چند وقت پیش دوستی به مناسبت تولدم کتابی به من هدیه داد. بعد از باز کردن کادو در دلم گفتم: «وای! کتاب آقای جوادی آملی». تجربهٔ تلخِ خواندن و نفهمیدنِ کتاب‌های آقای جوادی آملی را دو سه بار در گنجینهٔ خاطراتِ کتاب‌خوانی‌هایم داشتم. برای همین، چند روزِ اول کتاب را حتی ورق نزدم، اما در عصر جمعه‌ای دل‌گیر، با ترس و لرز کتاب را دستم گرفتم و صحفهٔ شناسنامهٔ کتاب را باز کردم. بعد با خودم گفتم کتاب را می‌خوانم اما نه از اول تا آخرش که مثل تجربه‌های قبلی‌ام شود! تا نفهمیدن‌های متعددم دربارهٔ فلسفهٔ عبادت و فلسفهٔ آفرینش، باعث شود از کتاب زده شوم.

به صفحهٔ فهرست نگاه کردم و با سرعت نگاهم را از روی فصولی چون «دلایلِ عقلی و نقلی»، «فهمِ حدیث و نسبی بودنِ راز و غیب» گذراندم و به فصل «نیّت در نماز» رسیدم. صفحهٔ ۶۴ را باز کردم و شروع کردم به خواندن:

«پیامبر^(ص) در وصیت به ابوذر می‌فرماید: «باید برای تو در هر چیزی نیتی باشد، حتی در خواب و خوراک.» بنابراین نیت به معنای قصدِ نزدیکی به خداوندِ سبحان، روحِ عمل است؛ عمل با آن زنده می‌شود و بدونِ آن می‌میرد و پیداست که مرده هیچ اثری ندارد. عبادت با قصدِ تقرب صحیح می‌گردد و بدونِ آن باطل است. و چون نیت دارای درجاتی است صحّت نیز مراتبی دارد، گرچه این مراتب در اصلِ فرمان‌برداری و امتثال، و در سقوطِ اعاده و قضا شریک‌اند، لیکن بر هریک از مراتب یاد شده ثوابِ مخصوصی است و تقربِ ویژه‌ای که از آن فراهم می‌آید. این ثواب و تقرب بدون رسیدن بدان مرتبه حاصل نمی‌شود.»

فهمیدنش خیلی سخت نبود. دوباره به سراغِ فهرست رفتم و به عناوینِ فصول نگاه کردم. «ویژگی‌های بسم الله و رازهای سورهٔ حمد»، «رازِ نهانِ تسبیحاتِ اربعه»، «امتیازِ قیامِ نماز»، «رازِ رکوع و سجود» و… کم‌کم شروع کردم به خواندنِ فصولِ مربوط به اجزای نماز، اسرار و فلسفهٔ چرایی انجامِ اعمال و گفتنِ اذکار و آیات آن.

این فصول که تمام شد به سراغ فصولِ سخت‌تر رفتم. فهمش کمی سخت‌تر بود و بعضی قسمت‌ها را حتی بعد از دو یا سه بار خواندن، باز هم خوب متوجه نمی‌شدم. اما کتاب را که خواندم، دیدم انگار این دفعه آن‌قدر از نفهمیدن‌های مطالبِ کتابِ آیت الله جوادی آملی اذیت نشده‌ام و در مقابلِ مطالبی که نفهمیدم، مطالبِ زیادی آموخته‌ام و تذکر جدی برای با توجه‌تر نماز خواندن برایم ایجاد شده است…

برای همین به شما هم توصیه می‌کنم در ماه مبارک رمضان کتاب رازهای نماز را بخوانید که به شما هم در خواندن نمازهایی با توجه و تفکرِ عمیق‌تر به معانی نماز یاری خواهد کرد.

ضمناً شما می‌توانید این کتاب را از طریق وب‌سایتِ ناشر به صورتِ آنلاین بخوانید.

شناسنامه کتاب

عنوان	رازهای نماز
نویسنده	آیت الله عبدالله جوادی آملی
تصویرگر	-
مترجم	حجت‌الاسلام علی زمانی قمشه‌ای
ویراستار	حسین شفیعی
ناشر	اسراء
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به دینداری با معرفت
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	216 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	نهم - 86
شمارگان	40 هزار نسخه
قیمت	1800 تومان
شابک	964-5984-40-8

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "آب‌گوشت" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سیر حکمت در اروپا
• کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند
• رازهای نماز
• شب هایکوی امید
• آونگ فوکو

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

موضوعِ مهدی، یکی از مسائلِ موردِ اختلاف بین مذاهب مختلف اسلامی است. هر یک از مذاهبِ اسلامی سعی می‌کنند با استفاده از منابعِ دیگران به اثباتِ اعتقادات خود دربارهٔ مهدیِ خودشان و رد مهدیِ سایرین بپردازند. در این میان، متکلمینِ هر مذهب به شبهات مطرح شده دربارهٔ این موضوع پاسخ می‌گویند. به نظر می‌رسد جنس شبهاتی که علیه اعتقادات شیعه مطرح می‌شود، در طول تاریخ تغییر چندانی نداشته است؛ بدین معنی که بسیاری از سؤالات و شبهاتی که در قرونِ اولیهٔ بعد از غیبت مطرح بود، هنوز نیز به عنوان شبهات اصلیِ این حوزه مطرح است.

شیخ مفید در کتاب «المسائل العشرة فى الغیبة» به مهم‌ترین شبهات دربارهٔ مهدی در دوران خود به شیوه‌ٔ متکلمین پاسخ می‌دهد. شیخ می‌کوشد با استناد به وقایع تاریخىِ مسلّم و موردِ قبولِ فرقه‏هاى مختلف به طرحِ عقایدِ شیعه دربارهٔ امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشریف بپردازد. خودِ شیخ می‌گوید: «بعضى از دوستان محترم و باایمان که در بزرگى و فضیلت و صحتِ عقیده‏شان تردیدى نیست، پرسش‌هایى (و در حقیقت انتقاداتى) در خصوصِ امامتِ «صاحب الزمان مهدى (عج)» به ذهنشان رسیده و از من پاسخ خواستند که اینک من پاسخ‌هاى آن پرسش‌ها را به همان ترتیبى که برایم نوشته‏اند (می‌دهم)، به گونه‏اى که هر فردِ صاحبِ فکر و اندیشه‏اى بتواند بفهمد و در فهم و درک آن، نیازى به صرف بخشى از عمر خود در راه تحصیل علم و دانش نداشته و محتاج به مراجعه به کتبِ دیگر این جانب نباشد.»

برخی از این سؤالات عبارتند از:

۱

المسائل العشرة فى الغیبة

- آیا بعید نیست که خدا به امام حسن عسگری علیه السلام پسرى بدهد که حتی بستگانِ نزدیکِ وی نیز از تولد او اطلاع نداشته باشند؟ حتی خلیفهٔ وقت برای تقسیمِ ارثِ حضرت، دست به تفحص برای پیدا کردن فرزند او زد ولی فرزندی پیدا نشد. برادرِ ایشان نیز وجودِ فرزندی برای امام را منکر شده است. حتی در وصیت‌نامهٔ حضرت نیز اثری از وجود فرزندی برای او نیست. و چرا عمدهٔ فرقه‌های شیعی وجود چنین فردی را انکار می‌کنند؟

۲- در حالی که دورانِ ائمهٔ قبل هراس‌انگیزتر بوده است، چرا زندگیِ این فرزند باید مخفی باشد؟

۳- طولِ عمرِ حضرت با گمنامی و بی‌اثر بودنِ وی بعید نیست؟

۴- چه فایده و اثرى در وجودِ امامى که همواره در پنهانى به سر مى‏برد خواهد بود؟ فلسفهٔ غیبتِ امام با ضرورتِ وجودِ امام معصوم در تناقض نیست؟

