‌رَدهٔ سرزمین اشباح نمی‌توان یافت.

این عکس محمدحسین است. موقعی که این عکس را از او گرفته‌اند، با خانواده‌اش به گردش رفته بوده.

علاوه بر جزئیات، رمان این جذابیت را دارد که شخصیت‌های اصلی آن نوجوانانی هستند که بر دو طرف جریان داستان حکومت می‌کنند و این حس خودباوری و غرور را به خواننده (اگر نوجوان باشد) می‌دهد که حتی می‌تواند برای تغییر سرنوشت دنیا تصمیم بگیرد.

علاوه بر این نویسندهٔ کتاب سعی دارد که تصورات عامیانه و معمول را در مورد چیزهای تخیلی را از ذهن انسان پاک کند و چیزهای جذاب‌تری را جایگزین آن کند.

این کتاب یکی از معدود کتاب‌هایی است که نویسنده نام شخصیت اصلی کتاب را نام خود گذاشته و به روایت آن می‌پردازد. این داستان مانند اکثر رمان‌های نوجوان یک طرف خوب دارد که در این داستان اشباح‌اند و یک طرف بد که در این داستان شبح‌واره‌ها اند.

داستان اصلی داستان و جنگ بین دو این طرف داستان از این جا شروع می‌شود که دارن (شخصیت اصلی) می‌خواهد دوستش را از خطر مرگ نجات دهد. به نظر دارن دنیای انسان‌ها خیلی به‌تر از دنیای اشباح است و در آن هیچ مشقتی نیست اما او مجبور می‌شود برای نجات دوستش به این دنیا وارد شود. اما دوست دارن که در خطر مرگ است (استیو) این فکر را نمی‌کند. او عاشق دنیای اشباح است و به خاطر همین فکر می‌کند که دارن با شبحی که شرط زنده ماندن او را رفتن دارن به دنیای اشباح گذاشته توطئه کرده‌اند و سعی دارند تا او به دنیای اشباح رود و به خاطر همین قسم می‌خورد تا آخر عمر با او دشمن شود و همین باعث می‌شود که اتفاقات زیبایی در طول داستان بیفتد.

شما هم می‌توانید نوجوانان خانواده‌تان را برای نوشتن دربارهٔ کتاب‌هایی که می‌خوانند ترغیب کنید. خانه کتاب اشا، از مطالب کودکان و نوجوانان دربارهٔ کتاب‌هایی که می‌خوانند استقبال می‌کند.

داستان برای من از آن‌جا شروع شد که مشغول وارسی کتابخانهٔ مدرسه بودم، تا ببینم کتابی  هست که بشود خواند و بعد از آن توصیه اش کرد، که یک باره قامت رعنای کتاب «طوطی و بازرگان» نمایان شد و مرا جذب خود کرد. پس مجبور شدم جستجو را قطع کنم و بنشینم کتاب را بخوانم.

خوب، داستان همان حکایت معروف طوطی و بازرگان مثنوی است که هزاران بار با ده‌ها لحن روایت شده. بازرگانی که عاشق طوطی خوش پر‌‌‌ و بالش است پس از چندی قصد سفر به هندوستان می‌کند و طوطی هم از او می‌خواهد پیامش را به طو‌طیان هند برساند و….

اما لطف این کتاب این است که اولاً بازنویسی ساده و روانی دارد و لحن قصه گونه‌اش آدمی را جذب می‌کند و از آن مهم‌تر نقاشی‌های محشری را در خود جا داده است. نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای که هر صفحه از کتاب را زینت داده و به فهم داستان کمک زیادی می‌کند. گونه‌‌ای از نقاشی که از دو قرن پیش در ایران رواج داشته و امروز رونق سابق را ندارد.

اگر دوست دارید بچه‌ها را آرام آرام با ادبیات کهن ایران زمین آشنا کنید و در لابه لای کتاب‌های ترجمه‌ای این روزها، برای بچه‌ها از مولوی بگویید این کتاب از بهترین‌‌ها است. هم داستانش پیام دارد و هم ظاهرش آن‌قدر زیبا است که بچه‌ها دوستش بدارند. علاوه بر همهٔ این‌ها نقاشی قهوه‌خانه‌ای را نمی‌‌توان نادیده گرفت و آشنایی نوجوانان با این نوع از نقاشی خالی از لطف نیست.

کتاب را خانم «مرجان فولادوند» بازنویسی کرده و «احمد خلیلی» زحمت نقاشی‌ها را کشیده.

بخشی از متن کتاب را بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2010/05/tooti-bazargan.mp3

شعر خواندن برای بچه‌ها لذتی دارد که کم‌تر می‌شود آن را با چیزی برابر کرد. بچه‌ها به کلمات موزون و سخن آهنگین، علاقه‌ای خاص نشان می‌دهند. وقتی که در قالب کلمات موزون و سخن آهنگین، حرف‌های کودکانه و جذاب ریخته شود، به راحتی می‌شود در چشمان بچه‌ها برق شوق و لذت را دید.

این روزها برای این گروه سنی لطیف،‌ کتاب‌های شعر بسیاری در بازار وجود دارد. اما شناختن آن‌ها و جدا کردن کتاب و شعر خوب برای بچه‌ها کار آسانی نیست. کتاب‌های شعری که کیفیت چندانی ندارند، راحت در روزنامه‌فروشی‌ها یا کتابفروشی‌های معمولی در دسترس‌اند و می‌شود آن‌ها را به راحتی خرید، اما والدین خوب کسانی هستند که خود را با خرید یک کتابِ دم دستی برای بچه‌ها راحت نکنند و به دنبال کتاب‌هایی باشند که با تخیل و روح لطیف کودک بسازد و با فطرت او هم‌خوان باشد.

«مشق باران» یکی از کتاب‌های خوب شعر کودکانه است که در سال ۱۳۸۴ وارد بازار کتاب شده است.

عناوین ده شعر زیبایی که در این کتاب آمده است عبارتند از: مشق باران، پیراهن زرد، یک دانه آلبالو، ماهی من، خورشید کوچک، من و بادبادک، خواب قشنگ، بهار، گل و شاپرک، آسمان کوچک حوض. موضوع این شعرها، اغلب یک احساس خوب در یک لحظهٔ شاد کودکی است؛ چیزهایی که در ذائقهٔ لطیف بچه‌ها و نیز بزرگ‌ترهایی که هنوز کودکی در آن‌ها رنگ نباخته، جالب است: گردش یک روز در صحرا، حوض کوچک حیاط خانه، بادبادک، یک دانه آلبالو و…

شعرهای این کتاب را رابعه راد سروده است. قطع کتاب، قطع معمول کتاب‌های بچه‌ها یعنی خشتی است. تصاویر زیبا و رنگ‌های زندهٔ کتاب، حتماً بچه‌ها را سر ذوق خواهد آورد. اوراق روغنی آن هم هرچه در دست بچه‌ها باشد و بچرخد، شکل و قیافه زشت و آزار دهنده به خود نمی‌گیرد. قیمت مناسبی هم که دارد، شاید باعث شود که با آن، چند بچه را خوشحال کنیم.

یکی از شعرهای این مجموعه را بشنوید: