توضیح اشا: آنچه خواهید خواند، نوشتهٔ «محمد حسین اعلمی» نوجوانِ کلاسِ دوم راهنمایی است. محمدحسین، نوجوان اهل مطالعهای است که هم به خوبی کتاب میخواند و هم به خوبی دربارهٔ کتابها مطلب مینویسد. یکی از مطالب او دربارهٔ مجموعه رمانِ نوجوانِ «سرزمین اشباح» اینک، بدون دخالت و تغییر، پیش روی شما است. او قول داده که بعدا مطالب بیشتری برای همسنهایش بنویسد.
«سرزمین اشباح» یک رمان دوازده جلده از نویسندهای به نام دارن شان است. سرزمین اشباح به داستان پسری می پردازد که بر اثر یک اتفاق و برای نجات جان دوستش وارد دنیای اسرار آمیز اشباح میشود. دارن شان با پرداختن زیاد به جزئیات و در نظر گرفتن آنها جلوهٔ دیگری به داستان بخشیده است که آن را در سایر رمانهای همرَدهٔ سرزمین اشباح نمیتوان یافت.
علاوه بر جزئیات، رمان این جذابیت را دارد که شخصیتهای اصلی آن نوجوانانی هستند که بر دو طرف جریان داستان حکومت میکنند و این حس خودباوری و غرور را به خواننده (اگر نوجوان باشد) میدهد که حتی میتواند برای تغییر سرنوشت دنیا تصمیم بگیرد.
علاوه بر این نویسندهٔ کتاب سعی دارد که تصورات عامیانه و معمول را در مورد چیزهای تخیلی را از ذهن انسان پاک کند و چیزهای جذابتری را جایگزین آن کند.
این کتاب یکی از معدود کتابهایی است که نویسنده نام شخصیت اصلی کتاب را نام خود گذاشته و به روایت آن میپردازد. این داستان مانند اکثر رمانهای نوجوان یک طرف خوب دارد که در این داستان اشباحاند و یک طرف بد که در این داستان شبحوارهها اند.
داستان اصلی داستان و جنگ بین دو این طرف داستان از این جا شروع میشود که دارن (شخصیت اصلی) میخواهد دوستش را از خطر مرگ نجات دهد. به نظر دارن دنیای انسانها خیلی بهتر از دنیای اشباح است و در آن هیچ مشقتی نیست اما او مجبور میشود برای نجات دوستش به این دنیا وارد شود. اما دوست دارن که در خطر مرگ است (استیو) این فکر را نمیکند. او عاشق دنیای اشباح است و به خاطر همین فکر میکند که دارن با شبحی که شرط زنده ماندن او را رفتن دارن به دنیای اشباح گذاشته توطئه کردهاند و سعی دارند تا او به دنیای اشباح رود و به خاطر همین قسم میخورد تا آخر عمر با او دشمن شود و همین باعث میشود که اتفاقات زیبایی در طول داستان بیفتد.
شما هم میتوانید نوجوانان خانوادهتان را برای نوشتن دربارهٔ کتابهایی که میخوانند ترغیب کنید. خانه کتاب اشا، از مطالب کودکان و نوجوانان دربارهٔ کتابهایی که میخوانند استقبال میکند.






















نتیجهٔ بداههنویسیِ نویسندگانِ
مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصههایی
کوتاه و لطیف است 
تبلیغ






آفرین محمدحسین!
تو خیلی خوب کتاب میخوانی
سلام
خیلی کار خوبیه که از خود نوجوون ها نظرشون رو راجع به رمان ها و کتاب های خودشون بگیرید و منتشر کنید.
این هم مطلب خوبی بود انصافا. ایشالا باز هم ایشون بنویسه و بخونیمش
یا علی مددی
نمیشه گفت نقد خوبی بود، اما برای کسی به سن ایشون خیلی خوبه…
ولی یه مشکلی تو این نقد هست، اونم اینکه عکس کتابایی که گذاشته شده مال یه مجموعه دیگه از دارن شان است به نام دموناتا…:D امیدوارم درستش کنید.