۵- آیا ضرورتی برای آوردنِ معجزه از طرفِ مهدی هست؟

با رجوع به کتبِ معاصر که در رد و نقدِ مهدیِ شیعیان نوشته شده است، می‌توان دید که بسیاری از سؤالات و شبهاتِ ده‌گانه‌ که شیخ بدان پاسخ می‌دهد، امروز نیز موردِ توجه است. یکی از مزایای بازخوانیِ این کتاب، مقایسهٔ شیوهٔ پاسخ‌گوییِ شیخ و متکلمانِ معاصر به این سؤالات است.

کتاب «المسائل العشرة فى الغیبة» را محمد باقر خالصى‏ با نثری سلیس و روان، تحت عنوان «ده انتقاد و پاسخ پیرامون غیبت امام مهدى(عج)» به فارسی ترجمه کرده است.

شناسنامه کتاب

عنوان	ده انتقاد و پاسخ پیرامون غیبت امام مهدى
نویسنده	شیخ مفید
تصویرگر	-
مترجم	محمدباقر خالصی
ویراستار	-
ناشر	جامعه مدرسین
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به مسئله غیبت
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	؟
نوبت چاپ	دوم - 1378
شمارگان	؟
قیمت	؟
شابک	؟

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "آب‌گوشت" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سیر حکمت در اروپا
• کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند
• رازهای نماز
• شب هایکوی امید
• آونگ فوکو

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بعضی‌ها مثل من دوست دارند به جای شنیدن یک روایت تاریخی از یک واقعه -که احتمالاً راوی‌اش هم کمی پیازداغ قضیه را زیاد کرده است– به منابع اصلی مراجعه کنند و خودشان بخوانند… بخوانند که آن واقعه به چه دلایلی روی داده است؟ کیفیت وقوعش چگونه بوده است؟ و نتایج و اثرات آن را بر مردم و حوادث بعد از آن واقعه بدانند.

حادثهٔ عاشورا از وقایع بسیار مهم و تأثیرگذار تاریخ است که بلاشک تا زمان قیامت، اثراتش بر مردم و حوادث عالم جاری

خواهد بود. اگر بخواهیم اطلاعات درست و دقیقی از وقایع آن روز و حوادث قبل و بعدش بدانیم باید به کتاب‌هایی مراجعه کنیم که عالمان بزرگ اسلام مثل شیخ صدوق و شیخ مفید و سیدبن طاووس نوشته‌اند. یا دانشمند بزرگی چون شهید مطهری از راویان معتبر حدیث نقل کرده است.

حاج شیخ عباس قمی صاحب کتاب ارزشمند «مفاتیح الجنان» عالم بزرگی است که کتاب ارزشمند دیگری دربارهٔ زندگانی چهارده معصوم (علیهم السلام) به نام «منتهی الآمال» دارد.

این کتاب شامل ۱۴ باب است که در هر باب به زندگی یکی از چهارده معصوم(ع) می‌پردازد. حاج شیخ عباس در هر باب با آوردن نام راویان حدیث، زندگی آن معصوم را از جنبه‌های مختلف بررسی کرده است؛ مواردی چون ولادت، نسب مادر، اولادان، حوادث مربوط به زمان حیات آن معصوم و….

در باب پنجم منتهی الآمال که تقریباً از تمام باب‌های آن بیشتر است و بیش از ۲۷۰ صفحه را به خود اختصاص داده است، تمام وقایع مربوط به ولادت، زندگی و شهادت امام حسین(ع) به تفصیل آمده است.

کاظم عابدینی مطلق با حفظ اصالت و وفاداری به متن این کتاب را ویرایشی ساده کرده است. خواندن این کتاب در ایام محرم برای همهٔ کسانی که دوست دارند دربارهٔ واقعهٔ عاشورا بیشتر بخوانند و بدانند مفید و جالب است.

