حتماً برای‌تان پیش آمده است که کتابی را به خاطرِ اسمش بخرید یا بخوانید. مجموعه داستانِ خواب خوب بهشت را حدود یک سال پیش به خاطرِ نویسنده‌اش سام شپارد خریدم. و بعد از یک سال، اسمش وسوسه ام کرد تا آن را بخوانم.

پشت جلدِ این کتاب که نشرِ ماهیدر قطعِ جیبی آن را منتشر کرده، دربارهٔ شپارد نوشته است: «برای نوشتنِ نمایش‌نامهٔ کودکِ مدفون جایزهٔ پولیتزر را برده است. برای نوشتنِ فیلم‌نامهٔ پاریس-تگزاس جایزهٔ نخلِ طلایی را برده و برایِ بازی در فیلمِ چیزهای خوب، نامزدِ جایزهٔ اسکارِ بهترین بازیگری شده است… نویسنده‌ای که بعد از چهار دهه فعالیتِ هنری، همچنان می‌نویسد و ناتوانیِ آدم‌ها در فهمیدنِ حرفِ همدیگر از دغدغه‌های همیشگیِ اوست.»

از متن کتاب:

…شرمن خودش هم چندان نمی‌دانست این رضایتِ عمیقی که از برنده شدن در مسابقهٔ «سحر خیزی» پیدا می‌کند، از کجای وجودش بر می‌آید. هیچ پولی در کار نبود. هیچ جور جایزه‌ای. اغلب حتی به روی همدیگر هم نمی‌آوردند… ماجرا در طولِ سال‌ها، در طولِ شب و روزهایِ بی‌شماری که با هم داشتند، شکل گرفته بود. با این حال، بی برو برگرد حسی از برد و باخت در کار بود. تردیدی وجود نداشت. گاهی آن را توی پاهاش حس می کرد… گاهی آن را توی سینه و دست‌هاش حس می‌کرد و یک صبحِ پُرهیجان آن را توی کله‌اش هم حس کرده بود. همهٔ سرش روشن شده بود… نوری بود که تا آن وقت ندیده بود. فقط می‌توانست با خوابی مقایسه‌اش کند که توی ده یازده سالگی از بهشت دیده بود…

این مجموعه سیزده داستانِ کوتاه دارد. کوتاه‌ترینِ آن‌ها دو صفحه از کتاب را به خود اختصاص داده است و بلندترین‌شان هم حدودِ بیست و پنج صفحه.

خوابِ خوبِ بهشت نامِ یکی از داستان‌های این مجموعه است. اما فضای همهٔ داستان‌ها این حس را در شما بر می‌انگیزد که نویسنده هر شب خوابِ خوبِ بهشتی را می بیند که در آن انسان‌ها یکدیگر را می‌فهمند؛ رابطه‌هایی آسمانی که در قسمت‌هایی از کتاب اشاراتی کوتاه به آن شده است. رابطه‌هایی که ثابت می‌کنند آدم‌ها برایِ درکِ یکدیگر حتماً لازم نیست ساعت‌ها با هم حرف بزنند یا زمانِ زیادی را با هم سپری کنند، مثلِ داستانِ «دری رو به زنان» و داستانِ «زندگی با الگو» در همین مجموعه.

شپارد برایِ داستان‌هایش شخصیت‌ها و رابطه‌های متنوعی برگزیده است تا نشان بدهد این درک نکردن، مثلِ یک بیماریِ مسری فضایِ تمامِ رابطه‌های انسانی را آلوده کرده است: رابطهٔ زن و مرد، دو دوست، دو همکار، پدر و پسر و…

او در لابه‌لای کش و قوسِ داستان‌ها، بسیار ظریف و هنرمندانه دلایلِ بروزِ این مشکل و حتی راه‌کارهایِ برون رفت از آن را گنجانده است. دلایلی مثلِ خودخواهی، توهم، درک نکردنِ شرایط، بی‌صداقتی و…

اگر هدفِ شما از مطالعه فقط سرگرمیِ صرف و سطحی است، خواندنِ این کتاب را به شما توصیه نمی‌کنم. داستان‌های این مجموعه علی‌رغمِ این‌که سرراست و بدونِ پیچیدگی تعریف شده‌اند، به هیچ وجه قصه‌گویِ صرف نیستند تا با پیچ و تاب‌ها، گره‌ها و گره‌گشایی‌هایِ خود، شما را با خود همراه کنند.

اما در عینِ حال با موشکافی و وسواسی خاص، دقایق و ظرایفِ روحیات و رفتارِ انسان‌ها را آن‌گونه بیان می‌کنند که اگر با خود رو راست باشید، خودتان یا اطرافیان‌تان را در یک جایِ این کتاب پیدا خواهید کرد. و همین جذبه و کششِ مضاعفی برای دنبال کردنِ داستان‌های این مجموعه در شما ایجاد می‌کند.

کتاب، ترجمهٔ روانی دارد و هنگامِ خواندن، کم‌تر شما را به دردِ سر می‌اندازد. نامِ امیر مهدی حقیقت -مترجمِ این کتاب- برای کتاب‌خوان‌ها آشناست و حتماً ترجمه‌های دیگرِ او را خوانده‌اند؛ کتاب‌هایی مثلِ خاکِ غریب، مترجمِ دردها، خوبی خدا و….

بخشی از متن کتاب را دانلود کنید / بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2011/11/khab-khoobe-behesht.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	خواب خوب بهشت
نویسنده	سام شپارد
تصویرگر	-
مترجم	امیرمهدی حقیقت
ویراستار	-
ناشر	ماهی
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	164 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	اول - 89
شمارگان	2500 نسخه
قیمت	2500 تومان
شابک	978-964-209-067-9

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

حسن کی‌قبادی – پیشنهاد آخر هفته: تاکسی سمند مجموعهٔ داستانِ کوتاه از جواد افهمی است. نامِ کتاب، نامِ هیچ‌کدام از داستان‌های این مجموعه نیست؛ تاکسیِ سمند، در تمامِ داستان‌ها شرکت دارد و به‌نحوی به هر داستان مربوط می‌شود. البته آنچه بیش‌تر به داستان مربوط می‌شود، نقشِ رانندهٔ تاکسیِ سمند در هر داستان است.
کتاب مشتمل بر پنج داستانِ کوتاه به نام‌های: «خندهٔ روباه»، «قوس قزح»، «راننده تاکسی»، «دشتِ خار» و «یک اتفاقِ ساده» است.

