جایزهٔ بوکر، یک مروّجِ تأثیرگذارِ زبانِ انگلیسی است که از زمان تولدش تا کنون، همواره گسترش داشته است. از دورهای فقط به انگلستانیها و ایرلندیها اهدا میشد، اما طولی نکشید که آسیاییها هم به این جایزهٔ بریتانیایی خوشآمد گفتند. در یکی-دو سالِ اخیر، بعضی از روزنامهنگارانِ ایرانی، تصور میکردند ایران از حضور در این جایزه «بینصیب» است، اما بوکر امسال برایِ نویسندگانیِ ایرانی هم آغوش باز کرد.
روز گذشته (۲۶ ژوئیه ۲۰۱۱) فهرستِ نامزدانِ این دوره از بوکر بینالمللی اعلام شد. بارِ دیگر، رسانههایِ ایرانی به این موضوع پرداختند. در میانِ رسانههایِ فارسیزبان، وبسایتِ خبریِ بیبیسی در معرفیِ جایزهٔ بوکر مَن نوشت: «ریاست هیئت ۵ نفرهٔ داوران بر عهدهٔ استلا ریمینگتون، نویسنده و رئیس پیشین سازمان ام آی ۵ بریتانیاست.»
ام آی ۵، یکی دیگر از سازمانهایِ امنیتیِ انگلستان است. این سازمان در وبسایتِ فارسیاش، خود را اینگونه معرفی میکند: «سازمان امنیت (ام آی فایو) مسئول محافظت انگلستان (UK) ازخطرهای احتمالی علیه امنیت ملی است.»
به عقیدهٔ شما، چرا فردی با سابقهٔ یک حرفهٔ امنیتی، رئیسِ هیئت داورانِ یک جایزهٔ ادبی میشود؟
ظاهراً فقط مدیرانِ فرهنگیِ ایران سابقهٔ نظامی و امنیتی ندارند! این اشتراک دلیلی دارد؟
دربارهٔ این موضوع، از طریقِ فرمِ پائینِ صفحه (نظر شما چیست؟) دیدگاه خود را بیان کنید.
چارلی و لولا هدیهٔ خوبی برایِ خودتان و
کوچولویتان است 
تبلیغ
اینجانب هیچگاه دیدگاه خود را در مورد مسائل امنیتی بیان نمیکنم. اصرار نفرمایید.
بسم الله.
من بیشتر فکر میکردم توی ایران مدیرا نظامی هستند.
اما در اصل میشه نتیجه گرفت تمامی این جنگها و تهاجمات فرهنگی به کشورهایی مثل ایران مال اینه که مدیران ارشد فرهنگی غرب همون ژنرالهای بلند پایه نظامی و امنیتی هستند و برنامهریزی برای جنگ فرهنگ میکنند.
فرقش با مسئولین نظامی ایران اینه که مال ما برنامه ریزی ندارند وگرنه بیشتر موفق خواهیم بود.
«گزارش یک جشن» حاتمیکیا بیاد بیرون شاید معلوم شه
به تو مربوط نیست
بسم رب
عده ای بر این باورند که ما اصلا در جایگاهی نیستیم که کشوری مثل آمریکا ،رسانه ای مثل هالیود و سرمایه دارانی به بزرگی یهود برای ما از وقتشون بزنند ، و در فکر تاثیر گذاری بر ما باشند از نظر چنین افراد این تفکرات بیشتر چیزی شبیه توهم توطیه است ، و افرادی مثل دکتر عباسی ها که موشکافانه حتی در تفسیر فیلم ها وسریال های هالیوددی وارد شده اند متوهمانی بیش نیستند ، اما از نظر نویسنده این نظر افرادی قادر به درک این تاثیر گذاری هستند که شرایط فجیع به بیان رهبر عزیزمان شبیخون فرهنگی را درک کرده باشند
بحث در الفظ نیست ولی آنگاه که یک نظامی درکی که به واسطه دیدارهای پیاپی ازشبیخون میابد، می تواند به درستی درک کند که شبیخون یعنی چه و وقتی فرماده کل (رهبر عزیزمان ) به افسران این جنگ (نرم ) (جوانان ) این شبیخون را متذکر می شوند مطمینا این افسران ارشد بالا دست هستند که باید پیگیر دادن درک صحیحی از این مساله (شبیخون فرهنگی ) به افسران باشند
(تجربیات عملی و واقعی و دیداری این افراد در طول سال ها علل الخصوص جنگ تحمیلی ۸ ساله ، درک عمیقی البته به بعض از این فرهنگی کاران که از جمله آنها می توان به دکتر تلوری ، دکتر عباسی و دکتر رحیم پور ازغدی افرادی چون سعید قاسمی ها این روحیه را به این افراد که هنوز دارای روحیه کار فرهنگی را دارند البته با تفاوت در جزییاتی والبته در بعضی موارد رویه عملکرد ها ولی متفق و متحد در پیروی از رهبر خود ، پیگیر این بصیرت افزایی در نسل جوان و مهم تر از آن پیگیر ومدرک تاثیرات رسانه ها و عوامل بیگانه در فرهنگ باشند )