تاریخ زندگی امام رضا(علیه‌السلام) یکی از حساس‌ترین دوران تاریخی معاصرِ ائمهٔ اطهار است. دورانی که با آزادی نسبی سیاسی شروع شد، با شورش‌های متوالی در جامعه ادامه پیدا کرد و با خدعهٔ مأمون، در استبداد و اختناق شدیدی به انتها رسید. شورش‌های متعدد علویان در نقاط مختلف، شیوع جنبش‌های مهدی‌خواهی و بلبشوی سیاسی سال‌های پایانیِ سدهٔ دوم در کنار ظهور فرقه‌ها و نحله‌های فکری، سایه‌ای از حوادثی است که امام(علیه‌السلام) با آن روبرو است. به همین دلیل برخی از مورخین، حوادث روزگار امام رضا(علیه‌السلام) را مجموعه‌ای از نرمش قهرمانانهٔ امام حسن(علیه‌السلام)، موقعیت امام سجاد(علیه‌السلام) و انقلاب فکری صادقین(علیهم‌السلام) می‌دانند.

«مرضیه محمدزاده» در کتاب «علی‌ بن موسی (ع)، امامِ رضا»، به صورتی زیبا و روان، دوران زندگی امام را برای خواننده تصویر می‌کند. تعادل بین روایت‌های تاریخی و

تحلیلی، معرفی کامل شخصیت‌های تاریخی، بررسی همهٔ جوانب حوادث و نقل نظریات مختلف دربارهٔ هر واقعه، در کنار بررسی اجتهادی آن‌ها سبب شده تا کم‌تر نقطهٔ تاریکی در ذهن خواننده باقی بماند. در همین حال،با یک فضاسازی مناسب بین حوادث مختلف تاریخی روابط منطقی برقرار شده و خواننده رشته حوادث را گم نمی‌کند. ویژگی که در کم‌تر کتاب تاریخی یافت می‌شود.

این کتاب در ۴ فصل تنظیم شده‌ است. در فصل اول، اوضاع سیاسی و فکری جامعهٔ اسلامی تا قبل از عصر امام رضا(علیه‌السلام) و به خصوص مسئلهٔ پیدایش سلسلهٔ عباسیان تشریح شده‌است. در این فصل فضای سیاسی جامعهٔ اسلامی را از عصر امام حسن(علیه‌السلام) تا عصر امام رضا(علیه‌السلام) به گونه‌ای توصیف شده که خواننده می‌تواند فضایی را که منجر به ولایتعهدی امام شد به طور کامل درک کند.

در فصل دوم، زندگی تاریخی امام رضا(علیه‌السلام) از بُعد تاریخی از تولد تا شهادت مورد بررسی قرار گرفته است. در حاشیهٔ این فصل، مباحثی اساسی مانند تاریخ پیدایش مذهب شیعه و تشیع در ایران که در شناخت حرکت‌های سیاسی اجتماعی امام رضا مؤثر هستند بحث شده ‌است.

در فصلِ سومِ این کتاب به زندگانی فکری امام رضا(علیه‌السلام) و جایگاه علمی امام در مواجهه با دوران پرآشوب رشد مباحث کلامی و مکاتب فلسفی و تقابل آن حضرت با مکاتب محتلف پرداخته شده است. متن کامل بسیاری از مناظرات و خطبه‌های توحیدی امام(علیه‌السلام) در این فصل قرار داده شده است. گزیدهٔ احادیثی در این فصل گردآوری شده است به گونه‌ای که خواننده از مهم‌ترین سؤالات کلامی عصر امام رضا(علیه‌السلام) آگاه می‌شود.

فصل چهارم این کتاب، گنجینه‌ای از اشعار شعرای قدیم و معاصر عرب و فارس دربارهٔ امام رضا(علیه‌السلام) است. در هر بخش معرفی مختصری از این شعرا وجود دارد. اشعار عربی به طور کامل ترجمه شده و معنی کلمات سختِ اشعارِ فارسی نیز به صورت پاورقی ذکر شده ‌است.