از متن کتاب:

هر اتفاقی ممکن است بیفتد. ممکن است صورتت خراش بردارد و تا ابد ردش باقی بماند. یا مثلِ همان جوانکِ زخمیِ رویِ برانکار، جایی از زانویت قلوه‌کن شود. ممکن است یکی از آن دانشجوهای عصبانی در آن شلوغی و هیر و ویر با چماق بکوبد به فرقِ سرت یا پاره آجری از جایی رها شود و درست وسطِ پیشانی‌ات فرود بیاید. کسی چه می‌داند؟ شلوغی و بگیر و ببند است دیگر. تظاهراتِ دانشجویی که این حرف‌ها را برنمی‌دارد. خدا را چه دیدی؟ شاید هم مثلِ پارسال هیچ اتفاقِ ناگواری نیفتاد و تو توانستی تا عصر همهٔ قسط‌های عقب‌افتادهٔ تاکسیِ سمندت را صاف کنی.

تاکسیِ سمند در داستان‌ها نقشِ مهمی ایفا نمی‌کند و نویسنده می‌توانست به جای آن از وسایلِ دیگر استفاده کند، ولی آنچه مهم است، نگاهِ نویسنده در داستان‌هایش است؛ نویسنده خود را در داستان‌ها دخیل نکرده است و با روایتی بی‌طرف یا روایتی که چندجانبه و گاه در جنبه‌های متضاد مطرح شده است، قضاوت را به خواننده واگذار می‌کند. این‌که نویسنده حرف‌هایش را واضح و بی‌پرده به مخاطب تحمیل نمی‌کند، از جنبه‌های مثبتِ اثر است.

جواد افهمی

در داستانِ «خندهٔ روباه» جوانی در بیابان دو گور می‌کَند. رانندهٔ سمند از راه می‌رسد و تنها یک جنازه همراه دارد. می‌فهمیم که به خودش قول داده است تمامِ فاحشه‌ها را از بین ببرد. اما وقتی که مردِ گورکن جنازهٔ زن را می‌بیند، او را می‌شناسد. در نهایت می‌فهمیم که مردِ گورکن با رانندهٔ تاکسی هم‌قسم شده است که فاحشه‌ها را از بین ببرند، اما این زن را خودش به فحشا کشانده است… رانندهٔ تاکسی، او را در گورِ دوم دفن می‌کند. در این داستان و داستان‌هایِ دیگر، قضاوتِ این‌که کدام کار درست است و اصالت با کیست، به خواننده واگذار شده است.

نشرِ هیلا با همکاریِ نشرِ ققنوس در توزیع و امورِ فنی، این کتاب را در هزار و پانصد نسخه چاپ کرده است. قیمتِ کتاب دو هزار و هشتصد تومان و تعدادِ صفحاتِ آن صد و پنجاه و دو صفحه است.

شناسنامه کتاب

عنوان	تاکسی سمند
نویسنده	جواد افهمی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	هیلا
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	152 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	اول - 88
شمارگان	1500 نسخه
قیمت	2800 تومان
شابک	9786009065233

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

پیشنهاد آخر هفته – عاطفه خیرآبادی: امروزه قسمت عمده‌ای از زندگیِ روزمره و تجربهٔ زیستیِ ما با شهر گره خورده است و در مکان‌ها و خیابان‌های شهر جریان دارد. تهران -کلان‌شهری که آغازکنندهٔ تجربهٔ ایرانیان از مدرنیته بوده است- نقشِ پر رنگی (در تجربهٔ شهرنشینی) دارد و تفکر دربارهٔ تهران بسیار مهم است. باید دربارهٔ تهران بیشتر بنویسیم، بگوییم و نمایش دهیم.

یوسف‌آباد خیابان سی و سوم یکی از معدود کتاب‌هایی است که روایتی از تهران دارد و می‌شود گفت شهرِ تهران در آن دارای شخصیت است. کتاب روایتِ دو نسل از طبقهٔ متوسط است از دنیایِ درونیِ خودشان که این روایت با تجربه از زندگی در تهران گره خورده است.

پاساژها، پارک‌ها، مجسمه‌ها، کافه‌ها، شهرک‌ها و حتی طبیعتِ  اطرافِ تهران در تجربیاتِ افراد و خاطرات و نوستالژی‌های آنان نقش دارند. افراد در این کتاب از شهر جدا نیستند بلکه در شهر وجود دارند، در شهر زندگی می‌کنند، از آن لذت می‌برند و شهر بر آنان تأثیر دارد. این نکته چیزی است که در آثارِ مشابهِ دیگر کم‌تر مشاهده می‌شود.

تهرانی که در کتاب است، زیبا است؛ تهرانی است که در آن فرصتِ عاشق شدن و پرسه‌زنی وجود دارد و تهرانی نیست که در آن ناامنی، فقر، آلودگی، سر و صدا و… وجود داشته باشد؛ تهران در این کتاب همچون زنی است که خود را آراسته است.

موضوعِ اصلیِ کتاب بسیار کلیشه است، اما این کلیشه در کنارِ روایتِ قوی و پیچیدهٔ کتاب در حاشیه قرار گرفته است. برای من مهم نبود که سامان به ندا رسید یا نه. بلکه درکِ شخصیت‌های داستان و ذهنیاتِ آن‌ها مهم شده بود زیرا بخشِ عمده‌ای از روایات از ذهنیاتِ افراد است نه بر اساسِ تقدم و تأخرِ رویدادها.

سینا دادخواه در این کتاب سعی کرده است نسلِ خود (دهه شصتی‌ها) و دغدغه‌های آن‌ها را بیان کند که تا به امروز  در ادبیاتِ رسمی کم‌تر به آن‌ها توجه شده است. زندگیِ مدرن در تهران همراه با مسائلی است که دادخواه به آن‌ها پرداخته است. از نظرِ من پاساژگردی که یکی از نمودهای پرسه‌زنی در شهر است، مصرفِ فرهنگی و به‌طورِ مشخص رویایِ جهانی شدن با استفاده از برندها که در این کتاب به آن‌ها پرداخته شده است، نقطهٔ قوت کتاب است.

«امروزه پاساژها و مراکزِ خرید به بخشِ جدایی‌ناپذیری از هویتِ شهری بدل شده‌اند. چنین فضاهایی صرفاً مراکزِ تجاری نیستند، بلکه فضاهای فرهنگی- اجتماعی به حساب می‌آیند… اساساً نفسِ خرید در جامعهٔ جدید امری تفریحی شده است.» (کاظمی، ۱۳۸۸:۹۹).

همان‌طور که دادخواه در کتابِ خود بیان کرده است، پاساژگردی و خریدِ کالا صرفاً امری اقتصادی نیست. دادخواه استفاده از مارک را در جهتِ رویای جهانی شدن می‌داند؛ ‌کالایی که فرد را به شبکهٔ جهانیِ استفاده‌کنندگانِ آن وصل می‌کند.

یوسف‌آباد خیابان سی و سوم خیابانی است که ممکن است هر فرد در آن خاطره‌ای داشته باشد و دادخواه در این کتاب به بیانِ همین خاطرات پرداخته است. بد نیست خاطراتِ دیگران از شهر را بخوانیم.

شناسنامه کتاب

عنوان	یوسف‌آباد خیابان سی و سوم
نویسنده	سینا دادخواه
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	رضا شکراللهی
ناشر	نشر چشمه
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	114 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	هفتم - 1390
شمارگان	؟
قیمت	2500 تومان
شابک	۹۷۸-۹۶۴-۳۶۲-۶۱۳-۶

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بهار برایم کاموا بیاوردر نگاهِ اول دفتری پر از نامه است. توی کتاب‌فروشی وقتی ورقش می‌زدم نوشته‌های چند خطی و درشتِ آخرِ صفحاتش که امضای نویسنده و جمله‌ای کوتاه دربارهٔ وضعیتِ نویسنده در حینِ نگارشِ هر نامه بود، نظرم را به خود جلب کرد و من فکر کردم با مجموعه‌ای از نامه روبه‌رو هستم. اما این کاملاً درست نبود.

بهار برایم کاموا بیاور، رمانی در قالب نامه‌ است. نامه‌ها را زنی برای همسرش می‌نویسد و در آن‌ها برای او و بیش‌تر برای ما از زندگی‌شان می‌نویسد؛ زندگیِ آن‌ها به خاطرِ مردِ خانواده به برهوتی کشیده شده است که مرد برای نوشتنِ کتاب و داستانش به بودن و زندگی در آ‌ن‌جا نیاز دارد.

آن‌ها دو فرزند دارند: بنیامین و نگار و جز این چهار نفر، در آن روستای دورافتاده دو نفر دیگر هم زندگی می‌کنند: نسترن خانوم و سلام. سلام صاحبِ قبلیِ آن خانه است که روحش در آن حوالی پرسه می‌زند و از بودنِ آن خانواده در آن خانه ناخشنود است.

نسترن خانوم هم همسایهٔ آن‌هاست که زن فکر می‌کند بینِ او و همسرش ارتباطی پنهانی وجود دارد. دیگر هیچ کس دور و بر آن‌ها نیست. شخصیت‌های فرعی گاه وارد و خارج می‌شوند و حضورشان در فصولِ داستان به‌جاست و برخی تأثیراتِ مهم هم در روندِ داستان دارند؛ اما موضوعِ اصلیِ داستان، این خانواده و به خصوص نگارندهٔ نامه‌ها یعنی زنِ خانواده است.

نمی‌خواهم کلِ داستان را تعریف کنم اما در این داستان، مرز بینِ خیال و واقعیت از یک تارِ مو باریک‌تر است و در اواخرِ داستان هم کاملاً از بین می‌رود.

از زیبایی‌های بیانِ داستان با روایتِ اول شخص این است که ما هم، پابه‌پای او از راز و رمزها سر درمی‌آوریم و پیش از او، از هیچ‌چیز آگاه نیستیم. نامه‌ها با زبانی ساده و صمیمی نوشته شده‌اند و خانوادهٔ چهارنفرهٔ داستان زنده و واقعی است. منظورم از کلمهٔ زنده نزدیکیِ حرف‌ها، مکالمات، اتفاقات و عکس‌العمل‌های افراد به زندگیِ تک‌تک ما است. ترسیمِ اتفاقاتِ ساده‌ و روزمرهٔ این خانواده لابه‌لایِ حوادثِ اصلیِ داستان به تأثیرِ عاطفیِ روایت‌ها در خواننده افزوده است.

به نظرِ من نویسنده در نوشتنِ این اثر موفق بوده و کتاب از جهاتِ بسیاری قابلِ تقدیر است؛ اما می‌شد داستان جورِ دیگری تمام شود؛ همه چیز در داستان خوب پیش می‌رفت و من منتظرِ یک پایانِ متفاوت، غیرمنتظره و در عینِ حال خوب بودم اما چیزی که در ذهنِ منِ خواننده در طولِ داستان به وجود آمده بود با این پایان سازگاری نداشت.

به شخصه ترجیح می‌دادم داستان جورِ دیگری تمام شود. پایانِ این کتاب، نوعی غافل‌گیری است که خواننده در آن همهٔ شخصیت‌ها را با پایان‌های خاصی که برای هر کدام منتظرِ آن بوده از دست می‌دهد و این کمی بی‌رحمانه است.

با این وجود خواندنِ این کتاب را به خاطرِ نثرِ زیبا و ساده، نوع روایتِ داستان و شخصیت‌پردازیِ موفق آن پیشنهاد می‌کنم و البته این را هم بگویم که دوست داشتن یا نداشتنِ پایانِ داستان‌ها سلیقه‌ای است و ممکن است شما برخلافِ من حتی عاشقِ آن بشوید!

نمی‌توانم از طرحِ جلدِ زیبا و متناسب با فضای داستان بگذرم که به نظرم جمع و جور و صمیمی است. دستِ طراحش درد نکند!

بازتاب:

- یادکردنِ مریم حسینیان از این مطلب در وبلاگش

شناسنامه کتاب

عنوان	بهار برایم کاموا بیاور
نویسنده	مریم حسینیان
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	کتابسرای تندیس
گروه مخاطبان	فرقی ندارد
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	180
نوبت چاپ	چاپ اول- 1389
شمارگان	2000 نسخه
قیمت	3600 تومان
شابک	978-964-8944-67-9

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژهٔ شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بعضی وقت‌ها دوست داریم کتابی ساده و روان بخوانیم، وقت‌هایی اصلاً حوصلهٔ پیچیدگی را نداریم، با این وجود دوست داریم کتابی بخوانیم که حرفی برای گفتن داشته باشد! دوست داریم آخرش حسی خوب داشته باشیم. «کمدی انسانی» نوشته ویلیام سارویان این ویژگی‌ها را دارد.

ویلیام سارویان (۳۱ اوت ۱۹۰۸ – ۱۸ مه ۱۹۸۱) یک نویسندهٔ آمریکاییِ ارمنی‌تبار است که نمایشنامه‌ها و داستان‌های کوتاه نوشته‌است. موضوعِ اصلیِ

نوشته‌های او دربارهٔ بزرگ شدنِ پسر یک مهاجر ارمنی در فقر است. این داستان‌ها در زمان رکودِ بزرگ محبوبیت یافتند. سارویان در فرزنو -محله‌ای ارمنی‌نشین در کالیفرنیا- بزرگ شد و صحنه و زمینهٔ بسیاری از نوشته‌هایش هم همین محله است.

کمدی انسانی داستانِ زندگیِ یک خانوادهٔ‌ فقیرِ امریکایی در زمانِ جنگ است که به علتِ شرکت‌کردنِ تنها نان‌آورِ خانواده در جنگ، وضعِ مادیِ آن‌ها از بد به بدتر گراییده است.

پسرِ چهارده سالهٔ خانواده هومر، با شغلِ نامه‌رسانی که در تلگراف‌خانه پیدا می‌کند به‌خانوادهٔ خود کمک می‌کند. هومر به مناسبتِ شغلِ نامه‌رسانی‌اش، تلگراف‌هایی حاویِ خبرِ مرگِ فرزندانِ خانواده‌ها، پیام‌های مرگ و زندگی، عشق و امید را به سراسرِ شهرِ ایثاکا می‌رساند. ضمناً زندگیِ خودش را هم دارد؛ آرزوهای کودکانه، حسدها و رنج‌ها، انتظارها و عشق‌های خودش.

برادرِ کوچکِ هومر، یولیسس که چهار سال دارد نیز برای خود دنیایی ساخته است. این دنیای کودکانه از حوادثِ رنگارنگ سرشار است. یولیسس در شهرِ کوچکِ ایثاکا به سیر و گشت مشغول است؛ به‌دام می‌افتد، یک بار گم می‌شود، ترس برش می‌دارد، سیاحت می‌کند و دنبالِ بچه‌های همسایه راه می‌افتد تا دست‌بردِ آن‌ها به زردآلوهای کالِ درختِ خانهٔ آقای هندرسن را تماشا کند.

ترجمهٔ کتاب هم خیلی روان و دل‌چسب است. مترجم این کتاب، خانم سیمین دانشور معروفِ حضور همه است؛ متولد سال ۱۳۰۰ شمسی در شهر شیراز، نویسنده و مترجمِ ممتازِ کشورمان که حتماً رمان سووشون را از ایشان خوانده‌اید.

شناسنامه کتاب

عنوان	کمدی انسانی
نویسنده	ویلیام سارویان
تصویرگر	دان فریمن
مترجم	سیمین دانشور
ویراستار	-
ناشر	انتشارات خوارزمی
گروه مخاطبان	نوجوانان و بزرگسالان
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	294 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	؟ - 84
شمارگان	1000 نسخه
قیمت	4500 تومان
شابک	964-487-048-4

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژهٔ شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

«سمبولیسم» (Symbolism) در لغت به معنای رمز‌گرایی و نمادگرایی است. سمبولیسم، جنبشی نامحسوس در هنر بود که در دهه‌های ۱۸۸۰و ۱۸۹۰ در ارتباطی نزدیک با جنبشِ ادبیِ سمبولیستی در شعر و داستانِ جهان ظهور کرد.

و این همان هنرِ اریک آرتور بلر با نامِ مستعارِ جورج اورول است. نویسنده‌ای که بیش‌ترین انتقادها‌ به نظامِ کمونیستی را با داستانی نمادین از زندگیِ حیوانات بیان می‌کند.

«قلعه حیوانات» داستانی است که در آن حیواناتِ یک مزرعه موفق می‌شوند انسان‌ها را از آن بیرون کنند و خودشان مزرعه را اداره کنند. رفتارها، شعارها، جنگ‌ها و… در قلعه حیوانات همان‌هایی است که بارها و بارها به شیوه‌های مختلف بیان شده است، اما شنیدنِ آن از یک خوک، سگ یا… نشان‌دهندهٔ قدرتِ نویسندگیِ جورج اورول است.

چنددسته‌گی‌ها و تضاربِ آرایی که در نسل‌های بعدیِ انقلابِ حیوانات در مزرعه رخ می‌دهد، واقعیتی را نشان می‌دهد که کشورهای کمونیستی سال‌ها با آن درگیر بودند. اختلافاتِ داخلی و شیوهٔ ادارهٔ‌ مزرعه آن‌قدر برای خواننده ملموس است که بعضی اوقات شخصیت‌های داستان را فراموش می‌کند و در ذهنِ خود به مقایسهٔ آن با شخصیت‌های واقعیِ حاکم بر نظامِ جهانی می‌پردازد.

قلعهٔ حیوانات اختلافاتِ طبقاتیِ حیواناتِ کارگر با شخصیت‌هایِ اصلیِ اداره‌کنندهٔ مزرعه و مشکلاتِ زندگیِ جوامع کارگری در طولِ حیاتِ کمونیسم را بسیار دقیق و کامل نشان می‌دهد.

مهدی نصیری دهقان -مترجم کتاب- در مقدمهٔ آن به نکتهٔ جالبی اشاره می کند:

جورج اورول

«هرچند این کتاب قبل از سال ۱۹۵۰ میلادی نوشته شده است اما تصویری که از جوامعِ کمونیستی در آن مطرح می‌شود بعد از مرگِ اورول و با تسلطِ شوروی بر بلوکِ شرقی در دهه‌های ۵۰، ۶۰، ۷۰ میلادی به واقعیتی محسوس مبدل گشت.»

نخستین بار که کتاب را به پیشنهادِ یکی از اساتیدم مطالعه می‌کردم با خندهٔ دوستانم مواجه شدم. آن‌ها بی‌اطلاع از متنِ کتاب و فقط با دیدنِ عکسِ روی جلد و عنوانِ کتاب فکر می‌کردند کتابِ کودک است اما کافی بود بعد از مطالعهٔ چند صفحه، کتاب را زمین بگذارم، سریع آن را برمی‌داشتند و با دقت مشغولِ خواندن می‌شدند!

در واقع قلعه حیوانات علی‌رغم این‌که داستانی نه چندان بلند و به‌صورتی خیالی-کارتونی است، آن‌قدر حرف‌های بزرگ برای گفتن دارد که همیشه از آن به عنوان یکی از ماندگارترین رمان‌های تاریخِ ادبیاتِ جهان نام می‌برند و به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده است. همچنین فیلمی که از روی این داستان ساخته شده است از موفق‌ترین و پربیننده‌ترین فیلم‌های سینمای جهان است.

معروف‌ترین جملهٔ این کتاب «همهٔ حیوانات با هم برابرند ولی برخی برابرترند» است که در زبانِ انگلیسی به‌صورتِ یک ضرب‌المثل و جملهٔ کنایه‌آمیز وارد شده است.

معرفی صوتی و بخشی از متن کتاب را دانلود کنید / بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2011/06/ghale-heyvanaat.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	قلعه حیوانات
نویسنده	جورج اورول
تصویرگر	-
مترجم	مهدی نصیری دهقان
ویراستار	-
ناشر	انتشارات یاران قلم
گروه مخاطبان	کتابی‌ست همه پسند
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	144 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	?
شمارگان	1000 نسخه
قیمت	2000 تومان
شابک	978-964-2545-46-9

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• چارلی و لولا
• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

پیشنهادِ آخرِ هفته: «غیرِ منتظره» در سفری غیرِ منتظره همراهم بود. بُرده بودم تا در فراغت بخوانمش. پیش از آن از کریستین بوبن چیزی نخوانده بودم و در واقع، داشتم به دنیایی تازه پا می‌گذاشتم. این دنیایِ جدید در سحرِ یک روزِ تابستانی در شاهرود شروع شد. کنارِ پنجرهٔ قدیمیِ خانه‌ای حیاط‌دار نشسته بودم و می‌خواندم. هر صفحه، با نورِ تازه‌ای در روز همراه بود. تا عاقبت سپیده زد. نفسی عمیق کشیدم. انگار می‌خواستم همهٔ هوایِ صبح‌گاهی را بمکم. سینه‌ام، غیرمنتظره عمیق شده بود و در من قلبی تازه‌تر می‌تپید. بله، «غیر منتظره» این‌گونه پیش آمد.

بگذارید با یک شگفتی روبه‌روی‌تان کنم. تصور می‌کنم غیرمنتظره هم‌چون اسمش سراغِ آدم‌ها می‌رود؛ آن‌طور که سراغِ من آمد. نگار صدقی ترجمه‌ای استخوان‌دار از کتابی ارائه داده که درباره‌اش نوشته است: «این کتاب برایِ من یک اتفاق بود، یک غیرِ منتظره. برحسبِ اتفاق و در انتظارِ یک اتفاق آن را خریدم. دو صفحهٔ اول را خواندم و گذاشتم در گوشهٔ اتاق خاک بخورد -مثلِ خیلی کتاب‌هایِ دیگر. یک سال و نیمِ بعد، برحسبِ اتفاق و در پسِ یک اتفاق به سراغش رفتم…»

شاید برایِ شما هم باز کردنِ این صفحه یا خریدِ این کتاب، اتفاقی غیرمنتظره باشد. باشد یا نباشد، بعید می‌دانم خاطرهٔ آن از ذهن‌تان برود. قفسهٔ کتاب‌ها را به دنبالِ یک پیشنهادِ مناسب برایِ آخرِ هفته نگاه‌نگاه می‌کردم که یادش افتادم. اوووه، سال‌ها از خواندش می‌گذرد. سال‌ها از آن سحرِ خوش‌بویِ کنارِ پنجره دور شده‌ام. اما هنوز خاطره‌اش زنده است. باز برمی‌دارم و می‌خوانم… احساسی شبیه به همان صبح به من باز می‌گردد. و این اولین‌باری است که کتابی تا این حد قدرت دارد احساسات را به من بازگرداند.

مترجم در مقدمه‌اش این کتاب را «مجموعه داستان» معرفی می‌کند. نمی‌توانم با او موافق باشم. ساختارِ داستانی در نوشته‌هایِ غیرمنتظره دیده نمی‌شود. نوشته‌هایِ این مجموعه، روایت‌های روان، پر از تصویر، خیال‌انگیز و لطیف‌اند که ذهنِ ما را احاطه می‌کنند، اما قصه‌گو نیستند. این یعنی بد؟ ابداً.

وقتی رویِ مبل دراز کشیدم و دوباره «غیر منتظره» را دست گرفتم، آرامشِ از دست رفته‌ام را بازیافتم. این قدرتی است که در این کتاب موج می‌زند. بعد از هفته‌ای پر تلاطم، پر جدل و احیاناً ناخوشایند، کتابی را به شما پیشنهاد می‌کنم که می‌تواند آرام‌تان کند. «غیرِ منتظره» دستانی دارد که بی شباهت به دست‌هایِ نرمِ فرشتگان نیست.

