به نظر من حافظ هفت یکی از بهترین آثاری است که دربارهٔ سفرِ رهبر به استان‌ها نوشته شده است. برای این کتاب انرژیِ زیادی صرف و در سطحِ رمان دیده شده است. کنارِ هم گذاشتنِ وقایعِ مستند در کنارِ صحنه‌های غیر واقعی کارِ بسیار مشکلی است و از این لحاظ اثرِ متمایزی خلق شده است.

آقای صحرایی به جای این‌که صرفاً به نوشتنِ سفرنامه بسنده کند، برای کار بسیار وقت گذاشته و از عناصر و ساختارِ داستانی حداکثرِ استفاده را کرده و به عنوان اثری جدی در حوزهٔ ادبیاتِ داستانی به آن پرداخته است و همین باعث شده است ما اثری زیبا ببینیم.