شاید شما هم شنیده باشید که به تازگی صهیونیست‌ها در فلسطین اشغالی (بیت المقدس) اعلامیه‌ای در سطح وسیع توزیع کرده‌اند که در آن با استناد به بخش‌هایی از تورات و البته برخی از آیات قرآن مثل آیات ۱۶۱ و۱۶۲ سورهٔ اعراف و ۵۸ و۵۹ سورهٔ بقره خواسته‌اند به ساکنان اصلی این سرزمین یعنی فلسطینی‌ها و البته خبرنگاران حاضر در بیت المقدس بقبولانند که ما صاحبان اصلی آن هستیم و در قرآن مسلمانان هم آمده است که خداوند به بنی اسرائیل زمان داد تا به سرزمین مقدس وارد شوند.

اما آیا واقعاً سرزمین فلسطین از ابتدا و از زمان ورود بنی اسرائیل به آن در دورهٔ پیامبری حضرت یوشع(علیه السلام) سرزمینی بدون سکنه برای مردمانی بدون سرزمین بوده است؟ آیا در قرآن فقط به ورود بنی اسرائیل به ارض کنعان اشاره شده است؟ یا اینکه در آیات متعدد بر گردنکشی و عصیان این قوم نسبت به فرامین خدا، پیامبرانشان و نسبت به هم نوعانشان بسیار اشاره شده است؟ اصلاً بنی اسرائیل بعد از ورود به ارض کنعان چه می‌کند و چگونه زندگی می‌کند؟ پیامبران بنی اسرائیل در تاریخ این قوم چه نقشی داشته‌اند و مهم‌تر از آن، چه سرنوشتی پیدا کرده‌اند؟ یهودیان صهیونیست در زمان حضرت مسیح(علیه السلام) و بعد در زمان رسالت حضرت ختمی مرتبت(صلی الله علیه و آله) چه نقشی در

تاریخ داشته‌اند و با مومنان مسیحی و مسلمانان چه معامله‌ای کرده‌اند؟ این‌ها سؤال‌های اساسی است که اگر می‌خواهید جواب آن‌ها را خیلی ساده و آسان به دست بیاورید، می‌توانید کتاب «سقوط برگزیدگان» را بخوانید و دربارهٔ پرسش‌های بالا به آگاهی نسبتاً کاملی برسید.

کتاب سقوط برگزیدگان را آقای علی خضریان با حدود پنج سال تحقیق به رشتهٔ نگارش در آورده‌ است. این نویسنده برای کامل شدن تحقیقش، بیش‌تر از همه سراغ منابع قرآنی رفته‌ است. در نتیجه در این کتاب، تاریخ یهود از دیدگاه قرآن هم مورد بررسی قرار گرفته است. به طور مثال در صفحه ۶۳ این کتاب آمده است: «عدم اعتقاد به وحی باعث شد تا یهودیان فرمان‌های الهی را نیز به تمسخر بگیرند و گاهی گستاخی و جسارت خود را به حدی رساندند که خدا را دست بسته و ناتوان انگاشتند، خداوند در جواب آن‌ها در سورهٔ مائده آیه ۶۴ می‌فرماید: «یهود گفتند دست خدا بسته است و به واسطهٔ این گفتار دروغ دست آن‌ها بسته شده و به لعن خدا گرفتار گردیدند، البته دست قدرت و رحمت او گشاده است و هر گونه بخواهد انفاق می‌کند»

خواندن این کتاب را به همه کسانی که دوست دارند دربارهٔ تاریخ یهود و صهیونیسم بدانند، توصیه می‌کنم. در ضمن کتاب‌هایی چون «و اینک اسرائیل…» نوشتهٔ «مهدی شیرزادی»، «تاریخ یهود» نوشتهٔ «علی شاهمرادی» و… می تواند به تکمیل اطلاعات شما دربارهٔ تاریخ یهود و صهیونیسم کمک کند.