بوبن با دست‌هایِ عاریه‌ایِ فرشته‌ای ناشناخته، پیشانی‌تان را نوازش می‌دهد. بعد کلماتِ نرم و سبکش را جاری می‌کند و با شما از مرگ، شادی، غم، زیبایی و عشق می‌گوید.

نشرِ ماه‌ریز کتاب‌سازیِ خوبی برایِ «غیر منتظره» کرده است که آن را دوست‌داشتنی‌تر می‌کند.

شناسنامه کتاب

عنوان	غیر منتظره
نویسنده	کریستین بوبن
تصویرگر	-
مترجم	نگار صدقی
ویراستار	-
ناشر	نشر ماه‌ریز
گروه مخاطبان	بزرگسالان
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد (خانم‌ها بیش‌تر می‌پسندند)
تعداد صفحات	104 صفحه
نوبت چاپ	پنجم - 1385
شمارگان	2200 نسخه
قیمت	1400 تومان
شابک	964-92147-0-4

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "شیرِ مادر" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

ژوزه ساراماگو -نویسندهٔ نوبلیستِ پرتغالی- برای دوست‌دارانِ فارسی‌زبانِ ادبیات، نام‌آشناتر از آن است که نیاز به معرفی مفصل داشته باشد. بسیاری از کتاب‌خوان‌ها شاه‌کار او «کوری» را خوانده‌اند و با رمان‌های درخشانِ دیگرش آشنایی دارند: «سال‌مرگ ریکاردوریش»، «تاریخ محاصرهٔ لیسبون»، «همهٔ نام‌ها»، «بالتازار و بلیموندا»، «بلم سنگی» و….

ساراماگو در آخرین سال‌های حیاتش دست به کاری زد که شاید در نظر اول باورنکردنی و البته جذاب باشد. او با نظمی حیرت‌انگیز از ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۸ تا ۳۱ اوت ۲۰۰۹ در وبلاگِ شخصی‌اش یادداشت‌هایی نوشت و روند نوشتنش را حتی هنگامی که برای معرفی کتاب‌هایش یا شرکت در برنامه‌های مختلفِ فرهنگی از لانزاروته -جزیرهٔ محل اقامتش- به سفرهای بسیار دور می‌رفت قطع نکرد. حاصل این یادداشت‌ها در کتابی با نام «نوت بوک» منتشر شد. کوتاه‌زمانی است که نشر ثالث (با فاصله‌ای حدود یک سال از زمانِ انتشار اثر به زبان اصلی) ترجمهٔ مینو مشیری از نوت بوک را به بازار فرستاده است. و حالا انبوهِ دوست‌دارانِ

ایرانی ساراماگو فرصت دارند که به دنیای نویسندهٔ محبوب‌شان سرک بشکند و شخصیت و عقاید او را بهتر بشناسند.

ساراماگو در نوت بوک دربارهٔ همه‌چیز و همه‌کس اظهارنظر می‌کند! از سیاست‌مدارها، شخصیت‌های تاریخی و بزرگانِ ادبیات و هنر گرفته تا بحرانِ مالی بین‌المللی، برزیلی نگون‌بختی که در متروی لندن کشته شد و اسکاتلندیارد خونش را پای‌مال کرد و حتی قدرت‌طلبی‌های واتیکان و سو‌ء‌استفاده‌های پاپ از مذهب (نکته‌ای که از جمله بیان‌گر احاطهٔ همه‌جانبهٔ او به وجوهِ مختلفِ حیاتِ بشر معاصر و اتفاقاتی است که در جای‌جایِ جهان روی می‌دهد.)

اما مهم‌ترین روی‌کردِ ساراماگو در یادداشت‌های این کتاب -که از او تصویر روشن‌فکر و منتقدی چپ، شجاع، و حق‌طلب به دست می‌دهد- دفاع جانانهٔ او از مظلومیتِ تاریخی مردم فلسطین و انتقاد از جنایت‌های وحشیانه‌ای است که اسراییلی‌ها علیه این مردم به‌خصوص در غزه مرتکب می‌شوند. ساراماگو بارها و بارها در نقش یک انسان‌دوستِ صریح و صادق، از خشونت‌ها و برخوردِ حیوانی اسراییلی‌ها بیزاری می‌جوید و جامعهٔ بین‌المللی را به دلیل سکوت و انفعال به هم‌دستی با این اقدامات متهم می‌کند.

او همچنین بوش و برلوسکونی را آماج شدیدترین انتقادها قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که سرِ سوزنی مصلحت‌طلبی و منفعت‌خواهی شخصی در وجودش نیست و هرجا احساس کند حقی از مردم ضایع می‌شود، به میدان می‌آید و به افشاگری و حق‌طلبی برمی‌خیزد. او شفقت و احساساتِ انسانی را تا آن‌جا جلا می‌دهد که به دفعات حتی از حقوق حیوانات دفاع می‌کند و خواستار جمع‌آوری سیرک‌ها و باغ وحش‌ها می‌شود.

همان‌طور که اغلبِ مخاطبان می‌دانند، ساراماگو شیوهٔ نگارش خاصی دارد؛ از علائم سجاوندی به‌ندرت استفاده می‌کند و

ژوزه ساراماگو

در جمله‌بندی و نثرپردازی سبکی منحصر به فرد را به نمایش می‌گذارد. اما در نوت بوک نثر و لحن ساراماگو با آثار دیگرش تفاوت اساسی می‌یابد. او از نقطه، ویرگول، پاراگراف و علائم نگارشی دیگر استفاده‌ می‌کند و نشان می‌دهد که درکی کامل از چرایی استفاده از  فرم ویژهٔ آثار داستانی خود دارد.

