داستان برای من از آن‌جا شروع شد که مشغول وارسی کتابخانهٔ مدرسه بودم، تا ببینم کتابی  هست که بشود خواند و بعد از آن توصیه اش کرد، که یک باره قامت رعنای کتاب «طوطی و بازرگان» نمایان شد و مرا جذب خود کرد. پس مجبور شدم جستجو را قطع کنم و بنشینم کتاب را بخوانم.

خوب، داستان همان حکایت معروف طوطی و بازرگان مثنوی است که هزاران بار با ده‌ها لحن روایت شده. بازرگانی که عاشق طوطی خوش پر‌‌‌ و بالش است پس از چندی قصد سفر به هندوستان می‌کند و طوطی هم از او می‌خواهد پیامش را به طو‌طیان هند برساند و….

اما لطف این کتاب این است که اولاً بازنویسی ساده و روانی دارد و لحن قصه گونه‌اش آدمی را جذب می‌کند و از آن مهم‌تر نقاشی‌های محشری را در خود جا داده است. نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای که هر صفحه از کتاب را زینت داده و به فهم داستان کمک زیادی می‌کند. گونه‌‌ای از نقاشی که از دو قرن پیش در ایران رواج داشته و امروز رونق سابق را ندارد.

اگر دوست دارید بچه‌ها را آرام آرام با ادبیات کهن ایران زمین آشنا کنید و در لابه لای کتاب‌های ترجمه‌ای این روزها، برای بچه‌ها از مولوی بگویید این کتاب از بهترین‌‌ها است. هم داستانش پیام دارد و هم ظاهرش آن‌قدر زیبا است که بچه‌ها دوستش بدارند. علاوه بر همهٔ این‌ها نقاشی قهوه‌خانه‌ای را نمی‌‌توان نادیده گرفت و آشنایی نوجوانان با این نوع از نقاشی خالی از لطف نیست.

کتاب را خانم «مرجان فولادوند» بازنویسی کرده و «احمد خلیلی» زحمت نقاشی‌ها را کشیده.

بخشی از متن کتاب را بشنوید: