ترجمهٔ «شکارچی رؤیا» محصول انتشاراتِ «روشنگران و مطالعات زنان» یک افتضاح کامل است. نه فقط از بابت اشتباهات و بی‌دقتی‌های محسوسش، بلکه به دلیلِ خراب کردنِ کار نویسنده‌ای بزرگ.

مسئولیتِ بچه‌ها، معمولاً برای پدر و مادرها، یک چالش است. به ویژه این روزها که هر چه می‌گذرد، بچه‌هایی باهوش‌تر و توأمان گستاخ‌تر به دنیا می‌آیند. این مسئولیت، زایندهٔ نیازهای چشم‌گیری است. طبعاً به دنبال هر نیاز، ابزار و امکاناتی برای رفعِ نیاز به وجود می‌آید. حالا دیگر زمانِ مشورت گرفتنِ از خاله‌خان‌باجی‌ها

«سه دیدار» روایتِ دلچسبی است. داستانی خوش‌ساخت، خوش‌قلم دربارهٔ زندگی فردی و اجتماعی حضرت سید روح الله خمینی

کربلایی‌لو، در جلسهٔ نقد کتابش در خانهٔ کتاب اشا، علناً گفت: مخاطب برای من مهم نیست. اما این جمله، بدون جواب نماند. در همان جلسه، وقتی نویسندهٔ جوان با این سؤال مواجه شد: اگر مخاطب برایت مهم نیست، پس چرا کتابت را چاپ می‌کنی؟

برخلاف آن‌چه همهٔ ما منتظرش بودیم، فضای نمایشگاه به بیرون از شبستان منتقل نشده و این ساختمان خطرناک، همچنان مملو از غرفه‌های نمایشگاهی از جنس چوب است! در بالای هر یک از درهای خروجی محوطهٔ شبستان، عبارت «خروج اضطراری» را زده‌اند اما مسئولان برگزاری نمایشگاه به خوبی می‌دانند این درها آن‌قدر کم‌عرض‌اند که نمی‌توان «خروج اضطراری» نامیدشان.

اعتماد به نفس، همان چیزی است که باید از فتحعلی شاه قاجار آموخت. و این فتحعلی شاه، همان شاهِ قاجار است که در زمانِ حکومتش، بخش‌های مختلفی از خاک کشور تقدیمِ اجنبی شد

باید استدعا کرد از جنابان آقایان، که بیایند و اساساً 100 داستان با موضوع انقلاب که در 4-5 سال اخیر منتشر شده را معرفی کنند. نتیجه هرچه باشد، مطمئناً تصمیم‌گیران فرهنگی را در گرفتن تصمیم به برگزاری جشنواره و جایزه با موضوع داستان و رمان انقلاب یاری خواهد کرد.

مزهٔ «کاسنی» با این کتاب است. تلخی دارد، اشکت را طلب می‌کند، اما منفعت‌هایی دارد.

از نام و ایمان کسان نپرسید و بی پرسشی، نان دهید

«خانهٔ کتاب اشا» بر آن است تا ذیل این نوشته، دیدگاه‌های شما دوست‌دارانِ کتاب و مطالعه و اعضایِ گودریدز را دربارهٔ مسدود شدن این سایت وابسته به «گوگل» بداند و نگره‌های مختلف را به تقابل یا تفاهم، کنار هم بنشاند. نظر شما چیست؟