بهار برایم کاموا بیاور رمانی است در قالب نامه‌. نامه‌ها را زنی برای همسرش می‌نویسد و در آن‌ها برای او و بیشتر برای ما از زندگی‌شان می‌نویسد.

وارد کتابفروشی می‌شدیم و اطلاعاتی مثل موضوعاتِ موردِ علاقه برای مطالعه، نامِ کتاب‌ها و نویسندگانی را که دوست داریم به دستگاهِ موردِ نظر می‌دادیم

داستانِ کتاب با رفتنِ سلوچ آغاز می‌شود. سلوچ پیش از آغازِ داستان پا از روستای زمینج بیرون گذاشته و ما و خانواده‌اش را ترک کرده است

نوشتن؛ تنها بر استعداد استوار نیست. درست است که استعداد یکی از پایه‌های اصلی آن به شمار می‌رود امّا برای خوب نوشتن، باید مطالعه کرد و از قوانین و ضوابط آن آگاه شد.

لا‌به‌لای خاطراتش توصیه‌های خوب و مفیدی هم برای نویسندگانِ تازه‌کار دارد که خواندنشان به قلمِ نویسنده‌ای چون او خالی از لطف نیست.

«خاطره‌های پراکنده» درست مثل یک دفترچه‌ٔ خاطرات -که باعث می‌شود چند لحظه‌ای از حال کنده شویم به دنیای پر از صمیمیت گذشته سفر کنیم- شیرین و سرگرم‌کننده است

نامه‌های کاغذی، فاصله‌ها را از بین می‌برند و پنجره‌ای تازه به روی ما می‌گشایند و باعث می‌شوند ما حضور نویسنده را نزد خودمان احساس کنیم.

کلبهٔ عموتام، برای بیش‌تر ما اسم آشنایی‌ست. اکثر ما حداقل یک‌بار دربارهٔ موضوع و اهمیت آن شنیده‌ایم. داستان این کتاب، دربارهٔ زندگی تلخ و غم‌انگیز بردگان است. بردگانی که با گذشت زمان، معنای آزادی را از یاد برده‌اند و خود را محکومینِ ابدیِ این زندگی رقت‌بار می‌دانند. عمو تام (عمو تُم) نام یکی از همین [...]

اگر شما شانس داشته باشید، فقط یک شانس، تا به گذشته برگردید و اشتباهی را که در زندگی مرتکب شده‌اید جبران کنید، از این فرصت استفاده می‌کنید؟

کتابی است که از گذشته حرف می‌زند؛ طوری که از حال عقب نمی‌مانی، حسرت گذشته را نمی‌خوری