سلام!
از نبرد قادسیه و نهاوند شروع میکنیم! و بعد، یک دوره خفقان همه جانبه و فراگیر. آنگاه از حکومتها و سلسلهها و قلمروهای شهرها و ناحیههای مختلف و آدمهایی که آنجا زندگی کردهاند و برای همه حرفهایی زدهاند. از کجا میگوییم؟ بلخ، سمرقند، غزنه، ری، همدان، آذربایجان، شیراز، کرمان، زابل، اصفهان، هندوستان، بغداد، روم و… امروز.
و از چه کسانی؟ مورخان، مدرسان، مبلغان و…
اینجا… اینجا تهران… نه! اینجا خراسان… نه! اینجا سیستان… نه! اینجا فارس… نه! اینجا بغداد… نه! اینجا قونیه… نه!!!
اینجا نزدیکترین جای مادی و مجازی و معنوی است که شما وارد آن شدهاید! زیر سقف یک خانهٔ زیبا و صمیمی: اتاق گپ زبان و ادبیات فارسی در خانهٔ کتاب اشا.
ادبیات، هم تعریف میشود و هم نمیشود. هم چیزهایی است که نوشته میشود و هم همهٔ نوشتهها نیست! هم زبان است و هم اندیشه. هم در زمان و مکانی خاص تعریف میشود و اتفاق میافتد و هم فراتر از زمان و مکان است… پس این موجود بیسر و ته چندین شعبه چیست؟
قرار است اینجا اینجور چیزها را بگوییم و به زبان خودمان: ساده. هیچ چیز را آرمانی و دور از دسترس نمیکنیم. هرچه بخواهیم میگوییم بدون آب و تابهای معمول و همه جایی. از هر چه بگوییم، همانطور که هست جلوهاش میدهیم، روی آن روغن نمیمالیم تا برق بزند!
اتاق ما خیلی ساده آرایش شده: آبی برای وضو، گلیمی زیر پا، رفی برای قراردادن چند کتاب… و بعد ما و شما. پیشنهاد میکنیم، میخوانیم و تعریف میکنیم.
تعارف نکنید! شما هم بفرمایید!
نتیجهٔ بداههنویسیِ نویسندگانِ
مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصههایی
کوتاه و لطیف است 
تبلیغ
