بسیاری‌مان «ونسان ون‌گوگ» را با آثار نقاشی‌اش می‌شناسیم. اما خیلی از ما، از فراز و نشیب‌های زندگی این نقاش صاحب سبک بی‌خبریم. اگر آشنایی با مشقات زندگی ون‌گوگ برای‌تان جذابیت دارد، بد نیست تا مخاطب «ونسان ون‌گوگ» نوشتهٔ «هربرت فرانک» باشید.

اضطراب او در یادگیری به حدی است که حتی به صورت واکنشی منفی بروز می‌کند و کار را به جایی می‌کشاند که وی ذوق و استعداد آموزش را در دیگران نیز مورد نکوهش قرار می‌دهد. او در نامه‌ای به خواهرش ویله‌مین که شدیداً مورد علاقهٔ اوست، چنین می‌نویسد:

«برایم بسیار عجیب است که تو فکر می‌کنی، برای این‌که بتوانی چیزی بنویسی، باید حتما تحصیل کنی. خواهر کوچک و عزیزم؛ برقص، به کاری دفتری مشغول شو یا حتی به ارتش که مورد علاقه‌ات است راه پیدا کن، ولی یادگیری این زبان هلندی را کنار بگذار، زیرا از این کار بیهوده و احمقانه چیزی عایدت نخواهد شد…»

[از کتاب ونسان ونگوگ - صفحهٔ ۸۲ تا ۸۳]

فرانک، در اثرش به زندگی نقاش هلندی می‌پردازد و از اسناد و نامه‌های به جا مانده از ون‌گوگ برای مستندسازی زندگی او بهره می‌گیرد. ون‌گوگ زندگی عجیب و غریبی دارد. او برای نقاش شدن، دشواری‌های بی‌شماری از سر گذرانده که بسیاری از ما حتا تحمل تصورشان را نداریم. از این حیث، خواندن «ونسان ون‌گوگ» درس‌های زیادی برای امثال ما خواهد داشت. خواندن این کتاب، هجی حرف به حرفِ «خواستن، توانستن است» برای مخاطبِ کتاب است.

«ونسان ون‌گوگ» به ما می‌گوید چطور نقاش بد یا بی‌استعداد، به صاحب سبک مبدل می‌شود.

برای شما که با استعداد و تنبلی و تلاش و سرزنش‌ها در زندگی‌تان مادام گلاویز می‌شوید، کتاب «ونسان ون‌گوگ» خواندنی و درس‌آموز است؛ به ویژه با نثر و سبکِ نزدیک به داستانش.

این کتاب از کودکی تا زمان مرگ «ونسان ون‌گوگ» -نقاش صاحب سبک هلندی- را به مدد اقوال خود وی و نزدیکانش روایت می‌کند و در پایان نیز، تقویم زندگی ون‌گوگ را ارائه می‌دهد.