بخشی از متن کتاب را بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2010/04/soghoute-bargozidegan.mp3

گریس هالسل، نویسندهٔ سخنرانی‌‌های رؤسای جمهور آمریکا و روزنامه‌نگار سرشناس آمریکایی، در کتاب خود مسائلی را بیان می‌کند که برای هر کارشناس یا محقق مسائل سیاسی و مذهبی از اهمیت بسزایی برخوردار است. وی در کتابش، از نقش بنیادگرایی مسیحی در ایالات متحده می‌گوید و از تاثیر آن بر حکومت و جامعهٔ آمریکا می‌نویسد.

نویسندهٔ معروف کتاب «پیشگویی و سیاست» (این کتاب با عنوان تدارک جنگ بزرگ توسط انتشارات رسا به فارسی ترجمه شده است) در این اثر خود از دشمنی با سامیان می‌نویسند که بر دو نوع است، اولی از یهودیان بیزار است و خواهان خلاص شدن از آن‌ها به هر طریق ممکن و دومی که می‌خواهد آن‌ها را در جای خاصی همانند فلسطین گرد

آورد تا این مکان، محل دومین ظهور مسیح باشد.

هالسل، از دوران کودکی خود که چگونه یک بنیادگرای مسیحی می‌شود می‌نویسد و در ادامه از سفرش به  سرزمین‌‌های مقدس با سرپرستی جری فالول (مبشر مشهور انجیلی) می‌گوید و در کنار آن‌ها، به تحلیل و بررسی مطالب مرتبط با‌اندیشهٔ مسیحیت صهیونیستی می‌پردازد.

دکتر محمد سماک مترجم عربی این کتاب می‌نویسد: «خواندن این کتاب را  وظیفهٔ هر مسلمان و مسیحی می‌دانم. چرا ایالات متحده به خاطر جلب رضایت اسرائیل بر روی منافع حیاتی خویش در منطقه پای می‌گذارد؟ چگونه و چرا ایالات متحده از اسرائیل و نه از منافع و اصول و مبادی خویش، پایه‌‌های اساسی و ثابت سیاست خاورمیانه‌ای‌اش را بنا می‌نهد؟ و چه کسی این اصول و مبادی را تثبیت و تحکیم می‌نماید و آن‌قدر ارزش و جایگاه آن‌ها را بالا می‌برد که به مرتبهٔ قداست می‌رسند؟»

کتاب دست خدا (یدالله)، پاسخ‌‌های گریسل هالسل به این پرسش است که چرا آمریکا از منافع خود در خاورمیانه به خاطر اسرائیل چشم پوشی می‌کند.

این کتاب در چند بخش متعدد به عقاید راست مسیحی، آرماگدون و اعتقاد آن بین مسیحیان انجیلی، مسجدالاقصی و ساخت بنای هیکل سوم (معبد سلیمان)، جنگ‌‌های آخرالزمان (یاجوج و ماجوج)، تقدیری‌ها و ویژگی‌‌های آنان، مبشران عقیدهٔ انجیلی و تأثیر مذهب انجیلی در سیاست خارجی آمریکا خصوصاً در برخورد با اسرائیل گردآوری شده است.



استاد سید محمدباقر نجفی، متولد ۲۵ دی ماه ۱۳۲۵ در خرمشهر و متوفّای ۲۶ تیرماه ۱۳۸۱، تحصیل کرده‌ٔ رشته‌ٔ اقتصاد و حسابداری و فلسفه و ادبیات، شاگرد مکتب محیط طباطبایی و مرید شیوهٔ انتقادی مجتبی مینوی و دم‌خور با علامه محمدتقی جعفری و شاگرد درس فلسفه‌ٔ وی بوده است.

