«لافکادیو» را اولین بار عزیزی به من هدیه داد تا کمی از حال و هوای مطالعهٔ کتاب‌های حجیم و دشوارفهم بیرون بیایم و کمی چرند هم بخوانم؛ زنگ تفریحی در مطالعه. من هم حرف او را گوش کردم و نه تنها چرندی نیافتم، بلکه به جرأت ادعا می‌کنم که داستانی عمیق خوانده‌ام و از این بابت همیشه از او سپاسگزارم و دوست دارم شما هم آن را تجربه کنید.

بچه‌های اهل مطالعه (و آدم بزرگ‌های کتاب‌خوان که هنوز دوران بچگیِ آن‌ها تمام نشده است)، شل سیلوراستاین ^[1] یا به قول خود نویسنده «عمو شلبی» را خوب می‌شناسند و با داستان‌ها و شعرهای ساده و شیرین او آشنا هستند. معمولاً عمو شلبی تصاویر جالبی را که ابتکار خود اوست، در کتاب‌هایش می‌آورد و لذت خواندن را دوچندان می‌کند. گاهی هم آدم دلش می‌خواهد فقط این تصاویر سیاه و سفید جالب را ببیند، بدون خواندن متن کتاب!

این بار عمو شلبی روایت‌گر زندگی یک شیر است! شیری به نام لافکادیو، که مثل همهٔ شیرهای دیگر در جنگل و درمیان گلهٔ شیرها زندگی می‌کرد، اما انگار با بقیه کمی تفاوت داشت…

لافکادیو به ‌طرز جالبی، خیلی اتفاقی وارد دنیای آدم‌ها می‌شود و به خاطر علاقه‌اش به نوعی شیرینی زندگی‌اش به کلی تغییر می‌کند.

قطع کتاب، جیبی و نوشته‌‌های آن، یک صفحه در میان است! چون در صفحهٔ مقابلِ نوشته‌های فارسی، برگردان آن‌ها به انگلیسی قرارداده شده است؛ بنابراین ۱۵۹ صفحه چیزی دو برابر تعداد صفحات کتاب است و حجم واقعی داستان، نصف آن است.

نام واقعی کتاب، «سرگذشت لافکادیو، شیری که جواب گلوله را با گلوله داد» است. این داستان، برای بچه‌ها بسیار جالب و برای بزرگ‌ترها، آموزنده و درخور تأمل است. پدر و مادر یا حتی پدربزرگ و مادربزرگ در کنار بچه‌ها می‌توانند از خواندن داستان و دیدن تصاویر جالب آن لذت ببرند. لافکادیو، برای دوستان هم هدیه خوبی است، پس رفقا را هم در لذت خود از خواندن یک کتاب خواندنی شریک کنید!

جستجوهای ورودی:

• ???????? ^[2]
• ????? ???? ???????? ^[2]