تا به حال خیلیها دربارهٔ صادق هدایت مطلب نوشتهاند. از م.ف. فرزانه گرفته تا محمدرضا سرشار. خیلیها او را ستودهاند و برخی هم فحشنامهای مفصل دربارهاش نوشتهاند. کمتر کسی تا به حال با انصاف و صداقت از او یاد کرده است. منتقدان و ستایشگران او، معمولاً یا از این ورِ بام افتادهاند یا از آن ورِ بام!
امروز با مکتوبِ دیگری دربارهٔ هدایت و بوف کور آشنا میشوید. افکار و عقاید بوفِ کوری را یکی از دوستانم به من معرفی کرد. کتابی که به شکلی متفاوت دلخوریاش را از نوشتههایِ هدایت نشان داده است:
.
.
افکار و عقاید بوف کوری را محمد مقدسی سالها پیش نوشته است. انتشارِ این اثر به قبل از انقلاب باز میگردد (۱۳۵۲). او در آغاز کتاب تأکید کرده است که کتابش دو ساعت از وقتِ «ذیقیمت» مخاطبان را خواهد گرفت. مقدسی کتابِ افکار و عقاید بوف کوری را به «دانشگاه» و «دانشجویان» تقدیم کرده است.
مقدسی پیش از آغازِ بخشی از کتاب که به بررسیِ لغاتِ بیادبانهٔ بوف کور میپردازد، «پوزش و معذرت» نوشته است. متنِ این پوزش را در عکسِ بالا میبینید. اما نکتهٔ جالبتر، درخواستی است که نویسندهٔ کتاب از مخاطبان کرده است:
«استدعا میشود این قسمتِ کتاب از صفحهٔ ۷۲ تا ۷۴ را پس از مطالعه پاره پاره کرده، بسوزانید.»
عذابِ وجدانِ نویسنده از نقلِ لغاتِ خارج از ادب در صفحاتِ ۷۲ تا ۷۴، به قدری است که او از مخاطبان خواسته است این صفحات را بسوزانند. اما نکتهٔ جالبتر را در عکسِ پائین ببینید:
نویسنده-مؤلفِ کتاب، در صفحات جایِ برش گذاشته است. او با این کار، بر استدعایش از مخاطب تأکید کرده است!
نظرِ شما دربارهٔ این ایده چیست؟ اگر موافق باشید، کارِ سختی پیشِ رو دارید. باید همین حالا مونیتورتان را بشکنید و بسوزانید!























چارلی و لولا هدیهٔ خوبی برایِ خودتان و
کوچولویتان است 
تبلیغ






آثار صادق هدایت موافقان ومخالفانی رو داره که هر کدوم نظرشون محترمه!
منم ابا نوشته هایی که جهت فکری صادق هدایت رو بهتر و روشن تر نشون بده موافقم.
به نقد و محتوای آثار جناب هدایت در این کامنت کاری ندارم.
اما به نظرم
کاری که نویسنده کرده (ایشون رو مطلقا نمی شناسم)
خیلی خیلی به وجدان انسانی و اسلامی نزدیک تر از کاریه که خیلی ها به بهانهی نقد آثار موهن می کنن.
برخی به بهانه ی نقد هر موهن و موهومی رو در اختیار خواننده می ذارن؛ فارغ از این که خواننده کی هست! و بی توجه به این که با مکتوب کردن یه متن بر ماندگاری ش و بردش می افزایند!
نمی تونم بگم آثار هدایت شایسته ی چنین برخوردیه! اما به نظرم اگه واقعا نویسنده نوشتن ناسزا و بی تربیتی رو برای نقد این متون لازم دونسته به نظرم کار خوبی کرده که امحای این زشتی رو هم راحت کرده و ترغیب کرده مخاطبش رو که تنها متن زشت رو از کتاب حذف کنه و کل کتاب رو به خاطر اون چند صفحه دور نریزه