وی مدت‌ها با حمایت برخی از تشکل‌های اسلامی که اسنادی از فرقهٔ بهائیان در اختیار داشتند، پشت کرسی تحقیق و تتبع نشست و سرانجام در سال ۱۳۵۶ موفق به تدوین «کتاب بهائیان» شد؛ کتابی مشحون از پژوهش و دقت که با تکیه بر متون اصلی و اسناد موثق تدوین شده است. بی‌شک نه تنها تا آن زمان، بلکه مع الأسف، حتی الآن نیز کتاب جامعی که بتواند روند شکل‌گیری این فرقهٔ منحرف را نشان دهد، به بازار عرضه نشده و این، تنها اثر جامعی است که از زمان شکل‌گیری مرام شیخیه و سپس بر اساس آن بابیه و بهائیه نوشته شده و در اختیار است. تأسف از این بابت واقعاً عمیق است؛ زیرا در جهان اسلام، ایران به عنوان منشأ این فرقهٔ ضاله شناخته شده و به همین دلیل، لازم است در این باره، به مسؤولیت تاریخی خویش بیش‌تر عمل کنیم و با عرضه‌ٔ کارهای پژوهشی گسترده، ماهیت ساختگی این فرقه را نشان دهیم.

بخشی‌ از متن کتاب:

باب بسیار خجل شد. بعد از آن حاجی ملا محمود پرسید: در حدیث وارد است که مأمون از جناب رضا علیه‌السلام سؤال نمود که دلیل بر خلافت جدّ شما چیست؟ حضرت فرمود: آیه‌ی «أنفسنا». مأمون گفت: «لو لا نساؤنا»؟ حضرت فرمود: «لو لا أبناؤنا» این سؤال و جواب را تطبیق بکن و متعدّی را بیان نما. ساعتی تأمل نموده، جواب نگفت. بعد از آن مسائلی چند از فقه و سایر علوم پرسیدند. جواب گفتن نتوانست. حتی از مسائل بدیهیه‌ی فقه از قبیل شک و سهو پرسیدند. ندانست و سر به زیر افکنده باز از آن سخن‌های بی‌معنی آغاز کرد که من همان نورم که به طور تجلی کرد؛ زیرا که در حدیث است که آن نور، نور یکی از شیعیان بوده است.

«بعد از آن [از علی‌محمد شیرازی مؤسس بابیت] پرسیدند که از معجزات و کرامات چه داری؟ گفت: اعجاز من این است از برای عصای خود آیه نازل می‌کنم و شروع کرد به خواندن این فقره:

«الحمد لله الذی خلق العصا کما خلق الصباح و المساء».

«بسم الله الرحمن الرحیم سبحان الله القدوس السبوح الذی خلق السموات و الأرض کما خلق هذه العصا آیة من آیاته».

اعراب کلمات را به قاعده‌ی نحو غلط خواند. تاء «سمواتِ» را به فتح خواند. گفتند: مکسور بخوان. آن گاه «الأرض» را مکسور خواند. امیر اصلان خان عرض کرد: اگر این قبیل فقرات از جمله آیات باشد، من هم توانم تلفیق کرد و عرض کرد…

×××

این اثر استاد نجفی نه تنها به لحاظ نشان دادن تاریخچه‌ٔ شکل‌گیری بهائیت، بلکه به دلیل اشتمال آن بر یک پژوهش جامع درباره‌ٔ شیخیه و بابیه نیز اثری ارجمند است؛ زیرا در این باب هم جز چند کار پراکنده، کار جدی صورت نگرفته است.

«کتاب بهائیان» در دو بخش کلی نظام یافته است. بخش اول را «دعاوی» تشکیل می‌دهد که به بررسی ادعاهای سه فرقهٔ شیخیه، بابیت و بهائیت می‌پردازد. قابل ذکر است که شیخیه را شیخ احمد احسائی تأسیس نمود که زمینه‌ساز دعوای بابیت توسط علی‌محمد شیرازی شد.

مؤلف بخش دوم کتاب را «بیگانگی سیاسی» نام گذاشته و ضمن آن به ابعاد سیاسی این فتنه پرداخته و از حمایت‌های دول استعماری از این بدعت شوم پرده برداشته است.