این‌که چه‌ انگیزه‌ای باعث می‌شود یکی از پرمخاطب‌ترین نویسندگان عصر ما در جستجوی مخاطبان تازه، به اینترنت روی ‌آورد و احساس کند باید اعتراض‌ها، تأملات، مقاله‌ها و یادداشت‌هایش را دربارهٔ موضوعاتِ گوناگون از طریق اینترنت به گوش مردم برساند، موضوعی است که جای تأمل و بررسی بسیار دارد. مهم‌تر این‌که اکنون یادداشت‌های ساراماگو در دستِ ماست و شاید به اندازهٔ یک اتوبیوگرافی به شناختِ ما از این نویسندهٔ بزرگ معاصر یاری می‌رساند.

ظاهراً نوت بوک از پرفروش‌هاست و نسخه‌های چاپ اولش در آستانهٔ اتمام است، اما نباید انتظار داشت استقبال مخاطبان از این کتاب مانند کوری یا آثار داستانی دیگر ساراماگو باشد. نوت بوک خواننده‌ای فعال، تیزهوش، و باحوصله می‌خواهد تا بتواند لذتِ متن را با او شریک شود.

بیش‌تر بخوانید:

• گفتگویِ کوتاه با ساراماگو، دربارهٔ مخاطبانش، کتاب‌هایی که می‌خواند و…
  

شناسنامه کتاب

عنوان	نوت‌بوک
نویسنده	ژوزه ساراماگو
تصویرگر	-
مترجم	مینو مشیری
ویراستار	-
ناشر	نشر ثالث
گروه مخاطبان	بزرگسالان
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	344 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	اول - 1390
شمارگان	1100 نسخه
قیمت	10 هزار تومان
شابک	9643807673

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژهٔ شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

امین سروری – پیشنهاد آخرِ هفته: به آخرِ هفته رسیده‌ایم. شاید از سرگرمی‌هایِ همیشگیِ این دوره و زمانه خسته شده‌اید و دنبال تجربه‌ای جدید می‌گردید. از پای تلویزیون نشستن، مهمانی رفتن و وب‌گردی در روز تعطیل خسته شده‌اید و می‌خواهید آخرِ هفته کتابی بخوانید.

اما مثل اکثرِ مردمِ این زمانه با کتاب میانهٔ خوبی ندارید و نامِ آخرین کتابی را که خوانده‌اید یادتان نمی‌آید. دنبالِ یک کتابِ کم‌حجم می‌گردید که هم بتوانید چند ساعته تمامش کنید و هم برای شروعِ کتاب‌خوانی، زیاد بِهِتان فشار نیاید.

جوانی را به یاد می‌آورید که در نمایشگاهِ کتاب، کارتِ ویزیتِ سایتِ کتابخوانی‌اش را به دستتان داد و گفت: «سایت ما را ببینید.» کیفِ کارت‌هایتان را برمی‌دارید و پیدایش می‌کنید. «اشا دات آی آر» را باز می‌کنید. گوشهٔ سمتِ راست، زیرِ عنوانِ «پیشنهادِ کتاب»، چشم‌تان به عبارتِ «پیشنهاد آخر هفته» می‌افتد. کلیک می‌کنید.

****

حالا این‌جائید.

«آئورا» نوشتهٔ کارلوس فوئنتس نویسندهٔ معاصرِ مکزیکی، یکی از معدود قصه‌های خوب، با  زاویهٔ دید دوم شخص است که به سبکِ بومی و ویژهٔ نویسندگانِ

آمریکای لاتین یعنی «رئالیسم جادویی» به رشتهٔ تحریر درآمده است. اثرِ دیگرِ فوئنتس با این سبکِ روایت، «مرگ آرتیمیو کروز» است که به اعتقادِ منتقدانِ ادبی از بهترین آثارِ وی به شمار می‌رود.

آئورا، داستانی در  پنجاه و هفت صفحه‌ است که خواندنش بیش از یکی دو ساعت طول نمی‌کشد؛ داستانِ عجیبِ یک تاریخ‌دانِ جوان که با پیشنهاد کارِ عجیب و پرمنفعتِ یک پیرزن روبه‌رو می‌شود. فلیپه منترو -تاریخ‌دانِ جوان- قرار است خاطراتِ ژنرال یورتنه همسرِ فقیدِ پیرزن را تدوین، بازنویسی و سپس چاپ کند.

فلیپه که در خانه‌ای قدیمی و همیشه تاریک سکنی گزیده است، با پیرزن و برادرزادهٔ جوانش -آئورا- زندگی می‌کند. داستانِ اصلی از اولین ملاقات با آئورا شروع می‌شود و تا آخرِ کتاب خواننده را با خود می‌برد.

فضاسازیِ داستان، از آن‌جا که همواره خواننده موردِ خطاب قرار می‌گیرد، بسیار تأثیرگذار است. از این جهت، خواننده با قهرمانِ داستان خیلی زود شروع به هم‌ذات‌پنداری می‌کند. گویی خود را در خانه‌ای تاریک و قدیمی در مرکزِ مکزیکوسیتی می‌یابد که ناخواسته درگیرِ ماجرایی عشقی شده است و بینِ تعهدِ حرفه‌ای و جذبهٔ عشقیِ خود دچارِ کشمکش است.

روایتِ داستان ساده است. این سادگی ممکن است خواننده را به غلط بیندازد. روایت ساده، لزوماً داستان را ساده نمی‌کند. اتفاقاً داستان بسیار پیچیده است؛ پیچیدگیِ خاصِ داستان‌های مجیکِ رئال که تا آخرِ داستان اصلاً معلوم نمی‌شود قضیه چیست و داستان از چه قرار است! از این بابت توصیه می‌کنم از خواندنِ دوبارهٔ کتاب پرهیز کنید و بدانید که حالتِ گیجی پس از اتمامِ خواندنِ کتاب، فقط مختصِ شما نیست. علاوه بر اقتضائاتِ ویژهٔ سبکِ رئالیسم جادویی، خلاقیتِ ادبیِ فوئنتس همان چیزی است که شما را دچار گیجی و سردرگمی می‌کند. باید کمی صبر کنید تا با ته‌نشین شدنِ داستان در لایه‌های عمیق‌ترِ ذهنتان، چیزهای بیش‌تری دستگیرتان شود.

ترجمهٔ کتاب روان نیست، ولی خوب است. شاید تعهدِ مترجم در وفاداری به متنِ اصلی باعثِ این موضوع شده باشد. برخلاف ترجمه‌های امروزی که آثارِ آفرینشِ ادبی و پیچیدگی‌های شیرینِ هنریِ داستان را فدای روانیِ متن و سهل‌خوانیِ کتاب می‌کند، آئورا در ترجمه پیچیدگی‌های ادبی را در توصیفاتِ بدیع از صحنه‌ها و فضاهای رازآلودِ روحانی و معنوی حفظ کرده است.

با تمام شدنِ داستانِ آئورا به بخشِ پیوست می‌رسیم. پیوستِ کتاب نوشته‌ای است از فوئنتس با عنوان «چگونه آئورا را نوشتم»؛ مجموعه‌ای پراکنده از خاطراتِ فوئنتس در مکزیک و پاریس، و تأثیراتِ فیلم، موقعیت‌ها و اشخاصِ مختلف در شکل‌گیری این داستان. خواندن این قسمت نشان می‌دهد که چگونه یک نویسنده از زباله برق تولید می‌کند.

خواندنِ داستانِ کوتاهِ پنجاه و هفت صفحه‌ایِ آئورا در آخرِ هفته می‌تواند تجربهٔ جدیدی باشد. تجربه‌ای دلپذیر برای از بین بردنِ رخوت و کسالتِ ذاتیِ روزهای تعطیلِ آخر هفته.

شناسنامه کتاب

عنوان	آئورا
نویسنده	کارلوس فوئنتس
تصویرگر	-
مترجم	عبدالله کوثری
ویراستار	-
ناشر	نی
گروه مخاطبان	بزرگسالان
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	94 صفحه - رقعی
نوبت چاپ	پنجم - 1390
شمارگان	2000 نسخه
قیمت	2000 تومان
شابک	964-312-874-1

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• چارلی و لولا
• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

یادداشت‌ها و خاطراتِ خودنوشتِ نویسندگان را بیشتر از آثار و کتاب‌هایشان دوست دارم. این نوشته‌ها و یادداشت‌ها از اتفاقاتِ جزئی و کوچکِ زندگی ِ افرادی حکایت می‌کنند که شما پیش‌تر آن‌ها را با داستان‌ها و در اصل خیال‌پردازی‌هایشان شناخته‌اید. البتّه برای خواندنِ خاطراتِ یک نویسنده، لزوماً نیازی به خواندن آثارش نیست. امّا اگر از او و دنیای ذهنی‌اش پیش‌زمینه‌ای داشته باشید، آن یادداشت‌ها برایتان طعم دیگری خواهند داشت.
گابریل گارسیا مارکز را در حد یک مجموعه داستان می‌شناختم که یادداشت‌های پنج‌ ساله‌اش را در دست گرفتم. این کتاب، یادداشت‌های این  نویسنده‌ٔ مشهور را از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ در برمی‌گیرد و جزءِ خاطراتی نیست که نویسندگان پیش از کسب شهرت به نویسندگی نوشته‌اند.
روایت‌های مارکز خواندنی و سبک بیانش ساده و صمیمی است؛ به طوری که هنگام خواندن ِ خاطراتش حس می‌کنید روبه‌رویش نشسته‌اید و مشغول گفتگویی دوستانه هستید. کم بودنِ تعدادِ صفحاتِ هر بخش، وسوسه‌تان می‌کند که مثلاً پیش از خواندن یادداشت‌ بعدی کتاب را کنار نگذارید. البته عنوان‌های جذابی هم که برای هر بخش انتخاب شده است به تأثیر این وسوسه می‌افزاید. گاهی پیش می‌آمد که ناگهان متوجه زمان می‌شدم و می‌فهمیدم ساعتی است پای صحبت‌های این مرد نشسته‌ام بی آنکه ذره‌ای احساس خستگی کنم. خاطرات مارکز کمی هم عجیب و دور از ذهن است. گاهی شک می‌کردم که این واقعاً یک خاطره است یا ایده‌های داستانیِ یک نویسنده هم چاشنی آن شده است؟ اتفاقات غریبی که حتی تصور بعضی‌هایشان هم برایم غیر ممکن است! البتّه در پی‌نوشتِ بعضی از صفحات کتاب می‌خوانیم که مثلاً خاطره‌ای بعدها ایدهٔ یکی از داستان‌های مارکز شده است. میان یادداشت‌هایش ردپایی از نویسندگانِ بنامِ دیگر هم دیده می‌شود. مثلاً در یکی از بخش‌ها از اولین و تنها دیدارش با ارنست همینگوی روایت می‌کند و… دربارهٔ دشواری‌های راهِ نویسندگی و جایزهٔ نوبل هم حرف‌های زیادی دارد. حرف‌هایی که یک علاقه‌مند به نویسندگی بعد از خواندنشان متوجه می‌شود این راهی نیست که برخی به آسانی و برخی به سختی آن را طی کرده باشند. بلکه تمام نویسندگانِ بزرگ، سختی‌های مربوط به کارشان را تحمل کرده‌اند و به واسطه‌ٔ آن دشواری‌ها به این جایگاه رسیده‌اند. لا‌به‌لای خاطراتش توصیه‌های خوب و مفیدی هم برای نویسندگانِ تازه‌کار دارد که خواندنشان به قلمِ نویسنده‌ای چون او خالی از لطف نیست.
ناگفته نماند که ترجمهٔ خوب و روان بهمن فرزانه هم در قرار دادن این کتاب جزءِ کتب خواندنی تأثیر بسزایی داشته است.

شناسنامه کتاب

عنوان	یادداشت‌های پنج‌ ساله
نویسنده	گابریل گارسیا مارکز
تصویرگر	-
مترجم	بهمن فرزانه
ویراستار	-
ناشر	نشر ثالث
گروه مخاطبان	فرقی ندارد
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	352
نوبت چاپ	سوم - 1389
شمارگان	2200
قیمت	10000 تومان
شابک	978-964-380-715-3

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژه‌ٔ شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی