
فرض کنید رئیسِ جمهورِ ایران سالِ 1391 را سالِ کتاب و کتابخوانی نامگذاری کند و بگوید: «با
با تألیف کتابِ صیفیجات در آئینهٔ ادبیات پارسی گامی بلند در راستای توجیهِ مردمِ ادبدوستِ ایران به
جعفریان: انتظارمان این است که واقعبینی حاکم باشد
جعفریان فعالیتهای این حوزه را «خوب» میداند اما میگوید: در مورد انقلاب خیلی چیزها را از شکل اصلیاش درآوردیم!
جلدهایِ دوم و سومِ «آئینه جادو» + «توسعه و مبانی تمدن غرب»
یاحسینی: معلوم نیست چند درصد از آثار تاریخشفاهی جنگ حذفیات دارند
روایت بیهقی همه عین واقعیت و همان صحنهای است که اتفاق میافتاده است، اما براستی این صحنهها با قلم توانای او جان گرفته و پرورده شده است. بیهقی در رویدادهای واقعی دخل و تصرف نکرده و همهٔ آنها را مستند و مستدل بیان کرده است.
جستجویی مختصر در میان متون کهن فارسی، گنجینهای عظیم از فرهنگ و ادب را در پیش روی ما مینهد. اما اشیای موجود در این گنجینه آنچنان کهنه، غبار آلود و پیچیده شده در تار عنکبوتهای متعدد است که برای امروز مفید و کارآمد نیست. پس چرا به آنها میگوییم: «گنجینه»؟
اتاق ما خیلی ساده آرایش شده: آبی برای وضو، گلیمی زیر پا، رفی برای قراردادن چند کتاب… و بعد ما و شما. پیشنهاد میکنیم، میخوانیم و تعریف میکنیم.
تعارف نکنید! شما هم بفرمایید!

پیشنهاد کتاب

نتیجهٔ بداههنویسیِ نویسندگانِ
مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصههایی
کوتاه و لطیف است 
تبلیغ
همخانه
تماس 
امکانات