متن کامل کتاب را می‌توانید در «کتاب‌خانهٔ حج» مشاهده کنید.

علی صفایی حائری را پیش‌تر از این با نام مخفف «عین صاد» که به معنای «چشم جلوگیر» نیز بود، می‌شناختیم. و وقتی نام کاملش را دانستیم که دیگر در میان ما نبود. اندیش‌مندی بود فرهیخته، عارفی شیدا و نویسنده‌ای قوی. در نوجوانی با آثار و شاه‌کارهای اندیش‌مندان غرب و شرق آشنا شد و مهم‌تر از همه، به پوچی آن‌ها پی برد. همزمان به تحصیلات حوزوی پرداخت و در همین مسیر باقی ماند. در هجده سالگی نخستین کتابش را به نام «مسؤولیت و سازندگی» نگاشت که بنیان تفکرش را تشکیل می‌داد.

علی صفایی در یک کلام، بزرگ‌مردی بود که به بزرگ بودن نیندیشید.

بخشی از متن کتاب:

همۀ کارهایی که ادیسون‌ها و دانش‌مندان کرده‌اند، در حوزۀ رفاه است. همۀ کارهایی که همۀ روان‌شناسان کرده‌اند، در حوزۀ امن است و همۀ کارهایی که هنوز هیچ کس راجع به رهایی و آزادگی انسان نکرده است تا چیزی گریبان‌گیر او نباشد، در حوزۀ رهایی است. و با این همه، این سؤال مطرح است که: «أیحسب الإنسان أن یترک سدی.»

همۀ این سه گام رفاه و امن و رهایی هم که فراهم شود، تازه همان سه گامی است که صالح به قومش گفته بود: «أتترکون فیما ههنا آمنین فی جنات و عیون و زروع و نخل طلعها هضیم و تنحتون من الجبال بیوتا فارهین». این سه آرمان چیزی است که با یک سؤال صالح از قومش محکوم شده است. حال تو، حتی اگر انسانی باشی که زندگی فوق مدرن را برای خودت فراهم کرده باشی، چه جوابی برای آن داری؟

■■■

از معرفی نویسنده که بگذریم، «اخبات» متن ویرایش شدۀ سه سخن‌رانی است در شب‌های مبارک قدر سال ۱۳۷۰٫ «اخبات» بیان‌گر مرحله‌ای از مراحل رویش و فلاح انسان است که پس از «اسلام»، «ایمان»، «تقوا» و «احسان» قرار می‌گیرد. اسلام حد ذهنی و معرفتی مذهب است و ایمان، پیوند ذهنیت انسان با حالت‌های قلبی. تقوا نیز حد عملی مذهب است و عمل بر اساس معرفت و عشق. و احسان همراه کردن عمل است با حسن و خوبی. تا قبل از مرحلۀ اخبات، از قرب رحمت حق باید سخن گفت و اطمینانی به وصول آن نیست؛ که فرموده‌اند: «إن رحمة الله قریب من المحسنین» و اخبات، آن انکسار و خشیت باطنی و دل‌شکستگی است که انسان را رحمت حق می‌رساند.

نویسنده (یا به‌تر است بگویم: سخن‌ران) در ادامه، به بررسی علائم و زمینه‌های اخبات می‌پردازد و از راه رسیدن به آن می‌گوید؛ علائم آن «وَجَل» است و «صبر» و «صلاة» و «انفاق»، و زمینه‌های آن «فهم»، «مذاکره»، «محبت» و «بلاء». راه‌های رسیدن به آن را هم نمی‌نویسم، تا کمی به خود حرکت داده و سری به کتاب بزنید! به جان عزیزتان قسم، ارزش خواندن دارد!

ضمناً اگر کتابش را پیدا نکردید، بد به دلتان راه ندهید. پرونده‌های صوتی‌اش را می‌توانید از اینجا بر روی رایانه‌تان ذخیره کنید. شنیدن صدای استاد هم حال دیگری دارد!