«لافکادیو» را اولین بار عزیزی به من هدیه داد تا کمی از حال و هوای مطالعهٔ کتاب‌های حجیم و دشوارفهم بیرون بیایم و کمی چرند هم بخوانم؛ زنگ تفریحی در مطالعه. من هم حرف او را گوش کردم و نه تنها چرندی نیافتم، بلکه به جرأت ادعا می‌کنم که داستانی عمیق خوانده‌ام و از این بابت همیشه از او سپاسگزارم و دوست دارم شما هم آن را تجربه کنید.

بچه‌های اهل مطالعه (و آدم بزرگ‌های کتاب‌خوان که هنوز دوران بچگیِ آن‌ها تمام نشده است)، شل سیلوراستاین یا به قول خود نویسنده «عمو شلبی» را خوب می‌شناسند و با داستان‌ها و شعرهای ساده و شیرین او آشنا هستند. معمولاً عمو شلبی تصاویر جالبی را که ابتکار خود اوست، در کتاب‌هایش می‌آورد و لذت خواندن را دوچندان می‌کند. گاهی هم آدم دلش می‌خواهد فقط این تصاویر سیاه و سفید جالب را ببیند، بدون خواندن متن کتاب!

این بار عمو شلبی روایت‌گر زندگی یک شیر است! شیری به نام لافکادیو، که مثل همهٔ شیرهای دیگر در جنگل و درمیان گلهٔ شیرها زندگی می‌کرد، اما انگار با بقیه کمی تفاوت داشت…

لافکادیو به ‌طرز جالبی، خیلی اتفاقی وارد دنیای آدم‌ها می‌شود و به خاطر علاقه‌اش به نوعی شیرینی زندگی‌اش به کلی تغییر می‌کند.

قطع کتاب، جیبی و نوشته‌‌های آن، یک صفحه در میان است! چون در صفحهٔ مقابلِ نوشته‌های فارسی، برگردان آن‌ها به انگلیسی قرارداده شده است؛ بنابراین ۱۵۹ صفحه چیزی دو برابر تعداد صفحات کتاب است و حجم واقعی داستان، نصف آن است.

نام واقعی کتاب، «سرگذشت لافکادیو، شیری که جواب گلوله را با گلوله داد» است. این داستان، برای بچه‌ها بسیار جالب و برای بزرگ‌ترها، آموزنده و درخور تأمل است. پدر و مادر یا حتی پدربزرگ و مادربزرگ در کنار بچه‌ها می‌توانند از خواندن داستان و دیدن تصاویر جالب آن لذت ببرند. لافکادیو، برای دوستان هم هدیه خوبی است، پس رفقا را هم در لذت خود از خواندن یک کتاب خواندنی شریک کنید!