
فرض کنید رئیسِ جمهورِ ایران سالِ 1391 را سالِ کتاب و کتابخوانی نامگذاری کند و بگوید: «با
با تألیف کتابِ صیفیجات در آئینهٔ ادبیات پارسی گامی بلند در راستای توجیهِ مردمِ ادبدوستِ ایران به
جعفریان: انتظارمان این است که واقعبینی حاکم باشد
جعفریان فعالیتهای این حوزه را «خوب» میداند اما میگوید: در مورد انقلاب خیلی چیزها را از شکل اصلیاش درآوردیم!
جلدهایِ دوم و سومِ «آئینه جادو» + «توسعه و مبانی تمدن غرب»
یاحسینی: معلوم نیست چند درصد از آثار تاریخشفاهی جنگ حذفیات دارند
دانشور هر کار کند باز هم دارد از دیدگاهِ زنی اشرافی به جامعهاش نگاه میکند و همین است که راویِ او حتی نمیتواند به اندازهٔ یوسف به میانِ مردمِ دهات برود
کمتر مخاطب جدی ادبیات را در کشور پیدا میکنید که اسم «هاروکی موراکامی» را نشنیده باشد. موراکامی نویسندهٔ ۶۰ سالهٔ ژاپنی است که در جهان و در کشور ما از آثارش به خوبی استقبال شده است. از او در ایران رمانهای «کافکا در ساحل»، «پس از تاریکی»، مجموعه داستانهای «دیدن دختر صد در صد دلخواه [...]
صدای خندههایی که در محوطه پیچیده بود به دهان ها بازگشت. بعد صدای بلند آژیر از سراسر محیط جمع شد و در پله برقی فرورفت. چراغ چشمک زن کنار پله برقی مدام روشن و خاموش میشد. سمانه مبهوت به مردم نگاه کرد. چادر که در دستهایش مچاله شده بود باز شد. گوشهٔ پارهٔ آن به طرف پله برقی کشیده شد و زیر دندانهای پله برقی فرو رفت. سمانه داشت چادرش را میکشید. صدای جیغ او به دهانش بازگشت. پله برقی راه افتاد .

پیشنهاد کتاب

نتیجهٔ بداههنویسیِ نویسندگانِ
مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصههایی
کوتاه و لطیف است 
تبلیغ
همخانه
تماس 
امکانات